روایت پیروزی؛ ضرورت انسجام پس از توافقهای کلان / برخی خود را بالاتر از ساز و کار نظام میبینند
به گزارش تابناک، اگر توافقی در هر سطحی از تصمیمسازی کلان کشور شکل بگیرد، صرفنظر از میزان رضایت اولیه جریانهای سیاسی، آنچه در مرحله اجرا و افکار عمومی اهمیت پیدا میکند «نحوه روایت آن» است. جامعه صرفا با متن توافق یا جزئیات فنی آن حرکت نمیکند، بلکه با تصویری که از نتیجه در ذهنش ساخته میشود به سمت امید یا یاس سوق داده میشود. از این منظر، همه جریانهای سیاسی، رسانهای و نخبگانی پس از نهایی شدن یک تصمیم ملی، وظیفه دارند با تمرکز بر نقاط مثبت و قابل دفاع آن، به شکلگیری یک «روایت پیروزی» کمک کنند؛ چرا که تجربه نشان داده جامعه با روایت پیروزی پیش میرود و با روایت شکست، دچار فرسایش اعتماد و انسجام میشود.
در چنین فضایی، طبیعی است که نقد و بررسی کارشناسی وجود داشته باشد، اما تفاوت جدی میان نقد سازنده و روایتسازی مخرب وجود دارد. هنگامی که برخی جریانها به جای تمرکز بر ابعاد فنی و منافع ملی، اصل سازوکار تصمیمگیری کشور یا تیمهای مسئول را هدف قرار میدهند، عملاً به جای اصلاح روندها، به قطبیسازی فضا کمک میکنند. در این میان، رفتار برخی نمایندگان مجلس و همچنین اقوام سببی رئیسجمهور شهید، به این پرسش دامن میزند که چرا به جای نقد کارشناسی، مسیر حمله به سازوکارهای کلان تصمیمگیری در پیش گرفته میشود. در حالی که منطق اداره کشور در حوزههای راهبردی، بر تصمیمگیری در سطوح عالی و اجرای هماهنگ آن استوار است.
در نهایت، یکی از آسیبهای جدی در این حوزه، ضعف در توضیح به موقع و شفاف برای مردم و گروههای مرجع است؛ ضعفی که اگر جدی گرفته نشود، خود به اندازه رفتارهای تنشزا در قطبی کردن فضا اثرگذار خواهد بود. بر این اساس بیتدبیری در عدم توضیح به مردم و گروههای مرجع، ضعف بزرگ بلکه نابخشودنی است چون ناخواسته زمینهساز بسیاری از سوءتفاهمات بوده و در قطبی کردن فضا اثرش کمتر از تحرکات رساییها نیست.
