محیطی‌زاده و ماجرای مدال سوخته با بی اعتنایی به قوانین/ بی تخصصی در فدراسیون دوومیدانی

به گزارش خبرنگار ورزشی تابناک، یک بار دیگر بی توجهی به قوانین منجر به دیسکالیفه شدن (مردودی) یکی از ورزشکاران ایرانی شد و فاطمه محیطی‌زاده شانس کسب مدال در بازی‌های آسیایی ۲۰۲۶ آیچی-ناگویا را از دست داد.

آخرین باری که یک مدال مهم ورزشکاران ایرانی به دلیل رعایت نکردن قوانین از دست رفت، مربوط به مدال طلای صادق بیت‌سیاح در بازی‌های پارالمپیک ۲۰۲۴ پاریس می‌شد. ملی‌پوش پرتاب نیزه ایران پس از قطعی شدن مدال طلا به دلیل دریافت دو کارت زرد و رفتار غیرورزشی (بالا بردن پرچم مذهبی)، دیسکالیفه شد که اگرچه اقدام او یک اعتقاد شخصی بود، اما براساس قوانین مسابقات، تخلف به حساب آمد.

حالا فاطمه محیطی‌زاده، ورزشکار دوومیدانی ایران در رشته هفتگانه که پس از پشت سر گذاشتن شش ماده با کسب ۴۹۲۵ امتیاز در جایگاه دوم جدول قرار داشت و به راحتی می‌توانست روی سکو برود، به دلیل استفاده از کفش غیراستاندارد دیسکالیفه شد و از جدول رقابت‌ها کنار رفت. اگرچه فدراسیون دوومیدانی به این تصمیم کمیته مسابقات اعتراض کرد، اما این اعتراض به جایی نرسیده است. پرسش مهم اما این است که چگونه کمیته ملی المپیک انواع و اقسام افراد فنی و غیرفنی را با خود همراه کرده، اما هیچکدام آنها توانایی این را نداشتند که قوانین هر رشته را پیش از اعزام مورد بررسی قرار دهند؟

طبیعتاً که ابتدای امر این فدراسیون دوومیدانی است که باید پاسخگوی این بی اعتنایی به قوانین باشد. فدراسیونی که احسان حدادی بر آن ریاست می‌کند و خودش صاحب مدال نقره المپیک است، اما جالب اینکه هیچکسی در این فدراسیون حضور نداشته تا قوانین به روز شده فدراسیون جهانی را بررسی کند. شاید ساده‌ترین کار ممکن بررسی استانداردهای یک کفش برای مسابقات است؛ فدراسیون جهانی دوومیدانی برای بررسی کفش‌های مورد تأیید صفحه‌ای را در سایت خود قرار داده که می‌توان با ورود به این بخش و جست‌وجوی مدل کفش، از استانداردهای آن باخبر شد و حتی دیگر نیاز نیست که دفترچه قوانین را هم ترجمه کرد و خواند که احتمالاً در فدراسیون دوومیدانی سواد چنین چیزی نبوده که چنین کاری صورت نگرفته است.

همانطور که در تصویر بالا مشخص شده، کفش مورد استفاده برای فاطمه محیطی‌زاده برای مسابقه پرش طول در سایت فدراسیون جهانی بررسی شده که مورد تأیید برای مسابقات پیست (دو)، مسابقات پرتاب نیزه و همچنین پیاده‌روی است. حالا پرسش این است که بررسی یک کفش و مورد تأیید بودن آن، تا این اندازه سخت بوده؟ اگر فدراسیون، مربی، سرپرست و ورزشکار این موارد را بررسی نکنند، چه کسی وظیفه بررسی را دارد؟ آن هم جست‌وجویی که زیر ۱۰ ثانیه زمان می‌برد و به هیچ‌وجه موضوع سختی هم نیست.

