بازدید 18682

قره‌باغ راه جنگی دیگر را هموار می‌کند؟

از آن‌جایی که قره‌باغ تحت کنترل باکو قرار گرفته، در ارمنستان این تصور به وجود آمده که آن‌ها نیازی به توافق با ایروان ندارند وممکن است فقط به جلو حرکت کنند و بگویند «خوب، ما مقداری قلمرو داریم و مقداری دیگر را می‌گیریم».
کد خبر: ۱۱۹۶۴۶۹
تاریخ انتشار: ۱۱ مهر ۱۴۰۲ - ۲۰:۴۰ 03 October 2023

به گزارش «تابناک» به نقل از اکو ایران، کندوها در سرزمین بدون مالک بودند. گرام پس از درگیری مرزی در نزدیکی روستایش در ماه آوریل، با ماشین به زمین‌هایی که خانواده‌اش دهه‌ها در آن کشاورزی می‌کردند و از یک زنبورستان کوچک نگهداری می‌کردند رفت.

اما وقتی نزدیک شد صدای تیراندازی شنید. آذربایجانی‌ها از مواضع جدید خود در بالای تپه‌های اطراف به سوی او شلیک می‌کردند. گرام به سمت ماشینش دوید و دیگر برنگشت.

به نوشته گاردین، سامول هیوسونتس، یک محلی دیگر، ۷۰ هکتار را در جایی که خانواده‌اش برای دهه‌ها گندم کشاورزی می‌کردند از دست داده است. او با کت و شلوار خاکی و کلاه صاف در کنار جاده‌ای که هزاران پناهجو از طریق آن از قره‌باغ به ارمنستان رفته‌اند، ایستاده است. «آن‌ها هرچه می‌توانند را می‌گیرند. روستا در رنج است.»

ادغام مجدد

اگر این اتفاق در قره‌باغ، جایی که صدها نفر کشته و ده‌ها هزار نفر از آن فرار کردند، رخ می‌داد به سختی قابل توجه بود. آذربایجان در حال «ادغام مجدد» سرزمین‌های خود در آنچه بسیاری از ارامنه می‌گویند یک کارزار پاکسازی قومی، است. اما تغ در ارمنستان است و حادثه آوریل قبل از جنگ نشان می‌دهد که چگونه یک سری درگیری‌ها و تجاوزات مرزی می‌تواند نشان‌دهنده بحران بزرگ بعدی باشد.

آذربایجانی انتقام‌جو و توسعه‌طلب که با پیروزی خود در قره‌باغ جسور شده و اکنون به یک کریدور زمینی به ترکیه یا حتی الحاق کل مناطقی که جنگ‌طلبان در باکو آن را «آذربایجان غربی» می نامند چشم دوخته است. در واقع آن سرزمین ارمنستان است.

جنگ دیگری در راه است

استفان مایستر، رئیس مرکز نظم و حکومت در اروپای شرقی، روسیه و آسیای مرکزی در شورای روابط خارجی آلمان مستقر در برلین گفت: «در ابتدا، همه چیز در مورد قره‌باغ و بهبود موقعیت چانه‌زنی آنها و تهدید تمامیت ارضی ارامنه برای جلوگیری از حمایت آنها از ارامنه قره باغ بود. اکنون، از آنجایی که آنها قره‌باغ را تحت کنترل دارند، نیازی به توافق با دولت ارمنستان ندارند. آنها ممکن است فقط به جلو حرکت کنند و بگویند: «خوب، ما مقداری قلمرو داریم و مقداری دیگر را می‌گیریم. یا فقط کل منطقه سیونیک را می‌گیریم». او افزود: «این بخشی از این رویکرد حداکثری است؛ شما گرسنه هستید و اگر کسی خط قرمز نگذارد هرگز دست از غذا خوردن نمی‌کشید». او گفت که از دولت‌های غربی خواسته است که تحریم هایی را علیه باکو در نظر بگیرند.

گرام شک ندارد که جنگ دیگری در راه است. او به تپه‌های نزدیک اشاره می‌کند: «می‌توانید ببینید که آذربایجانی‌ها اکنون در آنجا و آنجا و آنجا موضع دارند. هر کس قوی‌تر باشد قوانین را وضع می‌کند.»

در حالی که بیرون از مغازه‌ی کوچک گوشه‌ای در جاده‌ی اصلی تِغ، جایی که بیشتر روزها در آنجا کار می‌کند، ایستاده و یک دوربین دو چشمی بیرون می آورد تا زمینی را که خانواده‌اش در آن کشاورزی می کردند را نشان دهد: «می‌ترسم که این ما نباشیم».

تشنه «آذربایجان غربی»

نیکول پاشینیان، نخست وزیر ارمنستان پس از شکست در جنگ در سال 2020، با میانجیگری روسیه، توافقنامه آتش بسی را با آذربایجان امضا کرد که بر اساس آن یک کریدور زمینی از طریق ارمنستان به نخجوان، منطقه آذربایجان، و به ترکیه، نزدیک‌ترین متحد آذربایجان، اعطا می‌کند. این راه که قرار بود در امتداد یک راه‌آهن از جنوب ارمنستان عبور کند، قرار بود توسط FSB -سرویس اصلی گارد مرزی روسیه- کنترل شود.

