به گزارش خبرنگار فرهنگی تابناک؛ با گذشت زمان از اعلام احتمال برگزاری
نمایشگاه کتاب تهران در اواخر آبان‌ماه، هنوز زمان و مکان قطعی، شرایط مشارکت ناشران و زمان‌بندی مراحل اجرایی اعلام نشده است. وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی ششم مهرماه وعده داده بود وضعیت نمایشگاه را طی یکی دو هفته روشن کند؛ اکنون پرسش اصلی این است که نتیجه این پیگیری‌ها چه شده و تصمیم نهایی در چه مرحله‌ای قرار دارد.
وعده‌ای که مهلت‌دار نشد
در شهریور ماه، محسن جوادی، معاون امور فرهنگی وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی، از احتمال برگزاری حضوری نمایشگاه کتاب در اواخر آبان‌ماه و هم‌زمان با هفته کتاب خبر داده بود. در همان زمان تأکید شد که زمان و مکان برگزاری قطعی نیست. جوادی همچنین ششم مهرماه نیز اعلام کرد وزارتخانه تلاش می‌کند طی یکی دو هفته وضعیت نمایشگاه را مشخص کند و برگزاری آن به هماهنگی با نهادهای ذی‌ربط وابسته است.
وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی هم در تازه‌ترین اظهارنظر، از تلاش همکاران معاونت فرهنگی وزارتخانه برای برگزاری حضوری نمایشگاه کتاب تهران در آبان‌ماه خبر داده، اما تأکید کرده است: «هنوز زمان برگزاری قطعی نیست.» این اظهارنظر، امید به برگزاری آبان‌ماه را زنده نگه می‌دارد، اما ابهام اصلی را رفع نمی‌کند: اگر تلاش برای آبان‌ماه جدی است، چرا زمان قطعی، مکان و شرایط حضور ناشران هنوز اعلام نشده است؟
مقدمات اجرایی؛ غایب در اطلاع‌رسانی
برگزاری نمایشگاه کتاب در ابعاد ملی به برنامه‌ریزی اجرایی گسترده نیاز دارد: تعیین محل، آماده‌سازی فضای نمایشگاه، اعلام شرایط مشارکت، جانمایی غرفه‌ها و تنظیم برنامه اطلاع‌رسانی. با نزدیک‌شدن به موعد احتمالی آبان‌ماه، نبود اطلاعات عمومی درباره این مراحل ابهام‌ها را بیشتر کرده است. البته نمی‌توان صرفاً از منتشرنشدن اخبار اجرایی نتیجه گرفت که هیچ اقدامی انجام نشده و ممکن است بخشی از هماهنگی‌ها در جلسات داخلی در جریان باشد؛ اما همین موضوع نشان می‌دهد اطلاع‌رسانی دقیق‌تر ضروری است. وزارت ارشاد می‌تواند با اعلام وضعیت فعلی و زمان‌بندی مراحل باقی‌مانده مشخص کند برگزاری در آبان‌ماه تا چه اندازه قطعی و از نظر اجرایی امکان‌پذیر است.
ناشران؛ برنامه‌ریزی در نقطه ابهام
برای ناشران، نمایشگاه کتاب فقط یک رویداد فرهنگی نیست؛ فرصتی برای عرضه مستقیم کتاب، معرفی آثار تازه و ارتباط با مخاطبان است. زمان برگزاری بر تصمیم‌هایی مانند میزان چاپ، آماده‌سازی موجودی، تبلیغات و تأمین هزینه‌ها اثر می‌گذارد. نامشخص‌بودن موعد نمایشگاه این برنامه‌ریزی‌ها را دشوار می‌کند؛ به‌ویژه برای ناشران کوچک‌تر که با محدودیت منابع مالی مواجه‌اند. هرچند میزان خسارت احتمالی بدون اطلاعات مستقیم از فعالان نشر قابل تعیین نیست، روشن است که کاهش فرصت برنامه‌ریزی، تصمیم‌گیری را پیچیده‌تر می‌کند. ناشران به وعده کلی نیاز ندارند؛ باید بدانند چه زمانی می‌توانند حضور خود را قطعی کنند و بر چه اساسی برای تولید و عرضه آثار برنامه بریزند.
انتظار از وزارت ارشاد: تصمیم روشن، نه احتمال
آنچه اکنون اهمیت دارد، روشن‌شدن وضعیت نهایی نمایشگاه و انتشار اطلاعات قابل اتکاست. اگر برگزاری در آبان‌ماه همچنان در دستور کار قرار دارد، اعلام زمان و مکان قطعی و تشریح مراحل اجرایی باید در اولویت باشد. اگر هم موانعی وجود دارد یا احتمال تغییر زمان مطرح است، اطلاع‌رسانی به‌موقع می‌تواند از سردرگمی ناشران و مخاطبان جلوگیری کند. مسئله فقط برگزاری یک رویداد در موعدی مشخص نیست؛ نحوه مدیریت تصمیم‌گیری و اطلاع‌رسانی نیز اهمیت دارد. وقتی موعد احتمالی اعلام می‌شود، افکار عمومی و فعالان حوزه کتاب حق دارند از روند پیشرفت کار و دلایل تأخیر در اعلام نتیجه مطلع شوند. نمایشگاه بین‌المللی کتاب تهران به‌عنوان یکی از رویدادهای مهم فرهنگی کشور، به برنامه‌ریزی دقیق و پاسخ‌گویی شفاف نیاز دارد؛ وعده‌ای که به تقویم نرسیده، دست‌کم باید به یک پاسخ روشن برسد.
