عکس: شاه چارلز در آمریکا

روابط تاریخی بریتانیا و آمریکا، به ویژه در دوران ریاست جمهوری دونالد ترامپ با رویکرد “اول آمریکا”، دستخوش چالش‌های جدیدی شده است. در حالی که تأکید بر “تاریخ مشترک” و “هم‌سویی غریزی” دو ملت همچنان پابرجاست، اما این عبارات در پرتو واقعیت‌های سیاسی و اقتصادی کنونی، از جمله تأثیرات برگزیت بر بریتانیا، با تردید‌هایی رو‌به‌رو است. مقایسه دوران کنونی با سال ۱۹۹۱، تفاوت‌های بنیادین را آشکار می‌سازد. در گذشته، اجماع جهانی قوی‌تر و نقش محوری‌تری برای آمریکا در اتحاد‌های بین‌المللی وجود داشت. اما امروز، جهان با قطب‌بندی‌های بیشتر و چالش‌های ژئوپلیتیکی پیچیده‌تر دست و پنجه نرم می‌کند؛ وضعیتی که شاید شاه چارلز نیز به “بی‌ثبات‌تر و خطرناک‌تر” بودن آن اشاره کرده باشد. علاوه بر این، جنجال اپستین و ارتباط شاهزاده اندرو، سایه‌ای بر اعتبار خاندان سلطنتی انداخته و بر تصویر عمومی این روابط تأثیر گذاشته است. در این میان، تأکید دونالد ترامپ بر “دوستی نزدیک” با بریتانیا، بیش از آنکه تعهدی واقعی به منافع متقابل باشد، به نظر می‌رسد ابزاری برای پیشبرد اهداف سیاسی شخصی او بوده است. در مجموع، تلاش‌ها بر حفظ جایگاه و میراث روابط ویژه بریتانیا و آمریکا در عصری صورت می‌گیرد که این “ویژگی” به طور فزاینده‌ای تحت فشار قرار گرفته است.