کمتر رهبری داریم که اینموضوعات برایش اهمیت داشته باشد/یک ایرانی به تمام معنا
به گزارش خبرنگار فرهنگی تابناک، سکینه اکبری، شاعر ساکن قم از جمله شاعرانی است که فرصت دیدار حضوری با رهبر شهید انقلاب و شعرخوانی در حضور ایشان را نیافته و این نداشتنِ دیدار را بزرگترین حسرت خود میداند. او میگوید از ۱۳ یا ۱۴ سالگی با شعر همراه بوده و در ده سال گذشته، شعر به صورت جدی به تمام زندگیاش تبدیل شده است.
اکبری که متولد سال ۱۳۷۱ است، از حسرت دیدار با رهبر با اندوهی آشکار سخن میگوید و تأکید میکند که نرسیدن به این دیدار، زخمی بود که هرگز درمان نشد. به گفته او، تنها دلخوشیاش اکنون این است که بتواند در کنار پیکر رهبر شهید حضور پیدا کند و برای ایشان شعر بخواند. این شاعر قمی میگوید سالها، فیلمها و روایتهای دیدار رهبر با شاعران را دنبال کرده و از خلال همان دیدارها، به یکی از مهمترین دغدغههای ایشان در حوزه شعر پی برده است؛ دغدغهای که به اعتقاد او، همواره بر مطالعه و دانش تأکید داشت.
اینشاعر میگوید آنطور که سخنان رهبر انقلاب را دنبال کرده، ایشان کتابخواندن و مطالعه را بسیار دوست داشتند و همواره به شاعران توصیه میکردند شعر، بدون پشتوانه مطالعه، دانش و درک عمیق، نمیتواند به اثر ماندگار تبدیل شود. از نگاه رهبر شهید، شعر باید عمیق، دارای معنا و محتوا و برخاسته از مطالعه و کتابخوانی باشد.اکبری در ادامه، با طرح یک فرض ذهنی میگوید اگر رهبری، مسئولیت رهبری یک کشور را برعهده نداشتند و صرفاً به عنوان یک شاعر شناخته میشدند، بیتردید در جایگاهی همتراز بزرگان ادبیات فارسی و حتی فراتر از برخی از آنان قرار میگرفتند.
اکبری در ادامه گفتگو با خبرنگار تابناک گفت: آنچه رهبر شهید انقلاب را متمایز میکرد، تنها توانایی ادبی نبود، بلکه «زیست شاعرانه» ایشان بود. ایشان در عین اینکه رهبری یک کشور را برعهده داشتند و از صلابت و اقتدار برخوردار بودند، زندگی و نگاهی شاعرانه داشتند. کمتر رهبری را میتوان یافت که درختکاری برایش اهمیت داشته باشد، شخصاً درخت بکارد، برای شاعران کشورش محفلی صمیمانه برگزار کند، با جان و دل به شعرها گوش دهد و با دقت نظر، گاه تذکر و گاه راهنمایی ارائه کند. همین ویژگیها، از رهبر شخصیتی با زیست شاعرانه ساخته بود؛ شخصیتی که به باور او، در طول تاریخ و در میان رهبران جهان، نظیری نداشته است.
وی در توصیف رهبر شهید انقلاب اسلامی ایران با یک واژه، ایشان را «یک ایرانی به تمام معنا» نامید و گفت: برای رهبر شهید، هم دین و اعتقادات به ارث رسیده از نیاکان اهمیت داشت، هم هویت شیعی و هم خاک ایران.
اینشاعر گفت: با شنیدن خبر شهادت رهبری تا ساعتها در بهت و ناباوری به سر میبردم و مدام با خود تکرار میکردم نمیتواند حقیقت داشته باشد. هر بار که کسی خبر را بازگو میکرد، تحمل شنیدنش را نداشتم و حتی مواجهه با اخبار تلویزیون را نیز تاب نمیآوردم. اما رهبر ما به آرزوی خود رسیدند و شهادت، شایسته و ارزشمندترین فرجام برای ایشان بود؛ شهادتی که یادآور شهادت جد بزرگوارشان، امام حسین(ع)، است.
اکبری در پایان گفت: با وجود آنکه رهبری در ظاهر، رهبری مذهبی بودند، اما علاقه فراوانی به شعرهای عاشقانه داشتند و اگر این فرصت فراهم میشد، ترجیح میدادند یک شعر عاشقانه برای پدرشان بخوانند.
