روایت‌های سینمایی دوومیدانی برای سرپوش روی شکست‌ها/ بردهای صاحب‌دار و ناکامی‌های بی‌پدر و مادر
به گزارش خبرنگار ورزشی تابناک، بازی‌های آسیایی ۲۰۲۶ آیچی-ناگویا با فراز و نشیب‌های بسیاری برای تیم ملی دوومیدانی ایران به پایان رسید و مانند سایر حضور این تیم در رقابت‌های بین‌المللی این رویداد هم بدون حاشیه نبود. از عدم حضور احسان حدادی به عنوان رئیس فدراسیون که به شایعه محرومیت او در رویداد‌های بین‌المللی دامن زد تا ماجرای حذف شدن فاطمه محیطی‌زاده به دلیل کفش‌های غیراستاندارد و چوب انداختن تیم میکس امدادی که یک بار دیگر از تیم ملی دوومیدانی یک گروه پر سر و صدا ساخت.
مدال‌های دوومیدانی از هانگژو تا ناگویا
اگرچه دوومیدانی ایران در بازی‌های آسیایی ۲۰۲۲ هانگژو به کسب یک طلا و یک نقره بسنده کرده بود، اما در بازی‌های آسیایی ۲۰۲۶ آیچی-ناگویا یک نقره و یک برنز بیشتر کسب کرد تا از نظر نتیجه‌گیری بهتر عمل کند، اما باتوجه به شیوه هدایت تیم ملی، تعداد نفرات اعزامی و همچنین پتانسیلی که وجود داشت، انتظارات برآورده نشد.
از نقطه عطف با مدال نقره زارعی تا سقوط ریحانه مبینی
به تبع، حواشی ایجاد شده درباره مربیگری محمدرضا طیبی که تنها مدال طلای دوومیدانی ایران را گرفت، حواشی خاص خودش را داشت، اما مدال نقره زهرا زارعی از نقاط روشن این تیم بود که نیاز به مراقبت دارد. همچون مدال طلای ریحانه مبینی که سال گذشته در قهرمانی آسیا در کره جنوبی کسب کرد، اما در بازی‌های آسیایی نزدیک سکو هم نشد.
وعده‌ای که محقق نشد
باتوجه به انتظارات و البته پتانسیل موجود، می‌توان گفت که تیم دوومیدانی ایران در این رقابت‌ها یک نتیجه متوسط و مشابهی نسبت به دوره‌های قبل گرفت که شاید از منظر نتیجه‌گیری کمتر بتوان نقدی را مطرح کرد، اما نقد فنی بسیار است. موضوعی که انتقادات را به سمت این فدراسیون روانه کرد قول ۱۰ مدال رئیس فدراسیون پیش از این رقابت‌ها بود، اما پس از اینکه این وعده محقق نشد فدراسیون دوومیدانی هم مثل تیم ملی فوتبال بعد از جام‌جهانی به دنبال روایت‌سازی و خلق دستاورد رفت.
- بیشتر بخوانید:
محیطی‌زاده و ماجرای مدال سوخته با بی اعتنایی به قوانین/ بی تخصصی در فدراسیون دوومیدانی
شکست شیوه گلخانه‌ای در دوومیدانی
نتیجه دوومیدانی در ناگویا چیزی شبیه به ضعیف‌ترین حضور‌های ایران در دوره‌های قبل بود که نسبت به تیم هانگژو که ضعیف‌ترین عملکرد را داشت یک نقره و یک برنز دیگر داشتیم که با توجه به تأکید و حساسیت وزارت ورزش و کمیته ملی المپیک بر کسب مدال طلا این عملکرد هم در کنار سایر عملکرد‌های ضعیف دوومیدانی ایران در بازی‌های آسیایی قرار می‌گیرد، در حالیکه دوره قبلی بازی‌های آسیایی دوومیدانی سال‌ها بود که با سیستم سرپرستی اداره می‌شد و انتظاری از آن‌نمی‌رفت، اما در این دوره ۲ سال تمام اعزام‌های فدراسیون به بهانه بازی‌های آسیایی لغو شد، لیگ دوومیدانی برگزار نشد، در‌های مجموعه آفتاب بسته بود تا تمام این رشته با بودجه قابل توجهی در خدمت بازی‌های آسیایی باشد، اما با این روش گلخانه‌ای هم در نهایت نتیجه‌ای شبیه به ضعیف‌ترین دوره‌های قبل گرفته شد.
