نمایش تو خالی بودن زاهید والنسیا از سوی کایل دِیک/ گربه سیاه نبود، دیوید تیلور بود!
والنسیا که سال گذشته قهرمان جهان شد، صرفاً به لحاظ ذهنی برتر از رقبایش بود، تیلور جوری روی او کار کرده بود که از یک کشتیگیر درجه چندم، قهرمان جهان ساخت و حریفی در خور در زاگرب نبود که برای او چالشساز شود. دِیک، اما نشان داد که او همچنان همان طبل توخالی است؛ پر از ادعا و سروصدا.
به گزارش سرویس ورزشی تابناک، کمتر از ۲۴ ساعت گذشته از مرحله نهایی انتخابی تیم ملی ایران و روشن شدن ترکیب تیم ملی آزاد کشورمان در مسابقات جهانی ۲۰۲۶، فاینالایکس هم برگزار شد تا مشخص شود چه کشتیگیرانی از آمریکا به مسابقات جهانی خواهند آمد.
در وزن ۸۶ کیلوگرم، جایی که کامران قاسمپور بعد از کسب طلای قهرمانی آسیا حضورش در این وزن در ترکیب تیم ملی ایران را برای دومین سال متوالی قطعی کرد، این کایل دِیک بود که از سد زاهید والنسیا گذشت و اجازه نداد ۲۴ ساعت هم از ادعا و کری سنگین او بگذرد.
والنسیا در آستانه دومین فاینالایکس متوالی که برای دوبنده تیم ملی باید با کایل دِیک رقابت میکرد، گفته بود «امروز نوبت من است، او (دِیک) نوبت خود را داشته است (اشاره به ۲ برنز المپیک، ۴ طلا و یک نقره قهرمانی جهان از سوی حریف)، دوبنده ۸۶ کیلوگرم در سالهای ۲۰۲۶، ۲۰۲۷ و ۲۰۲۸ برای من است.».
اما برخلاف دو شکست سال گذشتهی کایل دِیک در فاینال ایکس به زاهید والنسیا، اینبار او کشتی اول را خیلی نزدیک و ۳ بر ۲ باخت، اما دو مبارزه بعدی را ۴ بر یک و ۴بر صفر برد تا بار دیگر صاحب دوبنده تیم ملی آمریکا شود. آخرین سال حضور او در ترکیب تیم آمریکا، المپیک ۲۰۲۴ پاریس و در وزن ۷۴ کیلوگرم بود که مدال برنز گرفت. او بعد از المپیک نه یک وزن، که دو وزن بالاتر رفت تا کارش را در وزن المپیکی ادامه دهد. سال اول در وزن جدید ملیپوش نشد، اما سال دوم با شکست حریفِ پر از ادعایش زاهید والنسیا به جهانی قزاقستان رسید.
اما زاهید والنسیا، مرد همیشه حاضر فاینالایکسها؛ سالهاست در انتخابی تیم ملی آمریکا حضور دارد. رقیب دیوید تیلور در ۸۶ کیلوگرم که هیچگاه در حضور این کشتیگیر نتوانست صاحب دوبنده این وزن المپیکی شود. او بعد از ناکامی در رسیدن به دوبنده ۸۶ کیلوگرم تیم ملی آمریکا، سال ۲۰۲۳ شانسش را در ۹۲ کیلوگرم امتحان کرد و شانس با او یار بود که کامران قاسمپورِ قهرمان جهان به بلگراد نیامد، در حالیکه در اوج کشتیاش بود و طبعاً اگر به جهانی میرسید، شانس اصلی مدال طلای ۹۲ کیلوگرم، نماینده ایران بود.
والنسیا شانس آورد که انتخابی اشتباه برای ۹۲ کیلوگرم ایران صورت گرفت و امیرعلی آذرپیرا نفر دوم چرخه آن سالِ وزن ۹۷ کیلوگرم به وزن پایین آورده شد که نای کشتی گرفتن نداشته باشد و بدنش در حالیکه به لحاظ فنی بسیار جلوتر از والنسیا بود، اواسط مبارزه خالی کرده و کشتی یکطرفه برده را با باخت عوض کند.
کشتیگیر آمریکایی در مسابقهای برنز گرفت که طلایش به رضابک آیتموخان قزاق رسید و همین، سطح پایین ۹۲ کیلوگرم آن سال را نشان میدهد. آیتموخان هم در ادامه نشان داد هرگز کشتیگیر درجه یک و حتی درجه دو هم نیست، صرفاً به خاطر غیبت کامران قاسمپور در جهانی ۲۰۲۳ و ضعیف شدن روسها بعد از محرومیت، این فرصت به کشتیگیران درجه چندم جهان از جمله آیتموخان و والنسیا رسید که روی سکو بروند.
