کلیات
پاپ یا پاپا اسقف رم و رهبر کلیسای کاتولیک است. تقدم اسقف رم تا حد زیادی ناشی از نقش او به عنوان جانشین سنتی پطرس، که اعتقاد بر این است که عیسی قدرت «وصل و فصل کردن» و کلیدهای بهشت را به او داده و او را «صخرهای» نامیده که کلیسا باید بر آن ساخته شود، است. پاپ کنونی پاپ فرانسیس است که در ۱۳ مارس ۲۰۱۳ انتخاب و جانشین بندیکت شانزدهم شد.
تاریخ باستان
تاریخشناسان کاتولیک و غیر کاتولیک به اتفاق میگویند که بنیانگذاری مقام پاپی به شکل امروزی، در قرنهای پس از ورود پطرس به رم در سال ۵۰ میلادی توسعه یافت. در طول اولین قرن کلیسای مسیح، پایتخت رم به عنوان مرکز مسیحیت شناخته میشد، زیرا توسط پطرس بنا نهاده شده بود؛ ولی مراجع ناچیزی راجع به قرن اول و برتری پاپ رم در خارج از رم وجود دارد. به نظر برخی تاریخ شناسان، حقایقی مثل نامهٔ امان رم به کورینتیانس و اینکه سنت ایگناتیوس اهل آنتیوچ در نامهای که به رم نوشته بود از کلمات رهبری کردن و مردم رم استفاده کرده بود، را دلیلی بر اثبات مقام پاپی در آن سالها میدانند. برخی نیز اعتقاد دارند که این مدارک فقط بر برتری شرف و افتخار رم دلالت دارد.
در تمدن دوم (پس از میلاد مسیح ۱۸۹)، برتری کلیسای رم به وضوح مشاهده میشود. چرا که سنت ایرنائوس از لیون میگوید تمامی کلیساها با رم موافقت کردند و به نمایندگان پاپ در هر مکانی تبدیل شدند. در قرم سوم نشانههای بسیاری از تسلط و برتری کلیسای رم وجود دارد.
اولین انجمن کنستانتینوپل (۳۸۱ پس از میلاد) با قدرت اعلام کرد که برتری رم به اثبات رسیدهاست و پاپ لئوی اول در سال ۴۴۰ که پیروی از پاپ تبدیل به آیینی شدهاست که حضرت مسیح برای اولین بار به کشیش پیتر اهدا کرده بود. عقاید دینی و اصول سنت کلیسای کاتولیک رم اینگونه میآموزد که تأسیس مقام پاپی در نوشتههای بابلی دستور داده شدهاست:: «ماتیوس (متا) ۱۶:۱۸–۱۹» و من به تو میگویم که تو پیتر هستی و در برابر این صخره من کلیسای خود را خواهم ساخت و دروازههای عالم اصوات بر آن پیروز نخواهند شد. من به تو کلید پادشاهی آسمان را خواهم داد، هر آنچه که تو در زمین اجباری کنی در آسمان اجباری خواهد بود و هر چه را که در زمین از دست بدهی، در آسمان از دست خواهی داد. اسم «پیتر» در اینجا به معنی صخره است و مرجع «کلید پادشاهی آسمان» کلیدهای نمادینی هستند که در میان سمبلهای کاتولیک پاپی پیدا میشوند. "
نشان رسمی و علائم
"Triregnum" تاج پاپ که "تیاراً و "تاج سهگانه" نیز نامیده میشود مورد استفاده پاپهای اخیر قرار گرفته، زیرا سمبل پاپی است و هنوز منسوخ نشدهاست. در مراسم عبادت، پاپ کلاه پارچهای بلندی بر سر میگذارد.
پالیوم، (نواری به ضخامت دو اینچ که بر روی گردن و سینه و شانهها انداخته میشود و بطول دوازده اینچ از پشت و جلو آویزان میشود و با شش صلیب سیاه کوچک در اطراف گردن، پشت، شانهها و قسمتهای آویخته، تزئین شدهاست) بر تن میکند.
"کلیدهای پادشاهی آسمان" تصویر دو کلید است که یکی از نقره و دیگری از طلا است. کلید نقرهای سمبل قدرت بدست آوردن و از دست دادن در روی زمین و کلید طلایی سمبل قدرت بدست آوردن و از دست دادن در آسمان است.
حلقهٔ فیشرمن، یک حلقهٔ طلایی مزین به ترسیمهٔ سنت پیتر در حال انداختن تور به نام پاپ در اطراف آن. "Umbracullum"، یک سایبان یا چتر از رنگهای راه راه قرمز و طلایی تشکیل شدهاست.
" Sedia gestatoria "، یک تخت مشترک که بوسیلهٔ دوازده نفر حمل میشود و دو نفر که لباسهای بافته شده از پر شترمرغ flabella پوشیدهاند به همراه آن در مراسم حضور مییابند. استفاده از این تخت روان و flabella توسط پاپ ژان پل دوم منسوخ گردید.
هر پاپ نشان مخصوص به خود را دارد. پرچم مخصوص پاپ اغلب به رنگ زرد و سفید پرچم واتیکان است و علائم پاپ (دو کلید به صورت صلیب) روی آن قرار دارند.
این پرچم برای اولین بار در سال ۱۸۰۸ طراحی شد. در حالیکه پرچم قبلی به رنگ قرمز و طلایی بود. با انتخاب بندیکت شانزدهم در سال ۲۰۰۵، علامت مخصوص او یک تاج با سه خط افقی به همراه بالیوم است که نشانهٔ قدرت باستانی تاج است. از قلم افتادن کلاه پاپ در علامت شخصی پاپ دلیلی بر حذف شدن آن از رسوم پاپی نخواهد بود.