گفتگوی روبیو و گوترش درباره تنگه هرمز

معاون سخنگوی وزارت امور خارجه آمریکا روز سه شنبه به وقت محلی اعلام کرد: در این تماس تلفنی درباره تلاش‌های آمریکا جهت جلوگیری از مین‌گذاری‌ و گرفتن عوارض از سوی ایران در این تنگه حیاتی، از جمله پیش نویس قطعنامه شورای امنیت سازمان ملل تبادل نظر صورت گرفته است.

به گزارش تابناک به نقل از ایرنا، تامی پیگوت معاون سخنگوی وزارت خارجه آمریکا افزود: روبیو در گفتگوب ا دبیرکل سازمان ملل بر «حمایت قاطع طیف گسترده‌ای از اعضای سازمان ملل» از تلاش های آمریکا تاکید کرده است.

سخنگوی وزارت خارجه آمریکا اضافه کرد: روبیو با دبیرکل سازمان ملل درباره پیشبرد چشم‌انداز رئیس‌جمهور ترامپ برای بازگشت سازمان ملل به اصول اولیه و سازمانی کارآمدتر، کوچک‌تر و پاسخگوتر گفتگو کرد.
پیگوت ادامه داد: روبیو به‌طور مشخص از صلاحیت‌های لوک لیندبرگ، معاون وزارت کشاورزی آمریکا، برای تصدی سمت مدیر اجرایی برنامه جهانی غذا (WFP) حمایت کرد و گفت رهبری او می‌تواند شفافیت بیشتر و مدیریت نتیجه‌محورتر را تقویت کند، در حالی که تعهد تاریخی آمریکا به امنیت غذایی جهانی حفظ خواهد شد.

مارکو روبیو وزیر امور خارجه آمریکا، ۱۵ اردیبهشت ۱۴۰۵ اعلام کرد: «ایالات متحده به همراه بحرین و شرکای خلیج فارس خود، عربستان سعودی، امارات متحده عربی، کویت و قطر، پیش‌نویس قطعنامه‌ای درباره تنگه هرمز به شورای امنیت ارائه کرده‌اند.»

رئیس جمهوری آمریکا ۱۷ اردیبهشت ماه بار دیگر با تکرار تهدیداتش برای امضای توافق تهدید کرد: «اگر همه‌چیز نهایی نشود، ممکن است به پروژه آزادی برگردیم، اما آن پروژه آزادی پلاس خواهد بود؛ یعنی پروژه آزادی به‌علاوه چیزهای دیگر.»

نمایندگی جمهوری اسلامی ایران نزد سازمان ملل پیش از این، اعلام کرد: «آمریکا به دنبال سوء استفاده از تعداد به اصطلاح حامیان مشترک پیش‌نویس قطعنامه با انگیزه‌های سیاسی و یک‌جانبه خود است تا تصویری جعلی از "حمایت گسترده بین‌المللی" برای اقدامات غیرقانونی خود ایجاد کند و راه را برای ماجراجویی نظامی بیشتر در منطقه هموار سازد.»

آمریکا همزمان با یک محاصره دریایی گسترده علیه ایران اعمال کرده و توقیف شناورهای تجاری ایرانی و محدودسازی تردد دریایی را در دستور کار قرار داده است؛ اقدامی که تهران آن را «نقض آشکار حقوق بین‌الملل» و مصداق «اقدام تجاوزکارانه» می‌داند.
از نگاه ایران، آمریکا اکنون تلاش می‌کند همان محاصره دریایی را با ادبیاتی جدید و تحت عنوان «حفظ آزادی ناوبری» به یک اقدام مشروع بین‌المللی تبدیل کند.