عکس‌العمل خبرنگار ایرانی که برای صداوسیما گزارش تهیه می‌کرد جالب بود. نه تنها فرار را برقرار ترجیح نداد و دنبال سوراخ موش نگشت، بلکه با فیلمبردارش کمی آن‌سوتر رفت تا تصویر دقیقی از انفجار و اثرات بمباران دشمن بگیرد و مخاطبانش حقیقت را شاهد باشند.

آدم وقتی چنین‌خصلت‌هایی را می‌بیند، از این‌ملت خجالت می‌کشد. ما اگر برای جلب رضای خدا؛ زیر پای این‌ملت له بشویم، شخصا معتقدم باز هم کم‌کاری کرده‌ایم. وقتی برادر محسن رضایی و همراهان او در جریان حمله اسرائیل به سوریه رفتند و به ایران برگشتند، در ملاقات با امام گزارش سفرشان را دادند...

آنها دروغ‌سازان بزرگی هستند که نمی‌گویند رهبران فراری خاندان پهلوی کردند که در بحران‌ها، مردم خودشان را رها می‌کنند و در آغوش اربابان قرار گرفتند و حتی برای دو روز ماندن جزیره در جنوب و دشت حاصلخیز در غرب را به بیگانگان هدیه می‌کنند.

تا پیش از شروع جنگ، نبض اقتصاد ما به ظاهر دست آمریکایی‌ها و یهودیان بین‌الملل بود و با کارشکنی و تحریم و هرترفندی که بلد بودند، به‌اصطلاح نفس مردم را گرفته بودند. حالا وضعیت جالبی به وجود آمده که می‌توان در آن صدای خنده خدا را شنید.

از معاویه بن ابی سفیان نقل است که گفت: علی(ع) دو بازو داشته است که نخستین آن عمار بن یاسر بود که در صفین کشته شد و بازوی دیگرش مالک اشتر است.

با شروع جنگ مورد اشاره، ایلان ماسک سرمایه‌دار آمریکایی و صاحب شبکه اجتماعی ایکس (توییتر سابق) صفحات کاربران ایرانی حامی ایران را بسته و به همین‌دلیل مورد طعن و کنایه آمریکایی‌ها قرار گرفته است.

کیست که نداد رهبر شهید انقلاب پیش از آنکه سیاستمداری قهار و رهبری بزرگ باشند شاعر و عالمی فرزانه بودند. رهبر معظم انقلاب اسلامی در این روز بعد از صرف یک افطار ساده، استکان کمر باریک چای لب سوزی را در دست می‌گرفتند و دل به شعر می‌سپاردند و هر سال شاعران را به جهاد تببین سفارش می‌کردند و از شعر به عنوان یک رسانه قدرتمند یاد می‌کردند.

پس از رسیدن محمد بن حنفیه به نزد امام (ع)، حسن بن علی (ع) پیش رفت و نیزه و علم سپاه را گرفته و به سمت شتر حمله برد. امام حسن (ع) موفق شد خود را به شتر رسانده و پاهای ناقه سرخ‌موی جمل را پی (قطع) کرده و شتر را بخواباند.

موج‌های وحشت که مصیبت آن مردم را در برگرفته از ما برخاسته است. اشخاص مختلفی از تمامی مکاتب فکری و گرایش‌های گوناگون، نظیر سلطنت‌طلبان، رهبران توده مردم، سوسیالیست‌ها، کمونیست‌ها و آرمان‌اندیشان از هر حزبی، در خدمت ما هستند. ما همه این‌ها را به زیر یوغ کار در راه خودمان می‌کشانیم و کاری می‌کنیم که هر یک از آن‌ها، آزادانه، باقیمانده دیوارهای قدرت را تخریب کند و نیروی خود را در راه متلاشی‌ساختن ستون‌های انواع تشکیلات موجود به کار گیرد.

مگر مولانا نگفته «که ز دل تا دل یقین روزن بود» ؟ پس چرا از دل این جماعت به خونین دلان مردم این سرزمین هیچ روزنی نیست؟ برخی از ایشان شاه دوستند و البته هرکس حق دارد هر چیزی را دوست بدارد اما اینان نخوانده‌اند شاهنامه را که فرمود «مبادا چنین هرگز آیین من، سزا نیست این کار در دین من / که ایرانیان را به کشتن دهم، خود اندر جهان تاج بر سر نهم …» 

با این‌افشاگری‌ها و موضع‌گیری‌ها، کلامی که این‌روزها فرد به فرد بین مردم آمریکا و دنیا نقل می‌شود، این است که ترامپ به‌خاطر فیلم‌های تجاوزش به کودکان مختلف در رده‌های سنی، تبدیل به برده نتانیاهو شده و یک حق‌السکوت‌بده است چون نتانیاهو روی او تسلط دارد و این‌تسلط هم ناشی از در دست‌داشتن اسناد و فیلم‌های تجاوزهای اوست. 

پذیرش این‌احساسات، به‌جای انکار آنها، گامی مهم در بازسازی پیوند عاطفی با کودک است. کودک بیش از آنکه به والدینی بی‌نقص نیاز داشته باشد، به والدینی نیاز دارد که صادقانه احساسات خود را مدیریت کنند و حضور عاطفی خود را حفظ کنند.

خلاصه که این‌شوهرعمه آشنای ما صبح تا شب اینترنشنال می‌دید و خیلی تلاش می‌کرد و روز و شب با فوروارد پست‌های مختلف اینستاگرام و کپی‌پیست از این‌طرف و آن‌طرف در گروه خانوادگی، زحمت می‌کشید و آرزویش را با صدای بلند اعلام می‌کرد. 

شهادت رهبر انقلاب باعث شد چهره‌هایی مثل استاد محمود امجد که طی سال‌های اخیر تبدیل به یکی از چهره‌های مخالف نظام اسلامی شده بود، به دامن جبهه حق برگردند.

کسانی که با امام مخالفت می‌کنند، اینها می‌مانند تا اینکه بالاخره از زیر پرچم اسرائیل سر دربیاورند! چون در عالم، دو ولایت بیشتر نخواهد بود. منتها این دو ولایت، هنوز به حد کافی بزرگ نشده‌اند. در آینده، وقتی این دو کاملاً رشد بکنند، با یکدیگر رودررو خواهند شد؛ یعنی دیگر هیچ مملکتی، بین امام و اسرائیل واسطه و فاصله نخواهد بود.

این‌روزها ایران مشغول کوبیدن پایگاه‌های آمریکایی در کشورهای منطقه ازجمله بحرین است؛ کشور کوچکی که از نظر مساحت، هم‌اندازه یکی از استان‌های کشورمان است و روزی خاک ما بود اما به‌قول سران پهلوی، بحرین دخترمان بود که شوهرش دادیم!