نتانیاهو دنبال بهانه‌ای برای ادامه جنگ است/اجازه بدهیم خبرنگاران خارجی به ایران بیایند

 اگر توانش را داشته باشیم و بتوانیم، نیروهای مسلح باید تصمیم بگیرند. اگر بتوانند این کار را انجام دهند و بتوانند آن را تداوم بخشند، تصمیم منطقی است اما اگر متهم به نقض آتش‌بس شویم و آنها بتوانند از این فرصت استفاده کنند و اهداف بیشتری در ایران بزنند، ممکن است افکار عمومی ایران بگوید این کار درست نیست. شما می‌دانید که نتانیاهو گفته من هنوز ۳۰۰۰ هدف در ایران دارم که نزده‌ام و به دنبال آن است که بهانه‌ای پیدا کند برای جنگ. الان اسرائیلی‌ها بسیار دنبال این هستند که آتش‌بس نقض شود و دوباره بزنند و با ایران وارد جنگ شوند. بنابراین ایران همواره با دو روش می‌تواند جلوی جنگ را بگیرد؛ همیشه این‌طور بوده است. نه تنها ایران، بلکه هر کشوری دو روش دارد: یکی عملیات نظامی و اقدام نظامی که آن درست است، و دیگری اقدام سیاسی و راه دیپلماسی. شما همیشه با اقدام نظامی نمی‌توانید به اهداف کامل خودتان برسید. بنابراین اقدام نظامی سر جای خود هست، ولی نتیجهٔ اقدام نظامی این است که ما به روشی برای پایان دادن به جنگ برسیم. پایان دادن به جنگ‌ها نیز از طریق اقدامات سیاسی صورت می‌گیرد؛ یعنی قدرتی نظامی که دارید و آن را به میدان می‌آورید، باید پای میز مذاکره نقد شود و تبدیل به ظرفیتی شود که آمریکایی‌ها دیگر حمله به ایران را در برنامه نداشته باشند و اسرائیلی‌ها نخواهند با ایران بجنگند. همانند کاری که در ارتباط با لبنان انجام شد. آنها می‌خواستند آتش‌بس در لبنان را نپذیرند اما ایران توانست با اعلام این شرط که مذاکره من مشروط به برقراری آتش‌بس در لبنان است، بالاخره اسرائیلی‌ها را وادار کند.

 

 

سبک اسرائیلی‌ها همین است. آنها در ارتباط با جنگ با ایران، وقتی آتش‌بس را پذیرفتند، نیامدند مثل لبنان یا غزه عمل کنند، ترور و عملیات موردی اجرا کنند، چون در اینجا قدرت می‌بینند؛ در ایران قدرت می‌بینند و می‌دانند که اگر چنین اتفاقی بیفتد، ایران واکنش جدی نشان خواهد داد. اما سبک اسرائیل و آمریکا این است که از زور تا جایی که ممکن است استفاده کنند. با این حال، قدرت ایران باعث شد بالاخره در لبنان یک آتش‌بس نسبی برقرار شود و آن کشتار عمومی که اسرائیلی‌ها از مردم لبنان انجام می‌دادند، به کشتاری بسیار محدودتر تبدیل شود.

 

 

طبیعتاً آنها دنبال چنین طرحی هستند و در این شکی نیست. آمریکایی‌ها و اسرائیلی‌ها هدف خود را کنار نگذاشته‌اند. آنها از روز اول یک چیز می‌گفتند: اسرائیل می‌گفت تغییر رژیم جمهوری اسلامی به طور کامل و حتی جایگزین آن را نیز تعیین کرده بودند. ترامپ از روز اول گفته بود تسلیم بدون قید و شرط. حتی در مصاحبه ای هم همین را گفت و اظهار داشت که ایرانی‌ها اعلام تسلیم کنند. آنها برای رسیدن به چنین هدفی از دو ابزار بزرگ استفاده می‌کنند: یکی جنگ بوده که تا حالا دو بار استفاده کرده‌اند و دیگری ابزار فشار اقتصادی، تحریم و محاصرهٔ دریایی است که ممکن است حتی در برخی حوزه‌های دیگر نیز آن را گسترش دهند. برنامهٔ آنها این است. آنچه هست، ما حالا باید ببینیم چه کار می‌توانیم بکنیم در مقابل اینها.

 

ما که از جنگ دوری می‌خواهیم و جنگ را نمی‌خواهیم، چند کار می‌توانیم انجام دهیم. یکی در حوزهٔ اقتصاد: اینترنت را باز کنیم، آزادی اقتصادی به مردم بدهیم. وقتی به مردم اجازه دادیم به خیابان بیایند، مردم آمدند و عوامل اسرائیل را از خیابان‌ها خارج کردند؛ آنها دیگر امید به خیابان ندارند. ما در اقتصاد چرا نمی‌توانیم از این تصمیمات بگیریم؟ اینترنت را بسته‌ایم چون نگران این هستیم که از داخل ایران اطلاعات به بیرون یا به اینترنشنال برسانند. مگر از زمانی که بسته شده، آنها اطلاعات از داخل ایران دریافت نکرده‌اند؟ خوب بکنند. آنها اطلاعاتی از داخل ایران دریافت کنند که ببینند مردم در خیابان هستند، چه اشکالی دارد؟ ما باید راه را باز کنیم. ما باید روش‌هایمان را عوض کنیم. ما با روش‌های قدیمی و گذشته که جواب نداده، نمی‌توانیم با جنگ مدرن امروز عمل کنیم. اینترنت را باز کنیم و برای همهٔ مردم بگذاریم تا کسب‌وکارهای اینترنتی خود را انجام دهند، مردم درآمد کسب کنند و زندگی‌شان را بگذرانند. عادی‌سازی کنیم. اجازه دهیم همهٔ خبرنگاران شبکه‌های دنیا داخل ایران بیایند و جنایات آنها را ببینند. چرا دنبال این هستیم که انتخاب کنیم؟ بگذاریم همه بیایند، حتی جاسوس‌ها. خیلی از خبرنگاران جاسوس هستند؛ این در دنیا رسم است. اکثر جاسوس‌ها در بین خبرنگاران است البته در همهٔ اقشار جاسوس قرار دارد اما در بین خبرنگاران بیشتر از همه جا هستند. چه اشکالی دارد، تلویزیون‌های مختلف بیایند اینجا. چرا میناب را از روز اول نگذاشتیم شبکه‌های بین‌المللی بیایند و گزارش آن را بدهند؟ بعد از اینکه مقداری گذشت، این کار را کردیم. چرا لامرد را هنوز برجسته نکرده‌ایم؟ جنایاتی که آنها در کشتار مردم انجام دادند، ما باید افکار عمومی جهان را به نفع ایران برگردانیم. یکی از راه‌های آن رسانه‌ها هستند؛ رسانه‌های بین‌المللی، حتی رسانه‌هایی که طرفدار ترامپ هستند. بگذارید بیایند و این کار را بکنند.