روایت سینمایی برای پوشاندن شکست‌ها
در روزهای گذشته فدراسیون دوومیدانی با حضور پر رنگ در فضای مجازی و تولید ویدئو‌های پر رنگ و لعاب و ادیت‌های سینمایی در حال روایت موفقیتی بی سابقه در این رشته است و مدام از یکدیگر تشکر و قدردانی می‌کنند که سرآمد آن تجلیل مجازی از هادی سپهرزاد بود که با عنوانی تازه خلق شده در بازی‌های آسیایی شرکت کرد تا شریک همه موفقیت‌ها شود، اما در ناکامی‌ها کمک حال احسان حدادی برای مقصریابی باشد.
در حال حاضر مشخص‌ترین خواسته و ابتدایی‌ترین وظیفه فدراسیون دوومیدانی این است که نسبت به تمام اتفاقات بازی‌های آسیایی چه در کامیابی چه در ناکامی پاسخگو باشد. اگرچه گویا قرار است یک نشست خبری برگزار شود، اما این نشست باید محلی برای پاسخگویی شفاف باشد. هرچند رئیس فدراسیون هم در تب و تاب پاسخگویی، به جای برگزاری نشست خبری راهی یک برنامه اینترنتی شد تا ابتدا از حچم انتقادها کم کند و بعد در فضایی آرام‌تر نشست خبری برگزار کند. با این حال باید مشخص شود در قبال فاجعه حذف محیطی‌زاده چه کسی وظیفه داشته؟ تیم میکس امدادی چه‌طور؟ و قطعاً ناکامی ریحانه مبینی که حتی روز گذشته در جریان مسابقات لیگ دوومیدانی عملکردی فوق‌العا‌ه داشت.
شیوه عجیب حدادی در پاسخگویی به شکست‌ها
احسان حدادی در مصاحبه اخیر خود عنوان کرده «اگر دنبال مقصر می‌گردید خب اصلاً مقصر حالا که چی؟» این هم شیوه پاسخگویی رئیس فدراسیون بود، اما خود حدادی گفته بود با کسانی که باعث شدند شما نتیجه نگیرید، قطعاً برخورد می‌کنم. با این حال او خودش را به عنوان مقصر معرفی کرد و حالا پاسخگو باشد که قرار است چطور با خودش برخورد کند؟ اگر واقعاً رئیس فدراسیون مقصر تمام این فجایع است که معتقدیم شریک است، چه تبعاتی را می‌پذیرد؟ آیا می‌خواهد استعفا کند یا از سیستم تصمیم‌گیری حذف شود و کار را به افراد متخصص‌تری بسپارد؟ راحت‌ترین کار انداختن همه تقصیرات بر گردن مربی و ورزشکار است، اما این روش همیشه در بلند مدت به دوومیدانی لطمه زده است.
پریسا بهزادی به عنوان سرپرست و به نوعی مدیر تیم و هادی سپهرزاد به عنوان سرمربی تیم -که جایگاهی تازه ابداع شده است- در کنار تیم بودند تا تمام مسولیت‌های دختران و پسران را برعهده داشته باشند، اما در مواقع پاسخگویی جا خالی می‌دهند. همانطور که در موردی مثل محمدرضا طیبی که کاشف او اورنگ مستقیم بوده و این پرتابگر مسیر قهرمانی‌اش را با امیر الوند طی کرده است، اما پاداش مدالش را سپهرزاد خواهد گرفت. با این حال آیا نفراتی چون سپهرزاد، در موارد شکست هم مشارکت می‌کنند یا جاخالی می‌دهند؟
- بیشتر بخوانید:
به کمیته ملی المپیک امیدی نیست؛ دفعه پیش هم سکه‌هایم را خوردند/ دلایل حدادی برای من منطقی نبود
سیستم توزیع پاداش صف بسیار طولانی دارد و افراد زیادی با بهانه‌های مختلف خود را در این گروه می‌گنجانند، اما هیچ‌کس پاسخگوی شکست‌ها و ناکامی‌ها نیست و مثل اینکه قرار است کاسه و کوزه‌ها سر مربیان و ورزشکاران شکسته شود. تشویق و تبیه کنار هم هستند و پاسخگویی در کمال احترام و وظیفه‌شناسی جزو مسئولیت‌های اولیه فدراسیون دوومیدانی است.
کلمه پیروزی مشکلی داشت که از کلمه بردها استفاده کردین؟