اما پارلمان آذربایجان نیز اخیراً جلسات استماع در مورد آذربایجان غربی برگزار کرده است، اصطلاحی که الهام علی‌اف، رئیس جمهور این کشور نیز به صورت علنی از آن استفاده می‌کند و به ویژه به استان سیونیک، جایی که تغ در آن قرار دارد، اشاره دارد.

هر فرد محلی می‌داند که در خطر است. سامول، یک چوپان، چوب بلند خود را می‌گیرد و در مسیری گل‌آلود نقشه می‌کشد. او می‌گوید اینجا آذربایجان و ترکیه است و فقط منطقه سیونیک ارمنستان، جایی که ما هستیم، بین آنها قرار دارد.

می‌گوید که سامول زمانی گله‌ای 500 گوسفندی داشت، اما پس از جنگ 2020، چراگاه‌های خود را در نزدیکی مرز از دست داد و مجبور شد همه را به جز 30 گوسفند بفروشد. او گفت که یک چشمش را در نبردهای دهه 1990 از دست داده است. نارنجک ترکش به سمت چپ صورتش فرستاد. او می‌گوید که ارمنستان تحت تسلط آذربایجان و گروهی از متحدان بین‌المللی، از جمله روسیه، قرار گرفته است. در ادامه می‌افزاید: «به زودی هیچ ارمنی باقی نخواهد ماند.»

تردید در معاهده صلح

تضمینی نیست که پایان حکومت قره‌باغ منجر به جنگ بیشتر بین آذربایجان و ارمنستان نشود.

همانطور که بنیامین پوغوسیان، کارشناس ارشد سیاست خارجی در موسسه تحقیقات سیاست کاربردی ارمنستان خاطرنشان کرد، یک خط فکری این است که فرار جمعیت قره‌باغ به ارمنستان می‌تواند تا حدودی به طور غیرمستقیم، یک مانع سست برای امضای معاهده صلح دو کشور را از بین ببرد. 

رئیس پارلمان ارمنستان گفته است که طرفین به «فرصت تاریخی برای امضای توافقنامه صلح» نزدیک هستند. پوقوسیان گفت، اما به احتمال زیاد آذربایجان با پیروزی قره‌باغ جرأت پیدا کند و خواستار امتیازات بیشتر از جمله مسیر ترانزیتی به نخجوان شود. او گفت: «تصرف قره‌باغ به آذربایجان این امکان را می‌دهد که تمام نیروهای خود اعم از نظامی، دیپلماتیک و سیاسی را در جهت ارمنستان متمرکز کند.» او افزود: «در بلندمدت، آذربایجان ممکن است هدف خود را اشغال بخشی از مناطق سیونیک یا وایوتس دزور قرار دهد، اما احتمالاً در کوتاه مدت گام‌های افزایشی بیشتری برای جلوگیری از واکنش بین‌المللی بردارد.»

پوقوسیان گفت: «آنها می‌توانند از یک یا دو جهت نفوذ کنند و سپس به ارمنستان پیشنهاد کنند که اگر می‌خواهید نیروهای آذربایجان به مواضع قبل از جنگ بازگردند، باز شدن مسیرهایی را برای اتصال آذربایجان به نخجوان بپذیرید».

او گفت که این مسیرها می‌تواند شامل حمله به جرموک، یک شهر کوهستانی در شمال منطقه وایوتس دزور باشد، جایی که نیروهای آذربایجان قبلاً در ارتفاعات مشرف به شهرک مستقر شده‌اند، یا در کاپان، مرکز منطقه سیونیک.

ساموئل چوپان از تغ به مزارع منتهی به قره‌باغ نگاه می کند و می‌گوید که امیدوار است صلح را ببیند، اما انتظار دارد که جنگ رخ دهد. او می‌گوید: «قبلاً قره‌باغ بود، اما اکنون همه قره‌باغ اینجا آمده است. من می‌ترسم که آنها چندان عقب نمانند.»

