در مورد عکس مستند در ویکی تابناک بیشتر بخوانید
گورستان ارامنه تهران یا آرامستان بوراستان، یکی از گورستانهای مرتبط با کلیسای حواری ارمنی، در شهر تهران است که در سال ۱۹۷۴ میلادی برابر با ۱۳۵۳ شمسی بنا شدهاست. آرامستان بوراستان تنها گورستان دایر ارامنه در تهران است و دارای چاپلی کلیسای کوچک به نام «استپانوس مقدس» است
کد خبر: ۱۳۰۵۱۷۹ تاریخ انتشار : ۱۴۰۴/۰۲/۲۳
در روستای گزستان، از توابع استان چهارمحال و بختیاری، نبود پل بر روی رودخانه زندگی ساکنان را با دشواریهای فراوانی روبهرو کرده است. یکی از اهالی، با استفاده از پوست گوسفند، بلمی سنتی و ابتدایی ساخته که اهالی با آن از رودخانه عبور میکنند. این وسیله در شرایط عادی نیز خطرناک است، اما هنگام طغیان رودخانه، جان استفادهکنندگان را بهشدت تهدید میکند. این وضعیت نمادی از محرومیت در برخی مناطق روستایی کشور است که حتی از زیرساختهای حیاتی نیز بیبهرهاند
کد خبر: ۱۳۰۴۷۵۴ تاریخ انتشار : ۱۴۰۴/۰۲/۲۱
روستای اسفیدان در فاصله ۴۵ کیلومتری جنوب شرق بجنورد در استان خراسان شمالی واقع شده است. معماری روستا به صورت پلکانی و در دل کوه های صخره ای این منطقه قرار دارد. اکثر خانه های روستا از مصالح در دسترس ، مانند سنگ و خشت ساخته شده است .مردم روستا به زبان ترکی خراسانی صحبت میکنند. شغل اصلی مردم روستا دامپروری و باغداری است. با وجود جاذبه های فراوان گردشگری در این روستا ، اما حضور گردشگر در این منطقه به ندرت صورت میگیرد که مستلزم شناسایی هر چه بیشتر آن به مردم است.
کد خبر: ۱۳۰۴۴۷۷ تاریخ انتشار : ۱۴۰۴/۰۲/۱۹
«شیردنگ بافی» یکی از صنایع دستی استان لرستان است که بصورت بافته های رنگارنگ است. اغلب شیردنگ ها که طرح هندسی دارند توسط زنان هنرمند بختیاری با ظرافتی خاص، ابزاری ساده و طرح های ذهنی بافته می شود. شیردنگ نماد خانه بختیاری ها است. شیردنگ ها نه تنها برای تزئین خانه بلکه کاربردهای دیگری مانند آذین بندی در مواقع عروسی و شادی و تزئین خودرو را نیز دارند.
کد خبر: ۱۳۰۳۸۹۹ تاریخ انتشار : ۱۴۰۴/۰۲/۱۶
کد خبر: ۱۳۰۳۸۹۳ تاریخ انتشار : ۱۴۰۴/۰۲/۱۶
در جنگلهای انبوه گیریگات در منطقه سورخت، چادرهای موقت به عنوان سرپناه موقت برای آخرین قبیله کوچنشین نپال، رائوته، عمل میکنند.
با گسترش شهرنشینی در سراسر کشور، این جامعه کوچک و منزوی به سنتهای باستانی خود پایبند است. با این حال، تعداد آنها به سرعت در حال کاهش است و شیوه زندگی منحصربهفرد آنها را در معرض خطر قرار میدهد.
برای نسلها، قبیله راته از یک الگوی مهاجرت فصلی پیروی کردهاند، به این صورت که در زمستان به مناطق پست سرازیر میشوند و در تابستان به تپهها عقبنشینی میکنند.
برخلاف سایر گروههای بومی، آنها قاطعانه کشاورزی، سکونتگاههای دائمی و آموزش رسمی را رد میکنند. امرار معاش آنها حول شکار میمون، جمعآوری گیاهان وحشی و مبادله کالاهای چوبی دستساز با ملزوماتی مانند برنج، ابزار و لباس میچرخد.
دولت نپال رسماً قوم راته را به عنوان یک گروه بومی در معرض خطر انقراض به رسمیت شناخته است. طبق سرشماری ملی نپال در سال ۲۰۲۱، جمعیت آنها ۵۶۶ نفر ثبت شده است
کد خبر: ۱۳۰۳۸۷۰ تاریخ انتشار : ۱۴۰۴/۰۲/۱۶