پای قاتل ۵۰۰ هزار تومانی بعد از ۷ سال به دادگاه رسید

به گزارش تابناک، هفت سال پیش درگیری خونینی به ماموران پلیس در شهریار گزارش شد. ماموران تحقیق در این زمینه را آغاز کردند و متوجه شدند فردی که در این درگیری زخمی شده بود جانش را از دست داده است.

بررسی‌های ماموران نشان داد رحیم و جمعه هر دو کارگر افغانستانی بودند که سر یک ساختمان کار می‌کردند و درگیری شدیدی میان آنها در ساختمان نیمه‌کاره اتفاق افتاد.

به این ترتیب ماموران رحیم را شناسایی و بازداشت کردند. رحیم در تحقیقات مدعی شد ضارب نیست و خبر ندارد چه کسی این کار را کرده است.

با توجه به انکار رحیم تحقیقات ادامه پیدا کرد. پلیس متوجه شد جمعه در ایران تنها زندگی می‌کرد و خبری از اولیای دم او در ایران نیست. به این ترتیب نامه‌ای به سفارت افغانستان زده شد تا برای شناسایی ولی دم او اقدام شود. روند نامه‌نگاری مدتی طول کشید و رسیدگی به پرونده را به تاخیر انداخت چراکه سفارت افغانستان در ایران هم اعلام کرد نتوانسته اولیای دم جمعه را شناسایی کند و به زمان نیاز دارد.

با این اوصاف، تحقیقات دوباره روی رحیم متمرکز شد. رحیم همچنان مدعی بود ضارب نیست تا اینکه ماموران موفق شدند دو شاهدی را که در آن ساختمان بودند شناسایی کنند. آنها هر دو تایید کردند رحیم ضارب است و به خاطر 500 هزار تومان که از جمعه طلب داشته او را کشته است.

رحیم با توجه به این مدارک سرانجام بعد از سال‌ها به قتل اعتراف کرد و با تکمیل تحقیقات و صدور کیفرخواست در حالی که هنوز اولیای دم شناسایی نشده بودند پرونده برای رسیدگی به شعبه 13 دادگاه کیفری استان تهران فرستاده شد.

در جلسه رسیدگی کیفرخواست علیه متهم خوانده شد. با توجه به اینکه اولیای دم شناسایی نشدند و سفارت افغانستان هم نماینده‌ای در این خصوص نفرستاده بود، دادستان تهران برای متهم درخواست قصاص  کرد. در ادامه متهم در جایگاه قرار گرفت. او گفت: من هفت سال است که در زندان هستم. قبول دارم مرتکب قتل شدم اما اولیای دم نیستند که درخواستی داشته باشند. من هم آنها را نمی‌شناسم.

او توضیح داد: من و جمعه از افغانستان با هم دوست بودیم. پدر و مادرش آنجا هستند ولی من دسترسی‌ای به آنها ندارم. من ۵۰۰ هزار تومان به جمعه قرض داده بودم و قرار بود دوهفته‌ای پس بدهد اما جمعه به من دروغ گفت و دیگر آن پول را پس نداد. برای همین درگیر شدیم. من با ضربه چاقو او را زدم.

متهم اضافه کرد: اگر به من فرصت بدهید به افغانستان بروم اولیای دم را پیدا می‌کنم و رضایت می‌گیرم.

قضات در جواب تقاضای متهم گفتند سفارت افغانستان مسئول پیگیری اولیای دم است.

در نهایت قضات برای تصمیم‌گیری درباره رأی پرونده وارد شور شدند.

منبع: اعتمادآنلاین