ویتنامی برای ترامپ/ آیا به سرنوشت جانسون گرفتار میشود؟
به گزارش سرویس فرهنگی تابناک، جمله معروف و رایجی گفته می شود که تجربه بشری نیز آن را تایید می کند و آن جمله این است: اگر تاریخ را مطالعه نکنیم و از سرگذشت پیشینیان عبرت نگیریم، به تکرار آن محکوم می شویم.
اینمساله اکنون درباره رییس جمهور ایالات متحده آمریکا عینیت یافته است. چرا که از تاریخ نبردهای این کشور و ماجراجویی روسای جمهور پیشین، درس لازم را نگرفت و با تحریک و وعده های دروغین و فریبنده نخست وزیر جنایتکار اسرائیل به قماری خطرناک دست زد و این کشور را وارد جنگی غیرقانونی با ایران نمود؛ نبردی که هرگز برای ملت آمریکا نبوده و تنها رژیم آپارتاید اسرائیل از آن منتفع می گردد.
لازم به یادآوری است سی و ششمین رییس جمهور ایالات متحده آمریکا "ليندون جانسون" در سال ۱۹۶۴ به ریاست جمهوری آمریکا دست یافت و این کشور را وارد جنگی تمام عیار با ویتنام کرد که خسارت های گسترده ای بر ارتش آمریکا و حیثیت این کشور وارد آمد و این نبرد خانمان سوز که جان بسیاری از مردم بومی آن منطقه را نیز گرفت، به کاهش چشمگیر محبوبیت جانسون در ایالات متحده منجر گردید و مردم آمریکا که از قربانی شدن فرزندانشان در نبرد با ویتنام به شدت ناراضی بودند، تظاهرات گسترده ای را در برابر کاخ سفید و کنگره برپا کرده و رییس جمهور جانسون که زندگی سیاسی اش را در قمارِ پیکار با ویتنام و تلفات انسانی و خسارت مادی فراوان از دست داده بود، دور بعد وارد رقابت انتخاباتی نشد و ریچارد نیکسون با وعده پایان دادن به جنگ بیهوده در ویتنام، توانست به کاخ سفید راه یافته و جانسون که به رییس جمهوری منفور در تاریخ این کشور تبدیل گردید، ۴ سال پس از پایان ریاست جمهوری اش در ژانویه ۱۹۷۲ بر اثر سکته قلبی با جهان خداحافظی کرد. نام او در تاریخ آمریکا با شکست این کشور در ویتنام گره خورده و از روسای جمهور بدنام ایالات متحده شمرده می شود.
جنگ رمضان که نقطه عطفی در غرب آسیا به شمار رفته و می توان از آن به برباد رفتن آرزوهای نتانیاهو در "تحقق اسراییل بزرگ" و "تغییر چهره خاورمیانه" تعبیر کرد، آغازی بر پایان زندگی سیاسی دونالد ترامپ به شمار می رود که برخلاف تصورش، ایرانیان با رشادت و سلحشوری بسیار در برابر متجاوزان ایستادگی کرده و نیروهای مسلح این کشور و جبهه مقاومت در منطقه، ضربات سخت و دردناکی بر پیکره جبهه استکبار و صهیونیسم وارد ساختند.
اکنون نیز ترامپ از آغاز دور دوم نبرد نظامی علیه ایران نگرانی داشته و نسبت بدان تردید دارد و از سویی نمی خواد بدون هیچ دستاورد و پیروزی، پایان جنگ را اعلام نماید. از این رو به تناقض گویی و پریشان گویی روی آورده است؛ گاهی از پیشرفت مذاکرات می گوید، گاه زبان تهدید را می گشاید و گاه مدعی می شود کشورهای منطقه از او خواسته اند عملیات نظامی اش را به تاخیر اندازد! (در حالی که شاید اصلا این کشورها چنین درخواستی را طرح نکرده و این ادعا تنها راه فراری برای انجام ندادن تهدیدهای گذشته باشد) و سیاست روشن و یکپارچه ای را دنبال نمی کند و حتی اعضای کابینه اش هم نمی دانند او چه می کند! از این رو تعدادی از آنان از مسئولیتهایشان استعفا داده و ترجیح می دهند با چنین دولتی همکاری خود را قطع نمایند.
ترامپ که روزهای نخست جنگ رمضان با غرور و خودشیفتگی و اطمینان از پیروزی، از تسلیم شدن ایرانیان سخن می گفت، اکنون می داند زندگی سیاسی اش به این نبرد و نتیجه آن گره خورده و تاریخ دوباره تکرار شده و ارتش بزرگ آمریکا، بار دیگر در حال شکست خوردن است و ایران نیز این ضعف را به خوبی دریافته و می داند ملت آمریکا از ادامه جنگ با ایران حمایت نکرده و اکنون محبوبیت ترامپ به پایین ترین میزان ممکن در تاریخ این کشور رسیده است و این یعنی افکار عمومی آمریکا از جنگ غیراخلاقی ارتش و دولت خود حمایت نکرده و آن را شکستی اخلاقی و فرهنگی برای این کشور می داند که حتی با ارزشهای مسیحی نیز در تضاد است و رهبر کاتولیکهای جهان (پاپ لئو چهاردهم) همچون بسیاری دیگر از رهبران فرهنگی و مذهبی، آن را تایید نکرده و این جنگ را "غیر عادلانه" توصیف نموده است.
نکته حائز اهمیت این که ایران هرگز برای خوشایند ترامپ و حفظ غرور و زندگی سیاسی این سیاست مدار بازنده، از منافع ملی اش به ویژه برنامه هسته ای، موشکی، تنگه هرمز و همپیمانان منطقه ای نمی گذرد و نسخه های دیکته شده آمریکا و اسراییل را نخواهد پذیرفت و از اهرم های قدرتش نمی گذرد.به نظر می رسد ترامپ که نمونه ای از رییس جمهوری خودشیفته، بی اخلاق و بی تعهد به وعده های خود است، به پایان زندگی سیاسی اش نزدیک می شود و موجی از ناامیدی و نفرت را در آمریکا نسبت به سیاست های جنگ طلبانه اش بهوجود آورده و اتحاد کشورش با همپیمانان اروپایی را با چالش مواجه ساخته و آمریکا را به پایان دوران ابرقدرتی اش نزدیک کرده و بزرگترین چالش سیاسی پس از جنگ ویتنام را برای کشورش به وجود آورده و به آینده سیاسی جانسون (طرد مفتضحانه از قدرت) نزدیک گردیده است.
تاریخ، سرشار از رویدادهای عبرت آمیز بوده و اگر رییس جمهور آمریکا از زندگی سیاسی پیشینیانش درس گرفته بود، هرگز وارد نبردی فرسایشی و جنایتکارانه با ایران اسلامی نمی شد؛ چنانکه آدولف هیتلر نیز اگر از شکست ناپلئون در روسیه عبرت می گرفت، فرمان حمله به شوروی را صادر نمی کرد و آن چنان شکست دردناکی نصیبش نمی شد که این شکست، به پایان زندگی اش نیز منجر گردید و روزگار برای افراد بی اطلاع از تاریخ، در حال تکرار است.
محمدجواد گودینی؛ نویسنده و استاد دانشگاه
آمریکا تا کنون در هیچ جنگی برنده نشده چون فقط کله خر است با زور بازوی زیاد. هنوز نفهمیده که برای پیروزی در جنگ زور بازو کافی نیست.