رکوردشکنی در اوج تحریم و ناترازی/ مبارکه چگونه سپر دفاعی اقتصاد ایران شد؟

وقتی فشار تحریم‌ها و تنش‌های منطقه‌ای زنجیره‌های تأمین را هدف گرفت، فولاد مبارکه به عنوان سپر دفاعی اقتصاد کلان، مانع از فروپاشی صنایع پایین‌دستی کشور شد.

به گزارش سرویس اقتصادی تابناک، پیش از وقفه اخیر، فولاد مبارکه موفق شد در سه جبهه کلیدی، رکوردهایی را جابه‌جا کند که تا پیش از آن دست‌نیافتنی به نظر می‌رسید ازجمله دستیابی به بالاترین میزان تولید تختال، نشان‌دهنده بهینه‌سازی خطوط ریخته‌گری و کاهش زمان توقفات فنی بود همچنین ثبت رکورد در تولید آهن اسفنجی، عملاً زنجیره ارزش را در داخل مجتمع مستحکم کرد تا نوسانات بازار مواد اولیه، خللی در خروجی نهایی ایجاد نکند.

این رکوردها در شرایطی ثبت شد که «زمان» به دلیل محدودیت‌های برقی و گاز، به شدت محدود بود و بزرگ‌ترین چالش سال ۱۴۰۴، شکاف عمیق میان نیاز صنعت و توان شبکه سراسری برق و گاز بود.

همچنین فولاد مبارکه در این سال با تغییر پارادایم، دو اقدام کلیدی انجام داد برای مثال سرمایه‌گذاری سنگین در احداث نیروگاه‌های سیکل ترکیبی و خورشیدی اختصاصی. این یعنی مبارکه دیگر منتظر لطف شبکه نماند و خود به تولیدکننده انرژی تبدیل شد.

ازسویی دیگر، به جای نگاه سنتی به افزایش ظرفیت، تمرکز بر روی استخراج حداکثر تولید از منابع موجود قرار گرفت و این یعنی کاهش ضایعات، بازچرخانی آب و بهینه‌سازی مصرف انرژی در هر تن تولید.

البته وقتی فشار تحریم‌ها و تنش‌های منطقه‌ای به اوج رسید، استمرار تولید در این مجتمع به عنوان یک سپر دفاعی عمل کرد و تأمین نیاز صنایع پایین‌دستی مانند صنایع خودروسازی، لوازم خانگی و لوله‌سازی باعث شد تا زنجیره تأمین کشور دچار فروپاشی نشود و درواقع فولاد مبارکه در واقع ارزآوری و اشتغال‌زایی را در شرایط جنگ اقتصادی تضمین کرد.

در سال ۱۴۰۴، مدیریت مبارکه ثابت کرد که دوران مدیریت سنتی به پایان رسیده است و استفاده از تحلیل داده‌ها برای پیش‌بینی زمان تعمیرات و مدیریت هوشمند موجودی انبار، سدهایی را شکست که پیش از این به دلیل بروکراسی‌های صنعتی غیرقابل عبور بودند.

کارنامه فولاد مبارکه در سال ۱۴۰۴ ثابت کرد که حتی در سخت‌ترین فصول اقتصادی، اراده سیستمی می‌تواند بر محدودیت‌های فیزیکی غلبه کند و این شرکت نه تنها رکوردهای تولید را شکست، بلکه الگوی جدیدی از صنعت تاب‌آور را به اقتصاد ایران معرفی کرد که در آن، بحران نه یک بن‌بست، بلکه پلی برای خودکفایی در زیرساخت‌هاست.