بی‌ام‌و‌ای که حتی یک عاشق مرسدس هم نمی‌تواند از کنارش بی‌تفاوت رد شود

به گزارش تابناک؛ راستش را بخواهیم، برای کسی که سال‌ها با مرسدس بنز زندگی کرده و هنوز هم معتقد است هیچ برندی مثل بنز بلد نیست حس «ماشین بودن» را منتقل کند، دوست داشتن یک BMW همیشه کمی سخت بوده است. نه اینکه بی‌ام‌و بد باشد، اتفاقاً برعکس. اما فلسفه‌اش فرق می‌کند. بنز همیشه آرام‌تر، سنگین‌تر و باوقارتر بوده، در حالی که بی‌ام‌و معمولاً بیشتر دنبال هیجان، تیزی و بازیگوشی رفته است.

این خودرو روی کاغذ شاید فقط یک سدان کامپکت لوکس باشد، اما وقتی کمی عمیق‌تر نگاهش می‌کنی، متوجه می‌شوی بی‌ام‌و اینجا سعی کرده چیزی بیشتر از یک ماشین شهری بسازد. چیزی میان یک کوپه، یک سدان و حتی کمی هاچ‌بک اسپرت.

اولین چیزی که در برخورد با ۲۲۵ Gran Coupé جلب توجه می‌کند، تناسبات بدنه است. برخلاف بسیاری از سدان‌های امروزی که بیش از حد شبیه هم شده‌اند، این ماشین هنوز شخصیت دارد. سقف کشیده و خوابیده، جلوپنجره بزرگ معروف بی‌ام‌و، خطوط تیز بدنه و فرم عقب خودرو باعث شده ماشین حتی در حالت ایستاده هم حس حرکت داشته باشد.

این دقیقاً همان چیزی است که بی‌ام‌و سال‌ها بلد بوده؛ ساختن ماشین‌هایی که انگار حتی وقتی خاموش‌اند هم عصبی به نظر می‌رسند.

اما چیزی که این خودرو را خاص‌تر می‌کند، فقط ظاهر نیست. ماجرا از جایی جالب می‌شود که پشت فرمان می‌نشینی. برخلاف خیلی از خودرو‌های مدرن که بیش از حد مصنوعی شده‌اند، این ماشین هنوز سعی می‌کند با راننده ارتباط برقرار کند.

نسخه ۲۲۵ معمولاً به یک موتور ۲ لیتری توربوشارژ چهارسیلندر مجهز است؛ موتوری که چیزی حدود ۲۱۸ اسب بخار قدرت تولید می‌کند. شاید این عدد روی کاغذ دیوانه‌کننده نباشد، اما نحوه تحویل قدرت در این ماشین مهم‌تر از خود عدد است.

گشتاور موتور از دور‌های پایین در دسترس قرار می‌گیرد و همین باعث می‌شود خودرو در رانندگی روزمره همیشه آماده واکنش باشد. فشار کوچک روی پدال گاز کافی است تا ماشین فوراً بیدار شود. این همان شخصیت کلاسیک بی‌ام‌و است؛ حس سبکی، چابکی و پاسخ سریع.

گیربکس اتوماتیک هفت سرعته هم عملکردی نرم و سریع دارد. تعویض‌ها بدون مکث انجام می‌شوند و در حالت اسپرت، خودرو کاملاً شخصیت متفاوتی پیدا می‌کند. فرمان سنگین‌تر می‌شود، واکنش گاز تیزتر می‌شود و ماشین بیشتر شبیه یک کوپه اسپرت رفتار می‌کند تا یک سدان شهری؛ و این دقیقاً همان جایی است که حتی یک آدم بنزدوست هم مجبور می‌شود اعتراف کند بی‌ام‌و هنوز هم چیزی در ذاتش دارد که خاص است.

در پیچ‌ها، ۲۲۵ Gran Coupé بیشتر از چیزی که انتظار داری چسبندگی دارد. سیستم تعلیق سفت‌تر از مرسدس‌های هم‌رده تنظیم شده و همین باعث می‌شود خودرو در تغییر مسیر‌ها حس دقیق‌تری منتقل کند. البته بهایش کمی خشکی بیشتر در خیابان‌های خراب است، اما این همان معامله‌ای است که بی‌ام‌و همیشه انجام داده؛ راحتی کمتر در برابر رانندگی زنده‌تر.