تور تابستان ۱۴۰۳
آموزشگاه آرایشگری مردانه
خرید چیلر
فریت بار
اشتراک گذاری
برچسب ها
مطالب مرتبط
نظرات بینندگان
غیر قابل انتشار: ۵
در انتظار بررسی: ۱۲
انتشار یافته: ۲۸
خداوند لعنت کنه الهام و رجب رو
سکوت ایران خیانت به تاریخه
آذربایجان می داند که صلیبیون نمی ذارند زنگه زور آزاد شود، پس هیچ وقت صحبت از ان هم نمی کند.
اذربایجان با زیرکی ایران را بازی داد تا نتواند در آزاد سازی قره باغ از دست تروریست‌های عرمنی به انها کمک کند و دنیایی صلیبی هم عملا قبول داشت که قره با غ باید ازادشود و روسیه هم که در باتلاق اوکراین گرفتار هست.
اما بهترین راه برای اذربایجان فقط مذاکره در مورد کوریدر زنگه زور هست چرا که ازاد سازی زنگه زور می تواند صلیبیون رو بر علیه آذربایجان کند.
یاشاسین آذربایجان
نتیجه اعتماد به امریکا و برگزاری مانور با امریکا همینه. هر کشوری به شیطان اعتماد کرده به فنا رفته نمونه صدام اشرف غنی زنلسکی و شاه پهلوی ایران
ماهم آماده هستیم آذربایجان عشق است
تابی جان نشر افکارارامنه داشناکسیون شرم آور است
زنده باد اسلام
زنده با آذربایجان
مرگ بر علی اف جنایتکار وحشی
این باکو چشم طمع به خاک ایران داره و شک نکنید
خونه اجاره ای باید به صاحبش پس داد خوب
دولت باکو غلط میکنه دست به مرزها بزنه. اینجا خط قرمز ایرانه.
دیگه وقتشه شیربچه های حیدر استان بادکوبه رو به آغوش مام میهن برگردونن
ارامنه متجاوز و اشغالگر باید زمان تجاوز و جنایت حال راشکر می‌کردند وباتحریک بعضی عوامل ضد تورک سرزمین آذربایجان را تصرف و بین یک کشور و ملت جدایی نمی انداختند وزنگع زور را با نام جعلی تکلم نمیکردند
زنگه زور و ایروان خاک تاریخی ی مسلمانان بوده و خواهد بود
ارامنه برای بقا نسل خود می‌بایست بین جان فشانی و عافیت طلبی ، یکی را انتخاب کنند .
وقتی در جلوی دشمن تسلیم میشوید و زانو می‌زنید دشمن هم بیشتر بر شما غلبه می‌کند
امارات بدونه دلیل ومدرک دندون تیز کرده برای ۳جزیره خلیج فارس حال نمی شود مانخجوان را برگردانیم به سر زمین مادری
چه شده با آزاد سازی خاک آذربایجان، انسان دوستی اروپایی ها گل کرده، آیا دلشان به ارامنه می سوزد یا دنبال مطامع خود هستند، ،،
داستانسرایی غیر واقعی و خمایت ارمنی و مسیحی ها حتی به دروغ از همدیگر قابل تقدیر و الگو برداری هست.....
فراموش نکنید زنگزور خاک آذربایجان هست که صد و ده سال پیش روسیه و فرانسه بزور از آذربایجان گرفتند و ارمنستان جعلی دادند و دیر یا زود بر می گردد
پس با این حساب یک میلیون دویست هزار آزربايجان در سی سال گذشته از کجا
سبزشده وازطرف چه کسای قتل وعام وبه طرف شرق کوچانده شدند ننگ بر آسلاو ها وداشناک کودک کش
ایران باید استان سیونیک را از ارمنستان بخرد.
متاسفانه بعد از جنگ چند سال پیش و عقب نشینی ارمنستان خیلی بهتر می توانست هم مسئله قره باغ و هم بحث راه ارتباطی بین کشورها حل شود
اما با غرور باکو و عدم فعالیت روسیه با توجه به نزدیکی ارتباط او با ترکیه باعث شد که مردم قره باغ از خانه و کاشانه خود فرار کنند از ترس جانشان و سازمان ملل هم هیچ کاری نکرد و نمی کند
واقعا خیلی شگفت انگیز هست. چرا دنیا سکوت کرده و همه تماشاچی هستند. چرا همه دارند نابودی ارمنستان رو تماشا می‌کنند. تا کی دنیا باید در برابر این علیف سکوت کند. مگر ارمنی ها انسان نیستند؟
فکر نکنم دیگه جنگی بشه... چون سازمان ملل و آمریکا اگه جنگی بسه آزربايجان را تحریم میکنند.. تا الان چیزی نمی گفتند جون قره باغ طبق اصول سازمان ملل متعلق به آزربايجان است
غربی‌ها به جای حمایت از ارمنستان جانب آذربایجان مغول نژاد را میگیرند واقعا مسخرس.
سلام
قره باغ به آغوش اسلام بازگشت و صهیونیسم ارمنی و خون ریز از پای درآمد و هیچ غلطی نمی توانند بکنند.
ارمنستان جهت جلوگیری از حمله مجدد ترکها بهتر است خوب بیاندیشند وخیلی سریع به سرزمین اصلی خود یعنی ایران ملحق شوند.وگرنه سرزمینشان توسط ترک ها اشغال واز آنجا رانده خواهند شد وخیلی از آنها پاکسازی قومی وکشته خواهند شد همانطور که در قرن های گذشته سرزمین هایشان را در سواحل دریای مازندران از دست دادند ومیلیون ها نفر از آنها کشته شدوآن سرزمین امروز جمهوری آذربایجان نامیده میشود.
عین همین وقایع 30سال پیش اتفاق افتاده بود و این ارمنی ها بیشترشان از سایر نقاط به اینجا آمده بودند و زمینهاو همه اموالشان غصبی بود و باید می گذاشتند و می رفتند
لعنت به علیف
برچسب منتخب
# نمایشگاه کتاب # صادق زیباکلام # سیل # خداداد افشاریان # سد قیز قلعه سی
وب گردی