
به گزارش تابناک، در میان دریای جمعیت حاضر در مراسم تشییع رهبر شهید انقلاب، هر چهره داستانی داشت؛ داستانی از دلبستگی، باور و حضوری که از گوشهگوشه ایران شکل گرفته بود. در این میان، حضور دو هموطن از دو نقطه متفاوت کشور؛ یکی از کردستان و دیگری از خوزستان، تصویری روشن از همبستگی اقوام ایرانی را به نمایش گذاشت.
شهروند کرد حاضر در مراسم، این اجتماع را نه صرفاً یک مراسم سوگواری، بلکه یک تجمع ملی توصیف کرد و گفت: «آمدهایم تا به آمریکا و اسرائیل بفهمانیم که انقلاب اسلامی ایران پابرجا خواهد ماند.» او تأکید داشت که حضور مردم، پیامی از ایستادگی و وفاداری به آرمانهای انقلاب است.
او از کیلومترها فاصله میان کردستان تا تهران عبور کرده بود تا در کنار دیگر مردم ایران حضور داشته باشد؛ حضوری که به گفته خودش برای نشان دادن وفاداری به رهبر شهید انقلاب و تأکید بر ادامه مسیر او بود.
در سوی دیگر این قاب، یک هموطن عربزبان از اهواز استان خوزستان ایستاده بود؛ مردی که با قرائت آیه «وَلا تَحْسَبَنَّ الَّذِینَ قُتِلُوا فِی سَبِیلِ اللَّهِ أَمْوَاتًا...» از نگاه خود به جایگاه شهادت و دلبستگی مردم به رهبر شهید انقلاب سخن گفت.
او که خود را از اهواز معرفی میکرد، حضور این جمعیت را نشانه عشق مردم به رهبر شهید دانست و گفت: «این همه لشکر آمدهاند به عشق ملت آمدهاند؛ آمدهاند تا مسیری را که رهبر شهید انقلاب برای ملت ایران مشخص کردند ادامه دهند».
این دو روایت، تنها دو گفتوگو از میان میلیونها حضور بود؛ اما یک پیام مشترک داشت: در روزهای مهم تاریخ، تفاوت قومیتها و گویشها در برابر هویت مشترک ایرانی معنا میبازد. کرد و عرب، فارس و ترک، شمال و جنوب، همه در یک قاب قرار میگیرند؛ قاب ایران.
حضور این دو شهروند از کردستان و خوزستان در کنار میلیونها ایرانی دیگر، تصویری از کشوری بود که اقوام مختلف آن، با وجود تفاوتهای فرهنگی و جغرافیایی، خود را بخشی از یک سرنوشت مشترک میدانند؛ تصویری که نشان داد ایرانیان در لحظات حساس، با تمام رنگها و قومیتهایش کنار هم میایستد.