اختصاصی تابناک/ ابهامات مهم درباره مجوز حرفهای باشگاه استقلال؛ وقتی اسناد با واقعیت نمیخواند + مدارک
باوجود اینکه علی تاجرنیا سرپرست مدیرعاملی باشگاه استقلال است، اما آخرین آگهی رسمی ثبتشده در روزنامه رسمی تغییر نکرده و همچنان علی نظری جویباری به عنوان مدیرعامل و فریده شجاعی را به عنوان عضو هیئت مدیره معرفی میکند که این خلاف اسناد داخلی در سازمان بورس را نشان میدهد.
به گزارش سرویس ورزشی تابناک، صدور مجوز حرفهای باشگاههای ایرانی برای حضور در رقابتهای آسیایی، هر سال یکی از حساسترین مراحل فوتبال ایران است؛ فرآیندی که قرار است بر اساس مقررات سختگیرانه کنفدراسیون فوتبال آسیا و بدون دخالت ملاحظات جانبی انجام شود. با این حال اسناد و مدارکی که درباره پرونده مجوز حرفهای باشگاه استقلال مطرح شده، پرسشهای مهمی را درباره نحوه صدور این مجوز ایجاد کرده است.
موضوع تنها یک اختلاف نظر حقوقی یا تفسیری نیست؛ بلکه مسئله به تناقضهایی بازمیگردد که اگر صحت داشته باشند، میتوانند اعتبار کل فرآیند صدور مجوز حرفهای را زیر سؤال ببرند.
مدیرعامل استقلال چه کسی است؟
یکی از اصلیترین ابهامها به جایگاه مدیرعامل باشگاه استقلال مربوط میشود. بر اساس آخرین آگهی ثبتشده در روزنامه رسمی، نام علی نظری جویباری همچنان به عنوان مدیرعامل باشگاه استقلال ثبت شده است. در حالیکه طی ماههای گذشته مکاتبات رسمی باشگاه، قراردادها، نامههای اداری و بسیاری از اسناد منتشرشده با امضای علی تاجرنیا و با عنوان «سرپرست مدیرعاملی» صادر شدهاند.
از سوی دیگر، اطلاعات منتشر شده در سامانه کدال تصویر متفاوتی از ساختار مدیریتی باشگاه ارائه میدهد. براساس صورتجلسه هیئت مدیره که در مردادماه ۱۴۰۴ در سامانه کدال منتشر شده، استعفای علی نظری جویباری از مدیرعاملی باشگاه مورد پذیرش قرار گرفته و علی تاجرنیا به عنوان سرپرست مدیرعاملی انتخاب شده است.
اما نکته اینجاست که این تغییرات هرگز در روزنامه رسمی ثبت و آگهی نشده و به همین دلیل، باشگاه برای تکمیل پرونده مجوز حرفهای ناچار بوده آخرین آگهی رسمی موجود را بارگذاری کند؛ آگهیای که همچنان علی نظری جویباری را مدیرعامل و فریده شجاعی را عضو هیئت مدیره معرفی میکند.
در نتیجه تناقض اصلی نه میان اسناد ارسالی و روزنامه رسمی، بلکه میان اسناد ثبتی باشگاه و واقعیت مدیریتی ماههای اخیر استقلال شکل گرفته است. از یک سو، اسناد کدال و مکاتبات رسمی باشگاه نشان میدهد نظری جویباری از سمت خود کنار رفته و تاجرنیا امور اجرایی را برعهده دارد و از سوی دیگر، آخرین مستندات ثبتی قابل ارائه به AFC همچنان نام نظری جویباری را به عنوان مدیرعامل نشان میدهد.
سؤال مهم اینجاست که آیا باشگاهی که ماهها با سرپرست اداره شده و تغییرات مدیریتی خود را به ثبت نرسانده، تمامی الزامات حکمرانی شرکتی و معیارهای حرفهای مورد نظر AFC را رعایت کرده است؟
تعارض منافع؛ پروندهای که همچنان بسته نشده
ابهام مهم دیگر به نام فریده شجاعی بازمیگردد. براساس آخرین آگهی رسمی، فریده شجاعی همچنان عضو هیئت مدیره باشگاه استقلال است، در حالی که او بیش از یک سال است که به عنوان عضو هیئت رئیسه و نایب رئیس فدراسیون فوتبال انتخاب شده و طبق اساسنامه فدراسیون فوتبال، حضور در باشگاه استقلال با تعارض منفاع همراه میشود. این موضوع از منظر مقررات حکمرانی فوتبال و اصول مورد تأکید فیفا و AFC درباره «تعارض منافع» قابل توجه است.