جالب اینکه موضوع فقط فدراسیون دوومیدانی نیست؛ کمیته ملی المپیک با بخش‌های عریض و طویل سعی کرده افراد مختلف را به کار بگیرد و به اصطلاح همه چیز را تخصصی پیش ببرد، اما به نظر می‌رسد این بخش‌ها بیشتر درگیر حواشی باشند. همانطور که پس از ماجرای مدال برنز بسکتبال، مرکز نظارت بر تیم‌های ملی کمیته ملی المپیک سعی کرد با انتشار صورتجلسات بررسی اعزام تیم ملی بسکتبال ثابت کند که پیش‌بینی مدال برنز صورت گرفته بود، اما حالا باید پرسید که آیا مرکز نظارت بر تیم‌های ملی دیسکالیفه شدن محیطی‌زاده را هم پیش‌بینی کرده بود؟

• بیشتر بخوانید:
  جنجال برای حضور بسکتبال در بازی‌های آسیایی؛ برنزی که به حاشیه رفت

رضا شجیع، رئیس مرکز نظارت بر تیم‌های ملی کمیته ملی المپیک، درباره اتفاق رخ‌داده برای فاطمه محیطی‌زاده در رقابت هفتگانه گفته: «بررسی‌های انجام‌شده نشان می‌دهد موضوع به استفاده از کفش Maxfly 2 برند نایکی در بخش پرش ارتفاع مربوط بوده است؛ کفشی که اساساً برای دوهای سرعت طراحی شده و مجوز استفاده در مواد پرشی را ندارد.» اما آیا این توضیح مشکلی را حل می‌کند؟ طبیعتاً وظیفه مرکز نظارت بر تیم‌های ملی بررسی کفش ورزشکار نیست، اما نظارت بر عملکرد تیم‌های ملی هم صرفاً پیش‌بینی مدال نیست و می‌بایست درباره به روز بودن هم پیش‌بینی‌های لازم صورت بگیرد و قوانین مورد توجه باشد.

با تمام این اوصاف، یک مدال از دست فاطمه محیطی‌زاده و کاروان ورزشی ایران در بازی‌های آسیایی ۲۰۲۶ آیچی-ناگویا پرید. مدالی که اگر به رنگ طلا بود، جایگاه ایران را هم در جدول تغییر می‌داد که طبیعتاً حتی اگر مقصر این اتفاق هم شناسایی شود، چیزی تغییر نخواهد کرد. جالب است که پس از دیسکالیفه شدن محیطی‌زاده، محمود خسروی‌وفا، رئیس کمیته ملی المپیک راهی محل اسکان این ورزشکار شده تا با او دیدار کند. در این دیدار هم کمیته ملی المپیک تصمیم گرفته مبلغ ۲.۵ میلیارد تومان پاداش به این ورزشکار اهدا کند که به گفته کمیته، پاداشی فراتر از مدالی بوده که این ورزشکار دوومیدانی در مسیر کسب آن قرار داشته است. یعنی اینجا هم کمیته ملی المپیک روند اشتباهی را در پیش گرفته و ورزشکاری که دچار اشتباه شده را تشویق کرده، چون محیطی‌زاده هم به عنوان یک ورزشکار حرفه‌ای موظف است در قبال قوانین جهانی و به روز شده رشته‌ای که در آن شرکت می‌کند، آگاهی پیدا کند.

بخش دیگری از تقصیر فدراسیون دوومیدانی را می‌توان در اینجا هم پیدا کرد؛ پیش از تابستان، فدراسیون دوومیدانی چک در خبری ورزشکاران دوومیدانی خود را با قوانین بین‌المللی آگاه کرده و روی سایت خود درباره کفش‌هایی که ممنوع هستند، توضیح داده است.

همانطور که در تصویر بالا می‌توان مشاهده کرد و با خط قرمز هم مشخص شده، کفش Maxfly 2 برند نایکی برای مسابقات پرش طول ممنوع اعلام شده است. حالا فدراسیون دوومیدانی ایران، نسبت به قوانین بین‌المللی کدام آگاهی را به ورزشکاران خود می‌دهد؟ فدراسیونی که رئیس آن ورزشکار تخصصی رشته دوومیدانی بوده، درگیر بی تخصصی است که با چنین اشتباهی مواجه می‌شود که اینجا تعریف تخصص صرفاً ورزشکار بودن نیست، بلکه آگاهی از کار و شیوه مدیریتی، در تعریف این تخصص گنجانده می‌شود.