فاصله قهرمانان واقعی تا مدعیان پرهیاهو / انقلابیگری با فریاد و دهان کف کرده سنجیده نمیشود
به گزارش تابناک، در روزهایی که منطقه درگیر جنگ و ناامنی است، گاهی قهرمانان واقعی نه در میدانهای نظامی، بلکه در سکوتِ انجام وظیفه دیده میشوند. کادر پروازی هواپیمای ایرانی که در شرایط سخت امنیتی، مأموریت خود را در فرودگاه الحدیده انجام داد، نمونهای از همین شجاعت است؛ انسانهایی که خطر را میدانستند، اما مسئولیت را رها نکردند.
این تصویر را باید کنار صحنههایی گذاشت که این روزها در داخل کشور نیز دیده میشود؛ اتفاقات پرحاشیهای مانند آنچه تعدادی کفن پوش در «کشور دوست» رقم زدند و تلاش کردند با شعارهای تند و رفتارهای هیجانی، خود را پیشتاز دفاع از انقلاب معرفی کنند. اما پرسش اینجاست؛ آیا هر صدای بلند، نشانه دلسوزی بیشتر است؟ آیا هر رفتار پرهیاهو الزاماً به نفع کشور تمام میشود؟
واقعیت این است که تصمیمهای راهبردی کشور نه در خیابان و تجمعات، بلکه در نهادهای قانونی، شوراهای تخصصی و با در نظر گرفتن همه ابعاد امنیت ملی اتخاذ میشود. مذاکره، جنگ، انتقام یا هر تصمیم کلان دیگری، محصول تصمیم یک فرد یا یک جریان نیست. تبدیل این مسائل به میدان تسویهحسابهای داخلی یا تحریک افکار عمومی، نه کمکی به کشور میکند و نه امنیت ملی را تقویت خواهد کرد.
در شرایطی که دشمن بیرونی به دنبال کوچکترین شکاف در داخل است، هر اقدامی که جامعه را دوقطبی کند یا سرمایه اجتماعی را هدف بگیرد، ناخواسته در همان زمینی بازی میکند که دشمن طراحی کرده است. مطالبهگری حق مردم است، اما التهابآفرینی و مصادره مسائل ملی به نام انقلابیگری، تفاوتی با کمک به جنگ روانی دشمن ندارد.
امروز اگر قرار است از قهرمان سخن بگوییم، باید نام کسانی را برجسته کنیم که بیادعا، در سختترین شرایط پای کار کشور میایستند؛ همان خلبان، مهماندار و کادر پروازی که جان خود را به خطر انداختند تا مأموریت کشور روی زمین نماند، نه کسانی که تنها هنرشان فریاد زدن و متهم کردن دیگران است.
تاریخ همیشه میان اهل میدان و اهل هیاهو تفاوت قائل شده است. شجاعت واقعی، صدای بلند ندارد؛ گاهی در سکوت یک تصمیم سخت، در انجام یک مأموریت خطرناک و در حفظ منافع ملی معنا پیدا میکند. قهرمانان واقعی، نیازی به کفنپوشی و نمایش ندارند؛ کارشان، گویاتر از هر شعاری است.
منظورت این بود که اون کفن پوشیده هه داره هیاهو میکنه. بس کنید اکثر اینا شهید دادن بچه هاشون توی سوریه و لبنان جنگیدن. پس کافیه دهن مردم را باز نکنید 
| 
عجب!!!!! | چرا فکر میکنی اینها خونشون رنگین تر از بقیه هست بقیه شهید ندادن برای این کشور یا کاری نکردن فقط شما کردید الانم مملکت رو دارید با تند روی نابود میکنید . | اتفاقا خانواده شهدا اکثرا آدم های ساکت، وطن دوست و آرامی و منصفی اند. | مطمئن باش شهید داده ها هیچکدامشان جز این تند رو های فریاد کش نیستند.... بی خود برای منافع شخصی و جناحی از خانواده شهدا مایه نگذارید | رسایی،ثابتی و شریعتمداری را بفرستید جزیره ی هرمز از محدود تحلیل های درست رسانه ای | معدود | دقیقا منظورتون چیه .یعنی اون کفن پوشیده چادر گرفته ای که اکثرا همه خانواده شهید هستند و عزیزی رو از دست دادن شدن دهان کف کرده .تورو به قرآن بس کنید .آخرشم که معلوم شد نظر ولی فقیه جامعه علی الصول چیز دیگری بود | به چادر و ریش نیستبه ریشه است
کی گفته اون خانم کفن پوش شهید داده؟ مستندش کجاست؟
خانواده شهدا عزیزان ما هستند، الکی تلاش نکنید خراب شون کنید
| هیچ کدام خانواده شهید نیستن. خانواده شهدا همیشه عکس شهدشون رو با خودشون می برن. | اتفاقا همشون خانواده شهید هستن و دلسوز . اما مگر نمیشه آدم با نیت خیر و خالصانه اشتباه کنه. بابا یکم آدمها رو خاکستری ببینید. آدمها نه سیاه هستن و نه سفید. اونها هم که کفن پوشیدن از سر صداقت و دلسوزی بود. کما اینکه اشتباه بود و خب حاکمیت هم دیگه رواق کشوردوست رو جمع کرد. این کادر پرواز شجاع هم خدا حفظشون کنه برای ایران. چرابا یک غوره سردی مون میکنه با یک مویز گرمی. اینا رفتن تو دل خطر و خودشون را ثابت کردن! حالا که جنگ شروع شده نوبت اوناست که این مدت با هوچی گری و فحاشی به مسئولین خواستار بازگشت این روزها بودن. | همه کسانی که دم از انتقام سخت می زدند . هزینه درست کردند باید الان بروند جزیره خارک و ابوموسی که در میدان جواب دشمن را بدهد نه در منبر یا سفره مداحی هر دو طرف از جون مایه گذاشتن تفرقه ندارید | نشستن توی سایه و سر و صدا کردن، از جون مایه گذاشتنه؟ | تفرقه با تهدید تیغ و گلو است. نه این مقاله! اگه واقعا مردشین ، عملا با دشمن درگیر بشین. نه با اردوکشی و تهدید علیه مسئولین | آفرین | دقیقا چه تحلیل درستی ، یکی پای لانچر بود یکی نان و آب. ا رساند و یک عده ای از موقعیت استفاده کردند برای رساندن پیام سیاسی خاص خودشان تابناک این ایجاد دوگانگی چه معنایی داره؟ اونهایی که زیر بمباران دشمن پرچم بدست می اومدن کف خیابون کیا بودن؟ البته اون دوستان عزیز که شجاعت به خرج دادن درست خدا خیرشون بده، ولی اینا امکانات و وظیفه تعریف شده داشتند اما اونایی که پرچم بدست میان کف خیابون هیچ وظیفه ای ندارن از سر دلسوزی و حس وظیفه میان | میشه اون پرچم به دستا یه مدت دلسوز نباشن؟! | لطفا اگر میشه پرچم را بدون فریاد و شعار تکان دهید در شجاعت خدمه پرواز شکی نیست. شک جاییه که رسانه ای پیدا میشه که سعی میکنه با برچسب زنی و توهین، اقشار سیاسی رو راضی نگه داره. | کاش این حرفها رو به اون مداح تهدید کننده رئیس جمهور به تیغ و گلو میگفتی و رگهای گردنت را اون موقع هم کلفت میکردی 