نکته جالبتر اینکه در ماههای گذشته بارها از استعفای شجاعی از هیئتمدیره استقلال سخن گفته شده بود، اما در بخش مورد اشاره از اسناد مرتبط با مجوز حرفهای، نام او همچنان در ترکیب مدیریتی باشگاه دیده میشود. بنابراین این پرسش مطرح میشود که کمیته بدوی و استیناف صدور مجوز حرفهای بر چه اساسی این وضعیت را مغایر مقررات تشخیص ندادهاند؟
قراردادهای خارجی؛ اعداد واقعی کدام است؟
بخش دیگری از ابهامات به قرارداد بازیکنان خارجی استقلال مربوط میشود. در ماههای اخیر بارها درباره تفاوت میان ارقام ثبتشده در سازمان لیگ و مبالغ واقعی قرارداد برخی بازیکنان خارجی استقلال گزارشهایی منتشر شده است؛ بازیکنانی مانند یاسر آسانی، منیر الحدادی، داکنز نازون و موسی جنپو. اگر ارقام واقعی قراردادها با آنچه در سامانههای رسمی فوتبال ایران ثبت شده تفاوت داشته باشد، این پرسش مطرح میشود که اسناد مالی ارائهشده در پرونده مجوز حرفهای بر اساس کدام ارقام تنظیم شدهاند؟ آیا AFC نسخه واقعی قراردادها را دریافت کرده یا همان اسناد ثبتشده داخلی مبنای ارزیابی قرار گرفته است؟
صورتهای مالی؛ چه کسی امضا کرده است؟
موضوع دیگری که توجه کارشناسان حقوق ورزشی را جلب کرده، صورتهای مالی باشگاه است. صورتهای مالی از مهمترین بخشهای پرونده صدور مجوز حرفهای محسوب میشوند و اعتبار آنها به امضای افراد دارای اختیار قانونی وابسته است.
براساس صورتجلسه منتشرشده در کدال، علی تاجرنیا از مردادماه ۱۴۰۴ به عنوان سرپرست مدیرعاملی فعالیت کرده است. اما مطابق مفاد اساسنامه باشگاه استقلال که در سامانه سازمان بورس نیز منتشر شده، سرپرستی مدیرعاملی یک وضعیت موقت تلقی میشود و نمیتواند به شکل نامحدود ادامه پیدا کند. حال آنکه بیش از شش ماه [نزدیک به یک سال] از انتصاب تاجرنیا گذشته و همچنان مدیرعامل جدیدی برای باشگاه ثبت و معرفی نشده است.
در چنین شرایطی این پرسش مطرح میشود که اسناد مالی، قراردادها و مدارک ارائهشده برای اخذ مجوز حرفهای با اتکا به چه جایگاه حقوقی و توسط چه مقام دارای اختیار قانونی امضا و تأیید شدهاند؟
چه کسی چه کسی را فریب داده است؟
شاید مهمترین پرسش این پرونده همین باشد. اگر مدارک استقلال ناقص یا متناقض بوده، چگونه مجوز حرفهای صادر شده است؟ اگر مدارک کامل و صحیح بوده، چرا اسناد رسمی منتشر شده در داخل کشور روایت دیگری از ساختار مدیریتی باشگاه ارائه میدهند؟ آیا باشگاه استقلال اطلاعات متفاوتی را به فدراسیون فوتبال ارائه کرده است؟ آیا فدراسیون فوتبال و کمیته صدور مجوز حرفهای از این تناقضها اطلاع داشتهاند؟ و در نهایت، آیا AFC از این جزئیات مطلع شده یا فدراسیون فوتبال و باشگاه استقلال، این نهاد بینالمللی را هم فریب دادهاند؟
تا زمانی که پاسخ روشنی به این پرسشها داده نشود، پرونده مجوز حرفهای استقلال صرفاً یک بحث اداری نخواهد بود؛ بلکه به آزمونی برای شفافیت و اعتبار نظام صدور مجوز حرفهای فوتبال ایران تبدیل میشود؛ آزمونی که نتیجه آن میتواند فراتر از یک باشگاه، اعتبار فوتبال ایران نزد کنفدراسیون فوتبال آسیا را تحت تأثیر قرار دهد.
شاید مهمترین ابهام پرونده استقلال نه در محتوای اسناد، بلکه در شکاف میان واقعیت مدیریتی باشگاه، اطلاعات منتشرشده در سامانه کدال و آخرین مدارک ثبتی ارائهشده به AFC باشد؛ شکافی که توضیح درباره آن بر عهده مدیران باشگاه و همچنین کمیته صدور مجوز حرفهای فدراسیون فوتبال است.
