ترامپ و هگست عامل بیثباتی در ارتش
به گزارش تابناک به نقل از ایسنا، روزنامه نیشن نوشت: جنگ ترامپ علیه ایران به بنبست بیپایان رسیده است. ایران هنوز هم تنگه هرمز و به تبع آن، بازار انرژی بینالمللی را به طور کامل در کنترل دارد و مذاکرات برای پایان دادن به این درگیری متوقف شده است، همه چیز به نفع ایران است که به رغم دههها تحریمهای ایالات متحده، آماده است تا به جای تسلیم در برابر رئیسجمهور آمریکا، با غرور شرایط خود را برای هرگونه مذاکره داشته باشد.
مسدود شدن تنگه هرمز اقتصاد جهانی را به فاجعه نزدیکتر میکند. حتی متحدان راستگرای ترامپ مانند جری بیکر، سردبیر وال استریت ژورنال هم اذعان میکنند که این جنگ «در حال شکست خوردن» است. ترامپ و پیت هگست، وزیر جنگ او در مواجهه با این بیآبرویی در سطح بینالمللی اکنون به دنبال یافتن قربانی در داخل ماشین جنگ آمریکا هستند که به شدت تحت فشار قرار دارد.
هگست بیش از دهها ژنرالها و دریاسالاران آمریکایی را در سال گذشته اخراج کرده یا به حاشیه رانده است از جمله رندی جورج، رئیس ستاد مشترک ارتش که اوایل ماه جاری اخراج شد. وزیر جنگ آمریکا همچنین با وزیر ارتش، دانیل پی. دریسکول بر سر ترفیعات و بسیاری از مسائل دیگر مشاجره داشته است.
برخلاف روسای جمهور سابق آمریکا، اخراجهای اخیر با دستور مستقیم یا غیرمستقیم ترامپ با انگیزه ایجاد ارتشی بهتر صورت نگرفته است. مانند بسیاری از تصمیمات دیگر ترامپ، این اخراجها ناشی از غرور و امتناع او از پذیرش مسئولیت شکستهایش است. تعصب ایدئولوژیک هگست و جاهطلبی شخصی را هم در نظر بگیرید، شرایط سمی موجود را به خوبی لمس خواهید کرد.
اخراج وزیر نیروی دریایی آمریکا نمونهای بهخصوص مضحک از خودخواهی بیش از حد ترامپ است. ترامپ مدتهاست که رویای تبدیل نیروی دریایی به ویترینی برای نمایش سلیقه شخصی خود را در سر میپروراند. این خیالپردازی تا حدودی از عشق دوران کودکی او به برنامه تلویزیونی «پیروزی در دریا» در دهه ۱۹۵۰ الهام گرفته شده است. این رویکرد ترامپ براساس همان اعتماد به نفس کاذب او شکل گرفته که تلاش برای تبدیل کاخ سفید به ورسای و برنامههای بههمان اندازه زنندهاش برای یک طاق نصرت غولپیکر در واشنگتن دی.سی تقویت میکند.
ترامپ در دسامبر گذشته در سخنرانی خود به دیدگاهش برای یک نیروی دریایی که شامل ساخت یک ناو جنگی جدید «کلاس ترامپ» است، اشاره کرد و در آن سخنرانی گفت: ناوهای جنگی قرار است با مجهز ترین توپ و موشک، سلاحهای هایپرسونیک، توپهای ریلی الکتریکی پیشرفته و حتی لیزرهای پرقدرت مجهز شوند.
اینجا بود که جان فیلان، به عنوان وزیر نیروی دریایی اخراج شد و روزنامه نیویورک تایمز دربارهاش نوشت: «مقامات ارشد نظامی گفتند که صنعت کشتیسازی ایالات متحده به هیچ وجه ظرفیت ساخت یک ناو جنگی پیشرفته مد نظر ترامپ را ندارد. دولت ترامپ در ۱۶ ماه گذشته نتوانسته کسی را برای سمت معاون وزیر در امور تحقیق و توسعه برای نظارت بر برنامههای تسلیحاتی نیروی دریایی معرفی کند.
مقامات نظامی گفتند که نیروی کار غیرنظامی نیروی دریایی که نقش مهمی در توسعه و آزمایش کشتیهای جنگی جدید ایفا میکند، به دلیل تعدیل نیرو و بازنشستگیهای زودهنگام مقامها به شدت آسیب دیده است.
نارضایتی فزاینده ترامپ از فیلان، فرصتی بینظیر برای هگست فراهم کرد تا علیه رقیب کابینه مبارزهای را آغاز کند. هونگ کائو، افسر سابق ارتش و از چهرههای مورد علاقه هگست، اکنون به عنوان سرپرست وزارت نیروی دریایی فعالیت میکند.
کائو نیز مانند رئیسش هگست، یک نیروی ایدئولوژیک با پیوندهای قوی با راست مذهبی است به طوریکه در مصاحبهای در سال ۲۰۲۳ با کشیش راستگراشان فوشت نسبت به خطرات یک جادوگر هشدار داد که به ادعای او کالیفرنیا را در دست دارد و ویرجینیا را تهدید میکند. هم وزیر جنگ و هم سرپرست وزارت نیروی دریایی آمریکا به همان اندازه که مشتاق مبارزه با دشمنان خارجی هستند، مشتاق مبارزه با دشمنان «ماگا» هم هستند.
خودشیفتگی ترامپ یکی از عوامل بیثباتی در ارتش است، اما جاهطلبیهای هگست، چه ایدئولوژیک و چه شخصی محرکهای اصلی این پاکسازی در ارتش به شمار میروند. وزیر جنگ آمریکا به ویژه مشتاق بوده هر کسی را که به نظرش مناسب نیست، اخراج یا متوقف کند.»
