آرامش ملی؛ کلیدواژه‌‌ای غریب اما راهگشا از رهبر شهید انقلاب

تاکید بر حرکت جامعه به سوی تعالی و پیشرفت، در سایه آرامش ملی محقق می شود. این کلید واژه متعلق به رهبر شهید انقلاب، احتمالا از ان دسته از کلیدواژه هایی است که تحلیل ها و حرف های زیادی درباره آن گفته و نوشته نشده است.

 

به گزارش سرویس  اجتماعی تابناک، در یکی از بیانات ژرف و راهبردی رهبر شهید انقلاب، آمده است: «امروز جامعه‌ی انقلابی ما، مردم مومن ما، نیاز به این دارند كه آرامش، سكینه، طمانینه و وقار را در خودشان هرچه بیشتر به وجود بیاورند.» (۱۳۸۸/۰۳/۲۹) این کلام، نه صرفاً یک نصیحت اخلاقی، بلکه تحلیلی جامعه‌شناختی عمیق از شرایط یک جامعه در حال تحول است؛ جامعه‌ای که همزمان با فشارهای خارجی و چالش‌های داخلی، نیازمند سرمایه‌گذاری بر «سرمایه روانی» برای تداوم حرکت به سوی اهداف والا است.

 

از منظر علمی مفهوم «سکینه» – که قرآن کریم بارها از آن سخن گفته و به معنای حالت استقرار، آرامش روانی و اطمینان فکری است – با یافته‌های روان‌شناسی اجتماعی و جامعه‌شناسی مدرن همخوانی چشمگیری دارد. پژوهش‌های متعدد در حوزه روان‌شناسی مثبت مانند کارهای مارتین سلیگمن و جامعه‌شناسی سلامت روانی نشان می‌دهد که جوامعی با سطوح بالاتر آرامش و امنیت روانی، بهره‌وری علمی، انسجام اجتماعی و حتی تاب‌آوری در برابر بحران‌ها را به مراتب بیشتر از جوامع دچار تنش و آشوب فکری تجربه می‌کنند. 

 

رهبری شهید تأکید داشتند: «اگر در کشور آرامش نباشد، نه از علم می‌شود بهره‌برداری کرد، نه از ایمان، و نه می‌شود عدالت را در جامعه مستقر کرد.» (۱۳۸۵/۰۳/۱۴) این جمله،  یک اصل علمی دقیق است. وقتی ذهن‌ها درگیر تشنج و بی‌انضباطی فکری می‌شوند، انرژی خلاقانه به جای آنکه صرف پیشرفت علمی، نوآوری و استقرار عدالت شود، صرف مقابله با اضطراب‌های مزمن و درگیری‌های کاذب می‌گردد. مطالعات سازمان بهداشت جهانی نیز بارها ثابت کرده که عدم امنیت روانی، هزینه‌های اقتصادی و اجتماعی سنگینی تحمیل می‌کند و مانع اصلی تحقق «حرکت به سمت هدف» است.

 

ایشان در دیدار با کارگزاران نظام، فرمودند: «ملت به سکینه و آرامش احتیاج دارد» (۱۳۷۸/۱۰/۰۴) و «هر هدفی را که این ملت بخواهد به آن برسد، در سایه‌ی آرامش و امنیت خواهد رسید.» (۱۳۸۸/۰۴/۲۹) اینجا، سکینه نه یک حالت منفعل، بلکه یک نیروی فعال و پویاست؛ همچون اقیانوسی آرام که در برابر طوفان‌ها مقاوم است. انسانی که این سکینه را دارد، «مثل اقیانوس پُرعمقی می‌شود که هر نسیم و هر وزش بادی نمی‌تواند او را توفانی کند.» به اعتقاد جامعه شناسان،  این توصیف، یادآور مفهوم «تاب‌آوری روانی» (Resilience) در روان‌شناسی معاصر است که رهبران و جوامع موفق را از دیگران متمایز می‌کند.

رهبر شهید، سکینه مسئولان را عامل کلیدی در مدیریت حوادث می‌دانستند: از مشکلات اقتصادی گرفته تا توطئه‌های امنیتی و سیاسی. «این سکینه‌ی مسؤولان است که اتّفاقاً خودش را نشان داد» و اجازه نداد دست و پا گم شود. این نگاه، دقیقاً بر پایه اعتماد به مبانی حق، توکل و اعتماد به آینده بنا شده و در دنیای مدرن – که اروپا و آمریکا را با وجود پیشرفت‌های مادی، با «فقدان این حالت آرامش و اطمینان» دست و پنجه نرم می‌کنند – به مثابه یک مزیت تمدنی برای جامعه ایرانی می تواند عمل کند.

 

در سایه این آرامش روانی است که آرزوهای ملی نیز به سمت تحقق پیش می روند. در این شرایط همه باید دست در دست هم داده و نظام و دولت را در مسیر تحقق آرزوهای ملی یاری کنند. رهبر شهید بارها فرموده اند:  «آرزوی موفّقیت دولت، یک آرزوی انقلابی و ملی است.» (۱۳۸۱/۰۶/۰۴)

 

سکینه الهی، نه یک لوکس معنوی، بلکه ضرورت حیاتی برای هر جامعه‌ای است که می‌خواهد در برابر چالش‌ها ایستادگی کند و به قله‌های علم، عدالت و معنویت دست یابد. جامعه‌ای که مردمش و مسئولانش این طمانینه را در دل دارند، همچون درختی تناور ریشه در عمق خاک می‌دواند و در برابر بادهای مخالف، نه تنها خم نمی‌شود، بلکه میوه‌های بیشتری می‌دهد. این پیام جاودان رهبر شهید، امروز بیش از همیشه، راهنمایی روشن برای حرکت هوشمندانه و متعادل ایران است: آرامش بسازیم تا پیشرفت را تضمین کنیم. جامعه اگر پر از استرس و ناامیدی باشد، نمی توان نسبت به حال امروز و فردای آن امیدوار بود. ایران و ایرانی در برکت تدابیر و و محقق شدن  ایده های  رهبران گذشته و رهبری جدید خود، می تواند در عین آرامش، در برابر دشمنان نیز سربلند باشد.