افشای محتوای پیام محرمانه آمریکا به ایران؛ «ترامپ به تفاهم نامه باز نمیگردد»
به گزارش تابناک، سردار حسین محبی، سخنگوی سپاه پاسداران انقلاب اسلامی شروط ایران برای بازگشت ثبات به منطقه و بازگشایی تنگه هرمز را اعلام کرد.
در این راستا، وی تصریح کرده است: اگر دشمن خواهان پایان این وضعیت است، باید ضمن توقف کامل جنگ، از تهدید مجدد دست بکشد، ارتش رژیم صهیونیستی از لبنان عقبنشینی کند، محاصره یمن پایان یابد، ۲۴ میلیارد دلار دارایی مسدودشده ایران آزاد شود و از هرگونه مداخله در توان هستهای و موشکی کشور دست بردارد؛ توانی که متعلق به ایران بوده و بر اساس فتوای رهبری، هرگز به سمت ساخت سلاح اتمی نرفته و نخواهد رفت.
پیام محرمانه آمریکا به ایران چه بود؟
شروط جدید ایران در حالی مطرح میشود که سایت «میدل ایست آی» در گزارشی اعلام کرده که در سفر عاصم منیر، فرمانده ارتش پاکستان به ایران، او یک پیام واحد از دونالد ترامپ داشت: «من به تفاهمنامه اسلام آباد برنخواهم گشت.»
در ۲۴ آگوست، همزمان با تشدید تنشهای منطقهای و اعمال مجدد محاصره دریایی بنادر ایران توسط ایالات متحده، فیلد مارشال عاصم منیر، فرمانده ارتش پاکستان، به تهران سفر کرد تا پیام مهمی را ابلاغ کند.
در همان روز، اسکات بسنت، وزیر خزانهداری ایالات متحده، در واشنگتن از آغاز کارزار فشار اقتصادی «روز دی» علیه ایران خبر داد و هشدار داد که کشورهایی که به تجارت با تهران ادامه میدهند، ممکن است با تحریمهای ثانویه مواجه شوند.
منیر در تهران با مقامات ارشد ایرانی، از جمله مسعود پزشکیان و سرلشکر محسن رضایی، دبیر تازه منصوب شده شورای عالی امنیت ملی ایران، دیدار کرد.
پیام مشابه آمریکا برای ایران از طریق قطر
سه روز پس از دیدار منیر، مقامات ارشد قطری از جمله نخستوزیر، به ایران سفر کردند و همچنین پیام ترامپ را مبنی بر اینکه او به تفاهمنامه بازنخواهد گشت، ابلاغ کردند.
به گفته منابع، مقامات ایرانی به منیر و هیأت قطری گفتند که تفاهمنامه را میپذیرند و هیچ چیز دیگری را نمیپذیرند.
منابع گفتند که عمان و قطر به تلاشهای خود برای شکستن بنبست، از جمله با هدف احیای توافق با برخی اصلاحات، ادامه میدهند.
در ۶ سپتامبر، یک هیأت قطری دیگر به رهبری علی الثوادی، وزیر تأثیرگذار قطری بدون پست، که به کمک به نزدیککردن ایران و آمریکا به توافق در پشت صحنه مشهور است، یک سفر اعلامنشده به تهران داشت.
به گفته دو منبع، الثوادی پاسخ ترامپ را به آخرین پیام ایران ابلاغ کرد، که در آن رئیسجمهور آمریکا مجدداً تأکید کرد که به تفاهمنامه بازنخواهد گشت.
در همین حال، ایران به مقامات قطری دوباره گفت که نه تفاهمنامه را کنار خواهد گذاشت و نه درباره متن جدیدی مذاکره خواهد کرد.
تفاهمنامه ایران و آمریکا که در ۱۷ ژوئن به دست آمد، چارچوبی برای پایان دادن به ماهها جنگ و بازگشایی تنگه هرمز ایجاد کرد. همچنین قرار بود مبنایی برای مذاکرات بیشتر بین تهران و واشنگتن فراهم کند، در حالی که چندین موضوع مهم را نادیده گرفت.
این امتیازات شامل معافیت نفتی بود که به ایران اجازه میداد درآمدهای نفتی خود را مستقیماً به دلار آمریکا دریافت کند، پایان جنگ در همه جبههها از جمله لبنان، و از همه مهمتر، به رسمیت شناختن کنترل ایران بر تنگه هرمز.
یک منبع محافظهکار گفت که ترامپ به دنبال توافقی جدید است، نه بازگشت به تفاهمنامه.
با این حال، به گفته یک تحلیلگر سیاسی در تهران که خواست نامش فاش نشود، توافق موجود برای ایران امتیازات قابل توجهی داشت.
این تحلیلگر گفت که ترامپ تحت فشار مخالفان در واشنگتن، به ویژه نئومحافظهکاران و اسرائیل قرار گرفته بود که کارزاری را با متهم کردن او به «تسلیم» شدن در برابر تهران، به راه انداخته بودند.
در همین حال، در طول تابستان، نظامیان آمریکا به تدریج یک کریدور کشتیرانی را از طریق تنگه هرمز گشودند و به تانکرها اجازه عبور از یک کانال جنوبی در امتداد سواحل عمان را دادند.
به گفته این تحلیلگر، هدف از این اقدام، تضعیف توافق و تحریک تهران به واکنش در برابر آنچه ایران نقض توافق میدانست، بود تا بهانهای برای خروج ترامپ از تفاهمنامه ایجاد کند.
در طول شش ماه گذشته، جنگ بارها به دورههای آرامش نسبی فروکش کرده، اما دوباره با درگیریهای پراکنده شعلهور شده است.
نبرد بر سر تنگه هرمز هفته گذشته شعلهور شد و نیروهای ایرانی و نظامیان آمریکا در آخر هفته به تبادل حملات تلافیجویانه علیه کشتیها پرداختند.
ترافیک کشتیرانی در تنگه در ابتدای این هفته کند شد، پس از آنکه ایران تهدید کرد که به هر حمله جدید آمریکا پاسخ خواهد داد.
تفاهمنامه در اوایل ژوئیه ۲۰۲۶ شروع به از هم پاشیدن کرد، زیرا اختلافاتی بر سر اجرای آن، به ویژه در مورد بازگشایی تنگه هرمز، پدیدار شد.
پس از آنکه ایران در پاسخ به تلاش واشنگتن برای ایجاد یک کریدور، به کشتیهای عبوری از تنگه حمله کرد، آمریکا در ۷ ژوئیه، معافیتهای کلیدی تحریمهای صادرات نفت را لغو کرد و عملاً یکی از مفاد اصلی اقتصادی توافق را از بین برد.
دو طرف همچنین بر سر اختیارات ایران برای کنترل ترافیک دریایی و بر سر زمان و دامنه لغو محاصره دریایی آمریکا با یکدیگر درگیر شدند.
