ناراحت مثل عبدی؛ ناامید مثل تیم فوتبال امید/ بیبرنامگی عجیب فدراسیون فوتبال در مسیر ناگویا
در آستانه هفتمین اردوی تیم ملی امید، همچنان ابهام درباره میزان همکاری باشگاهها و در اختیار قرار دادن کامل نفرات وجود دارد و زمزمههایی درباره عدم حضور برخی بازیکنان در اردوی این تیم به گوش میرسد.
به گزارش سرویس ورزشی تابناک، تیم ملی فوتبال امید ایران در شرایطی خود را برای حضور در بازیهای آسیایی ۲۰۲۶ ناگویا آماده میکند که از ماهها قبل تلاشهای زیادی برای فراهم شدن شرایط حضور این تیم در این رقابتها صورت گرفته است. وزارت ورزش یکی از مجموعههایی بود که بر حضور تیم ملی امید در این دوره از بازیهای آسیایی تأکید داشت، در حالی که طبق سیاستهای اعلامی از سوی کمیته ملی المپیک قرار بود رشتههایی که در بازیهای همبستگی کشورهای اسلامی ریاض ۲۰۲۵ نتیجه نمیگیرند، مشمول اعزام به بازیهای آسیایی هم نشوند. با این حال در نهایت فدراسیون فوتبال با تعامل با وزارت ورزش، برنامه آمادهسازی این تیم را در دستور کار قرار داد.
بگذریم از اینکه فدراسیون فوتبال همیشه به تیمهای پایه بی توجهی داشته که صحت و سقم این موضوع را میتوان در ارتباط با زمان انتخاب سرمربی تیم ملی زیر ۲۳ سال یافت. حسین عبدی حدود چهار ماه مانده به آغاز بازیهای آسیایی به عنوان سرمربی تیم ملی امید انتخاب شد؛ هر چند از آنجایی که او پیش از پذیرش این سمت، در تیمهای زیر ۱۷ سال و زیر ۲۰ سال با نفرات اصلی این تیم کار کرده بود، فرصت کافی برای شناسایی بازیکنان، ایجاد ساختار فنی و برگزاری اردوهای آمادهسازی در اختیار داشت.
عبدی در فاصله زمانی خرداد و تیرماه تلاش کرد از فرصت موجود نهایت استفاده را ببرد و با برگزاری اردوهای مستمر، بازیکنان مدنظر خود را زیر نظر داشته باشد. برنامه آمادهسازی تیم امید در این مقطع با هدف تشکیل یک تیم منسجم و رسیدن به شرایط مطلوب برای حضور در ناگویا دنبال شد.
با این حال در مردادماه شرایط متفاوت شد. با توجه به آغاز مسابقات لیگ برتر و ضرورت همکاری باشگاهها برای در اختیار قرار دادن بازیکنان، اردوی تیم ملی امید در این مقطع برگزار نشد؛ تصمیمی که در واقع قرار بود با یک برنامه مشخص جبران شود.
بر اساس توافقهای صورتگرفته، مقرر بود سازمان لیگ و باشگاهها شرایطی را فراهم کنند تا بازیکنان تیم ملی امید پیش از اعزام به ناگویا، برای یک اردوی کوتاهمدت در اختیار کادر فنی قرار بگیرند. هدف این بود که حسین عبدی بتواند در آخرین روزهای منتهی به اعزام، تیم خود را با ترکیب کامل در اختیار داشته باشد و بدون دغدغه وارد رقابتهای آسیایی شود.
اما برنامهریزی هفتههای اخیر لیگ برتر، بهخصوص زمانبندی هفتههای پنجم تا هفتم فصل جاری به گونهای صورت گرفت که بر خلاف توافق اولیه با کادرفنی تیم ملی امید، لیگ برتر ایران تا دو روز مانده به آغاز رقابتهای آسیایی ادامه خواهد داشت؛ شرایطی که طبیعتاً اجازه نمیدهد تیم ملی امید با تمام نفرات موردنظر کادر فنی، اردوی نهایی خود را برگزار کند.