والنسیا فقط در جهانی زاگرب در قامت یک قهرمان جهان ظاهر شد؛ البته که کامران قاسمپور هم که برخلاف خواست خودش، به ۸۶ کیلوگرم آمده بود و بعد از وزن کم کردن شرایط مناسبی در رقابتهای دورهای نداشت که از والنسیا قهرمان جهان ساخت. کشتیگیر آمریکایی در جهانی زاگرب دیوید تیلور را پشت خود داشت، کسی که در سالهای قبل نسخه دو قهرمان بزرگ ایران، حسن یزدانی و سپس کامران قاسمپور را پیچیده بود و دلش میخواست باز هم اثبات کند که کت در ۸۶ کیلوگرم تن اوست.
تیلور به لحاظ ذهنی از والنسیا یک قهرمان ساخت، و این ذهن برنده شاگردش در باشگاه کابویهای اوکلاهاما بود که با آنالیز بسیار دقیق و درست دیوید تیلور، در نیمهنهایی قهرمانی جهان ۲۰۲۵ به کامران قاسمپور اجازه هیچ کاری را نداد. والنسیا از این مبارزه اعتماد به نفسی فوقالعاده گرفت که برای سالهای بعد هم کری خواند.
کایل دِیک، اما طبلِ توخالی والنسیا را عیان کرد، پر از ادعا و سروصدا؛ دِیک در ۷۴ کیلوگرم بسیار فنی و تکنیکی بود، او در گذشته تجربه بارها شکست دادن دیوید تیلور را داشته و بعد از آن هم با شکست جردن باروز، خودش در ۷۴ کیلوگرم ماند تا باروز به ۷۹ کیلوگرم برود. دِیک کشتیگیر بسیار بزرگی است و کارنامهاش و نگاهی به لیست بازندههایش، این را اثبات میکند؛ باید دید در دو وزن بالاتر هم میتواند همانقدر خطرناک و زهردار باشد؟
کایل دِیک که از فاینال ایکس امسال موفق بیرون آمد، قطعاً حریف به مراتب خطرناکتری نسبت به زاهید والنسیاست و از آن سو، ماگومد رمضانوف قهرمان روسیتبار تیم ملی بلغارستان در المپیک ۲۰۲۴ پاریس هم به میدان بازگشته و ماگومد حبیب کادیماگمادوف بلاروسی، نایبقهرمان وزن ۷۴ کیلوگرم المپیک ۲۰۲۰ توکیو هم که به دو وزن بالاتر رفته بود، حالا شاید در این وزن جا افتاده باشد، البته اگر تصمیمش مثل تورنمنت رنکینگ اخیر، حضور در ۷۹ کیلوگرم نباشد. اگر ابراگیم کادییف یا آرتور نایفونوف روس، هر کدام از روسیه بیایند قطعا مدعی هستند.
دو دیدگاه متفاوتی که در مورد کامران قاسمپور در دومین سال ملیپوش شدنش در ۸۶ کیلوگرم مطرح است، اول سن او و فاصله گرفتنش از دوران اوج است و دوم اینکه برخی معتقدند او امسال با شرایط بهتری در مسابقات جهانی شرکت میکند چراکه در ۸۶ کیلوگرم جا افتاده است.
کشتیگیر جویباری، بعد از سالها پشت خط حسن یزدانی ماندن، سال ۲۰۲۱ تصمیم به تغییر وزن گرفت و به ۹۲ کیلوگرم رفت. او طلای سالهای ۲۰۲۱ و ۲۰۲۲ را در اسلو و بلگراد به خود اختصاص داد. سال ۲۰۲۳ جهانی بلگراد را به دلیل مصدومیت از دست داد. در سال المپیک ۲۰۲۴، دیرهنگام برای وزن المپیکی ۸۶ کیلوگرم اعلام آمادگی کرد که دیگر فرصت به او برای رقابت با حسن یزدانی نرسید، چون یزدانی با طلایی که در تورنمنت رنکینگ مجارستان گرفت، حضور خود را در تیم ملی ایران برای دهمین سال متوالی قطعی کرد.
بعد از آن، قاسمپور به جهانی اوزان غیرالمپیکی رفت. در نیمهنهایی به استثنای ثانیههای آخر، کشتی خوبی با عبدالرشید سعداللهیف گرفت و بعد از عوض کردن برد با باخت، در نیمهنهایی باختی یکطرفه را مقابل دیوید تیلور تجربه کرد تا سال غمانگیزی را پشت سر گذاشته باشد. سال ۲۰۲۵ هم شکست بسیار بدی مقابل زاهید والنسیا داشت و در ادامه در مسابقات کشورهای اسلامی به آرسنی دژییف آذربایجانی باخت. او با حضور در مسابقات قهرمانی آسیا و طلای ۸۶ کیلوگرم، بار دیگر به عضویت تیم ملی ایران درآمد.
کار قاسمپور در آستانه هم سخت است و کایل دِیک به مراتب سختتر از زاهید والنسیا؛ اما اگر کامران قاسمپورِ مدل ۲۰۲۱ و ۲۰۲۲ روی تشک برود، هیچکدام از این نامهایی که بالاتر ذکر شد، حریفش نخواهند بود، مسئله مهم، وضعیت خود کامران قاسمپور است.