از نظر طراحی داخلی، کابین ماشین ترکیبی از مینیمالیسم مدرن و همان حس راننده‌محور سنتی BMW است. نمایشگر دیجیتال، نورپردازی داخلی، متریال نرم و کیفیت مونتاژ بالا باعث شده کابین حس یک خودرو ارزان یا اقتصادی نداشته باشد.

اما چیزی که جالب است اینجاست که برخلاف بعضی محصولات جدید بازار، هنوز حس مکانیکی خودرو حفظ شده. هنوز وقتی پشت فرمان می‌نشینی، احساس می‌کنی در حال کنترل یک ماشین واقعی هستی، نه یک تبلت متحرک.

این روز‌ها خیلی از خودرو‌ها بیش از حد دیجیتالی شده‌اند. همه‌چیز لمسی شده، همه‌چیز بی‌روح شده و رانندگی گاهی بیشتر شبیه کار با اپلیکیشن است تا هدایت خودرو. اما ۲۲۵ Gran Coupé هنوز کمی از آن DNA قدیمی رانندگی را حفظ کرده است.

البته این ماشین بی‌نقص نیست. بعضی طرفداران سنتی BMW هنوز هم از دیفرانسیل جلو بودن پلتفرم ناراضی‌اند. چون برای سال‌ها، دیفرانسیل عقب بخشی از هویت بی‌ام‌و بود. اما واقعیت این است که مهندسی خودرو آن‌قدر پیشرفت کرده که در رانندگی روزمره، بسیاری از راننده‌ها حتی متوجه این تفاوت نمی‌شوند؛ و راستش را بخواهی، بیشتر خریداران این ماشین اصلاً دنبال دریفت و پیست نیستند. آنها ماشینی می‌خواهند که هم ظاهر جذاب داشته باشد، هم کیفیت خوب، هم رانندگی هیجان‌انگیز و هم بتواند هر روز بدون دردسر استفاده شود.

در بازار جهانی، این خودرو رقیب مستقیم مرسدس CLA و آئودی A۳ Sedan محسوب می‌شود؛ و اینجا همان جایی است که داستان شخصی‌تر می‌شود. چون برای کسی که هنوز معتقد است مرسدس در ساختن کابین، راحتی و حس لوکس بودن یک سر و گردن بالاتر است، قبول کردن جذابیت این BMW کمی دردناک است.

شاید، چون بیش از حد ادعایی نیست. شاید، چون هنوز سعی می‌کند رانندگی را سرگرم‌کننده نگه دارد. شاید، چون در دورانی که خیلی از خودرو‌ها تبدیل به لوازم خانگی چرخ‌دار شده‌اند، هنوز کمی شخصیت دارد.

حتی طراحی‌اش هم برخلاف بعضی BMW‌های جدید، هنوز متعادل مانده. خبری از جلوپنجره‌های غول‌پیکر عجیب‌وغریب نیست که انگار قرار است نصف خیابان را بخورند. فرم کلی خودرو هنوز تناسب دارد و همین باعث شده ماشین سریع‌تر پیر نشود.

از نظر مصرف سوخت هم، موتور دو لیتری توربو عملکرد منطقی دارد. نه آن‌قدر تشنه است که آزاردهنده شود، نه آن‌قدر کم‌مصرف که حس ماشین هیجان‌انگیز را بکشد. تعادل خوبی میان کارایی و مصرف ایجاد شده و این برای خودرویی در این کلاس اهمیت زیادی دارد.

در بازار ایران البته داستان همیشه کمی غم‌انگیزتر می‌شود. چون چنین ماشین‌هایی معمولاً یا با قیمت‌های نجومی وارد می‌شوند، یا آن‌قدر محدود هستند که بیشتر شبیه کالای کلکسیونی‌اند تا خودرو. جنگ، محدودیت واردات، نوسانات ارز و سیاست‌های عجیب بازار باعث شده دیدن چنین خودرو‌هایی در خیابان‌های ایران بیشتر شبیه اتفاق باشد تا یک روند عادی؛ و شاید همین موضوع باعث می‌شود آدم بیشتر حسرت بخورد. چون ماشین‌هایی مثل ۲۲۵ Gran Coupé دقیقاً همان خودرو‌هایی هستند که می‌توانستند بازار سدان‌های لوکس جمع‌وجور ایران را زنده کنند.

BMW ۲۲۵ Gran Coupé شاید نتواند یک عاشق دوآتشه مرسدس را کاملاً از ستاره سه‌پر جدا کند، اما قطعاً می‌تواند کاری کند که برای چند دقیقه تردید کند؛ و در دنیای رقابت میان بنز و بی‌ام‌و، همین خودش یک پیروزی بزرگ است.