امید به زندگی ایرانیها در جنگ تحمیلی سوم؛ خبری که نباید فراموش شود!
به گزارش خبرنگار فرهنگی تابناک، اواخر درگیریهای نظامی جنگ تحمیلی سوم و پیش از آتشبس بود که خبری در رسانهها منتشر شد که بهنظر میرسد نباید بین اخبار و هیاهوها مورد غفلت و بیتوجهی قرار بگیرد؛ آنهم زمانی که رسانهها و بوقچیهای دشمن تلاش دارند تصویری آشفته و ناامید از مردم ایران نشان دهند و خلاف واقعیت میدان و خیابان، بگویند جنگ باعث فرسایش از و دست رفتن روحیه مردم شده است.
خبر مورد اشاره این بود که ۲۹ هزار و ۱۱ ازدواج در گرماگرم آتش و خون جنگ تحمیلی سوم به ایران، در دفاتر اسناد و املاک کشور ثبت شد.
اینخبر را سخنگوی سازمان ثبت اسناد و املاک کشور اعلام کرد و گفت: در جنگ تحمیلی اخیر و با وجود همه غمها و مشکلاتی که کشور درگیر آنها بود، ۲۹ هزار و ۷۱۱ ازدواج در دفاتر ازدواج ثبت شد.
خبری که به آن اشاره شد، بهتنهایی بیانگر نگاه ایرانیها به زندگی و آینده روشن است. عقلانیت و محاسبهگرایی غربی (بخوانیم یهودی) که رسانههایی چون موساد اینترنشنال در پی ترویج آن هستند، ترس را بهعنوان یکفضیلت معرفی میکند؛ این هم سندش: «وقتی جگر نداری و دلت میخواهد داشته باشی ولی نمیتوانی/فضیلت ترس؟»
اما خب! اگر فریبخوردههای شبکههای فارسیزبان دشمن را از معادله فاکتور بگیریم، مردم ایران مشغول زندگی و نگاه امیدوارانه به آینده هستند و جوانانشان جای آنکه با توجه به فضیلت ترس بگویند «بگذار اول جنگ تمام شود بعد ازدواج کنیم!» سراغ ساختن زندگی مشترک خود میروند.
اینخبر و آمار منتشر شده هم از دیگر زیباییهای زندگی ایرانی در میانه جنگ و آتش بود که در تاریخ ایران ثبت شد. سعی کنیم فراموش نکنیم چنینمردمی هستیم و چنینمردمی داریم!
امید؟! با این اوضاع اقتصاد قطعاً آینده پر از امیده. 
| 
درسته که ناامید شدید آمریکا نتونسته بر ایران پیروز بشه!؟ شما همچنان ناامید بمانید | چرا تهمت می زنی دوست عزیز ؟از کجای کامنت فوق متوجه شدی که نویسنده منتظر پیروزی امریکا بوده ؟؟
تعداد زیادی از مردم در تعطیلی پتروشیمی ها و آنلاین شاپ ها و ... بیکار شده اند و چون پایان جنگ مشخص نیست بلاتکلیف مانده اند
این اصلا عجیب نیست
من الان 18سالمهامید به زندگی زمانی محقق میشه که تو زندگی داشته باشی نه اینکه صرفاً زنده باشی
کدوم امید به زندگی ؟! من به خودم میگم همینکه ۵۰ رو ببینم باید نذری بدم ، بعید میدونم با این اوضاع ، یا از گشنگی میمیرم یا از فقر ما نسلی بودیم که چشم باز کردیم تحریم بودیم تو مذاکره بودیم
تو گرونی بودیم
تو تورم بودیم
تو اختلاس بودیم
تو تبعیض بودیم
چنتا جنگ رو تجربه کردیم
اینترنت طبقاتی تجربه کردیم
و حالا آرزوهامون درحال از دست رفتن هستند...
این حق ما مردم نیست..
خدایی چجوری روتون میشه این مطالب رو بزنید؟شما مگه تو این مملکت زندگی نمیکنید؟