اگرچه در این میان میتوان به باشگاهها حق داد که درگیر مسابقات، برنامههای فنی، مصدومیتها و اهداف خود هستند و طبیعی است که حفظ منافع باشگاهی برای آنها اهمیت داشته باشد، اما نمیتوان نقش منفعلانه فدراسیون فوتبال را ندید. سازمان لیگ، تابع فدراسیون فوتبال است و طبیعتاً فدراسیون این توانایی و قدرت را داشت که از سازمان لیگ بخواهد برنامهریزی لیگ را طوری طراحی کند که منافع تیم ملی امید هم در آن لحاطط شود. مسئله اینجاست که وقتی پای منافع ملی و حضور ایران در یک رقابت بینالمللی در میان است، موضوع تنها به یک باشگاه یا یک تیم محدود نمیشود و این شرایط نیازمند یا هماهنگی و برنامهریزی بی نقص است.
تیم ملی امید قرار است در شرایطی مقابل رقبای آسیایی قرار بگیرد که بسیاری از کشورهای حاضر در این رقابتها از مدتها قبل برای آمادهسازی تیمهای خود برنامهریزی کردهاند. در چنین شرایطی، بهویژه با توجه به وضعیت فعلی فوتبال ایران، آنچه میتواند به موفقیت تیم ملی کمک کند، چیزی جز همکاری و هماهنگی میان فدراسیون، سازمان لیگ و باشگاهها نیست. پرسش اصلی، اما اینجاست که در این میان، نقش فدراسیون فوتبال و سازمان لیگ به عنوان مجموعههایی که باید زمینه تعامل میان تیم ملی و باشگاهها را فراهم کنند، چه خواهد بود؟
موضوع زمانی جدیتر میشود که حتی پس از برگزاری جلسه با وزیر ورزش نیز شاهد آن هستیم که برخی باشگاهها از جمله استقلال و تراکتور، بر اساس مواضع مطرحشده، همچنان در خصوص در اختیار قرار دادن بازیکنان خود با تیم ملی امید همراهی لازم را ندارند.
اگر قرار است توافقی برای همکاری باشگاهها با تیم ملی وجود داشته باشد، این توافق دقیقاً چه زمانی و چگونه باید اجرایی شود؟ اگر قرار است سازمان لیگ شرایط لازم را برای حضور بازیکنان در اردوی نهایی فراهم کند، چرا برنامه مسابقات به گونهای تنظیم شده که عملاً فرصت چندانی برای این اردو باقی نمیماند؟
تیم ملی امید حالا در آستانه آغاز هفتمین اردوی خود قرار دارد؛ اردویی که قرار است از شب هفتم شهریور ماه آغاز شود و پس از پایان هفته چهارم مسابقات لیگ برتر، بازیکنان در اختیار کادر فنی قرار بگیرند. با این حال، همچنان ابهام درباره میزان همکاری باشگاهها و در اختیار قرار دادن کامل نفرات وجود دارد و زمزمههایی درباره عدم حضور برخی بازیکنان در اردوی تیم ملی به گوش میرسد.
در چنین شرایطی، مسئولیت فدراسیون فوتبال و سازمان لیگ بیش از گذشته پررنگ میشود. انتظار میرود این دو مجموعه نه صرفاً ناظر بر برنامه مسابقات و اردوها باشند یا به دادن بیانیه اکتفا کنند، بلکه به عنوان حلقه اتصال میان باشگاهها و تیم ملی، باید زمینهساز اجرای توافقات قبلی شوند.
در نهایت، پرسش مهم این است که اگر قرار باشد تیم ملی امید بدون تعدادی از بازیکنان اصلی خود راهی ناگویا شود، آیا این همان تیمی خواهد بود که حسین عبدی برای آن در چهار ماه گذشته برنامهریزی کرده است؟
