وقتی تکذیب دفتر رهبری هم حریف رسایی نمیشود / سیاست بازی جای تمکین را میگیرد؟!

به گزارش تابناک، اطلاعیه رسمی دفتر رهبر انقلاب، جایی برای تردید باقی نگذاشت؛ نقلقولهای منتسب به رهبر انقلاب درباره استعفای رئیسجمهور، از اساس «کذب و خلاف واقع» اعلام شد و همزمان بر ضرورت حفظ انسجام، پرهیز از اختلافافکنی و احترام به دولت مستقر تأکید شد. انتظار طبیعی این بود که کسانی که خود را بیش از همه مدعی تبعیت از ولایت میدانند، همینجا توقف کنند و دستکم در برابر تکذیب رسمی، سکوت پیشه سازند.
اما ظاهراً برای برخی، تمکین فقط تا جایی معنا دارد که با روایت مطلوبشان تعارض نداشته باشد. هنوز جوهر اطلاعیه دفتر رهبری خشک نشده بود که حمید رسایی نماینده سوپر انقلابی، به جای پذیرش تکذیب رسمی، با انتشار مطلبی دیگر، مذاکرهکنندگان جمهوری اسلامی را با ادبیاتی موهن به «الاغ» تشبیه کرد؛ گویی نه اطلاعیهای صادر شده، نه توصیهای به حفظ انسجام وجود داشته و نه کشور در حساسترین شرایط امنیتی و سیاسی قرار دارد.
این همان نقطهای است که باید از خود پرسید؛ معیار این جریان برای تبعیت چیست؟ اگر نقلقول منتسب به رهبر انقلاب تکذیب میشود، چرا به جای اصلاح مسیر، حملات تشدید میشود؟ اگر رهبر انقلاب بر حفظ حرمت مسئولان و جلوگیری از دودستگی تأکید میکنند، اصرار بر تخریب دولت و اهانت به مسئولان دقیقاً در خدمت کدام هدف است؟ آیا قرار است هرجا نظر رسمی با تحلیل این افراد همسو نبود، روایت شخصی جایگزین روایت رسمی شود؟
کشور امروز بیش از هر زمان دیگری به عقلانیت، انسجام و مسئولیتپذیری نیاز دارد. سیاستورزی با برچسبزنی، تحقیر مسئولان و بیاعتنایی عملی به مواضع رسمی، نه نشانه انقلابیگری است و نه دفاع از نظام؛ بلکه دقیقاً همان شکاف و چندصداییای را تولید میکند که دشمن سالها برای آن سرمایهگذاری کرده است. اگر قرار باشد هرکس خود را میزان حق بداند و پس از تکذیب رسمی نیز بر مسیر خود اصرار بورزد، دیگر سنگ روی سنگ بند نخواهد شد؛ و هزینه این رفتار را نه یک جناح سیاسی، بلکه کل کشور خواهد پرداخت.
عمامه بگیرد و عبا و روحانی شود؟؟؟؟
مهم اینه که رییس جمهور در بین هجمه مخالفان 4 درصدی رای آورد
دکتر پزشکیان در انتخابات گذشته در برابر جلیلی بیش از 16 میلیون رای آوردند که بیش از 54 در صد رای دهندگان بود. حالا شما بفرمائید تعداد آرا رسایی ،ثابتی و امثالهم که خود را نماینده مردم می خوانند و مرتبا به نفع گروهی اقلیت داد و فریاد راه می اندازند چه تعداد بود
نارسایی داره
مشکلات زیادی را برای کشور ایجاد خواهد داشت
اینها هیچ کس را قبول ندارند و فقط قدرت را میبینند
فکر کنم به ذهن کسی دیگری این پیشنهاد نیامد
از همین فردای پس از انتخابات قابل بررسی است
تو کدوم خیابون ها دقیقاً؟ اندرزگو و فرشته؟ یا خیابون های نیویورک و لندن؟
از دو حال خارج نیست
یا تقصیر ها را می اندازند گردن قبلی
یا مدعی میشن که اگه قبلی مسئول بود بیشتر از من گند میزد
بنابراین اگه این داش حمید رئیسجمهور میشد، الان کشوری بنام ایران به تاریخ پیوسته بود.
اینا میخوان با کل دنیا بجنگند، با آمریکا با انگلیس با آلمان و . . .
حتی با کشورهای همسایه.
دم از دنیای اسلام و اتحاد اسلامی میزنند، ولی چشم ندارن پیشرفت و رفاه همین کشورهای همسایه خودمون رو ببینند.

