یار عزیز ؛ سهیل نفیسی

یار عزیز قامت بلندم
بی چه نتای تا عقدت ببندم
پات از حنیرن صد تا گلیش هه
قلبم تو سینه ت صد منزلیش هه
بی تو مه حتی وا خوم غریبم
تنهایی و غم اتکه نصیبم
عشق مه و تو اینی تمونی
وقتی خوشن که پهلوم بمونی
کس نی بپرسن وازت چه بودن
یارن کجاین دشمن حسودن
از شر جنتک از ترس شیطون
اسپند و گشنه ی بی بی ندودن
یار عزیز قامت بلندم
بی چه نتای تا عقدت ببندم