تاکید ظريف و لاوروف بر مقابله با یکجانبه‌گرایی آمریکا

وزرای خارجه ایران و روسیه تاکيد کردند: ایران‏، روسیه و چین در برابر زیاده خواهی آمریکا از روابط مستحکمی برخوردارند.

کد خبر: ۹۹۲۰۴۴

تاریخ: ۰۱ مرداد ۱۳۹۹ - ۰۷:۴۷

به گزارش «تابناک» به نقل از خبرگزاری صدا و سیما از مسکو، محمد جواد ظریف وزیر خارجه کشورمان در دیدار با لاوروف وزیر خارجه روسیه در مسکو‏، ضمن قدردانی از مواضع قاطع روسیه و چین در برابر زیاده خواهی آمریکا گفت: رای منفی روسیه و چین به قطعنامه شورای حکام آژانس بین المللی انرژی اتمی و مخالفت جدی مسکو و پکن با تلاش آمریکا برای تمدید تحریم تسلیحاتی ایران در شورای امنیت، نشانه روابط مستحکم ایران، روسیه و چین و ایستادگی در برابر یکجانبه گرایی آمریکا بود.

وزیر خارجه کشورمان به روابط مستحکم دو کشور اشاره کرد و گفت: تماس‌های مکرر مقامات عالیرتبه ایران و روسیه و همگرایی در تحولات بین المللی، بیانگر عمق روابط مسکو و تهران است.

سرگئی لاوروف وزیر امور خارجه روسیه نیز در آغاز این دیدار گفت: اقدامات یکجانبه آمریکا در عرصه بین المللی، خروج غیرقانونی از برجام و تلاش واشنگتن برای وادار کردن دیگر کشورها به تمدید تحریم های تسلیحاتی ایران از نظر روسیه غیرقابل قبول است.

وزیر امور خارجه روسیه برجام را سندی معتبر دانست که با قطعنامه ۲۲۳۱ شورای امنیت سازمان ملل لازم الاجراست. لاوروف تاکید کرد: برجام با مشارکت کشورهای باقیمانده باید حفظ شود و روسیه در برابر هرگونه اقدام مخرب آمریکا برای فروپاشی این توافقنامه ایستادگی می‌کند.

لاوروف همچنین با اشاره به همکاری‌های نزدیک ایران و روسیه در سوریه و نیز برگزاری نشست سه جانبه مجازی روسای جمهور ایران، روسیه و ترکیه، افزود: روسای جمهور ایران و روسیه در گفتگوی تلفنی اخیر خود بر ضرورت توسعه همکاری‌ها در همه زمینه ها تاکید کردند.

نشست خبری وزرای خارجه ایران و روسیه

وزرای خارجه ایران و روسیه در پایان مذاکرات دو ساعته خود، در نشستی خبری به سوالات خبرنگاران پاسخ دادند.
ظریف در این نشست بار اشاره به تقدیم پیام رئیس جمهور کشورمان به ولادیمیر پوتین گفت: پیش از دیدار با آقای لاوروف، با ولادیمیر پوتین درباره پیام آقای حسن روحانی، تحولات بین اعتلای و مناسبات دوجانبه بطور مفصل گفتگو کردم.

ظریف با اشاره به اینکه براساس برجام، تحریم‌های تسلیحاتی ایران به زودی به پایان می‌رسد، گفت: برجام یک بسته واحد است و هرگونه تلاشی برای نقض بخشی از آن به معنای نقض کامل آن است و از نظر ایران قابل قبول نیست.
محمد جواد ظریف افزود: موافقتنامه بلندمدت همه جانبه ایران و روسیه که پس از ۲۰ سال، حدود ۸ ماه دیگر به پایان خواهد رسید و به طور خودکار برای ۵ سال قابل تمدید است، یکی از محور‌های مهم رایزنی با لاوروف بود.

لاوروف: موضع روسیه، مخالفت با تمدید تحریم تسلیحاتی ایران است

به گزارش شبکه تلویزیونی روسیا الیوم، سرگئی لاوروف وزیر خارجه روسیه پس از پایان سخنانش در نشست خبری مشترک با محمد جواد ظریف وزیر خارجه ایران در مسکو، در بخش پرسش و پاسخ با خبرنگاران، در پاسخ به سوال خبرنگار خبرگزاری صدا و سیما درباره دیدگاه مسکو نسبت به توافقنامه بلندمدت ایران و روسیه گفت، این توافقنامه بسیار مهم است، باید از آن به عنوان سندی مهم در روابط میان دو کشور یاد کرد، توافقنامه‌ای است که اساس همکاری میان روسیه و جمهوری اسلامی ایران و همچنین زمینه‌های این همکاری را مشخص می‌کند.

وي اضافه کرد این توافقنامه بندی دارد که بر اساس آن هر پنج سال یک بار به صورت خودکار تمدید می‌شود، در مذاکرت امروز در این موضوع که در بیست سال اخیر شاهد تحولات مختلف در عرصه بین المللی، تغییرات در نظام امنیتی و اقتصادی جهان و بروز تهدیدات و چالش‌هایی برای جوامع انسانی بوده ایم، توافق نظر داشتیم به همین منظور در زمینه ضرورت بررسی‌ها برای امضای توافقنامه جدید هم اتفاق نظر داریم.

وزير خارجه روسيه افزود، ما به اهمیت خاورمیانه و شمال آفریقا و حل مشکلات این مناطق، از طریق آغاز گفتگو‌هایی با مشارکت تمامی کشور‌های مرتبط با بحران، معتقدیم، اید در پی توازن منافع دولت‌ها در این مناطق بود، هر کشوری در این مناطق برای خود منافعی دارد که باید بدان‌ها احترام گذاشت. اما در این میان بازیگران بیگانه نیز باید بدون آنکه مانعی در مسیر توسعه روابط میان کشور‌های مختلف ایجاد کنند، در پی تقویت شرایط و ایجاد زمینه برای گفتگو‌های فراگیر باشند، اما متاسفانه شاهد تلاش‌هایی تفرقه افکنانه، فتنه انگیزانه و بی ثبات کننده در این مناطق هستیم.

آنچه موجب تاسف است اینکه در کنار این کشورها، برخی از کشور‌های اسلامی نیز تلاش می‌کنند در جهان اسلام اختلافاتی را به وجود بیاورند، با این حال معتقدیم در چارچوب سازمان همکاری اسلامی می‌توان اصولی را که بدان اشاره کرده ایم به صورت کامل اجرایی کرد. این اصول می‌طلبد تا به مطالبات مشترک کشور‌های اسلامی و مسائلی که موجب نزدیک شدن دیدگاههایشان درباره مسائل مختلف و اساسی جهان می‌شود، توجه شود، ضمن اینکه باید به همکاری میان کشور‌های اسلامی اهمیت داد، روسیه به عنوان عضو ناظر سازمان همکاری اسلامی، می‌تواند در شکل گیری فضای وحدت بخش موثر باشد، تجربه روسیه فدرال یا ایران و ترکیه در حل بحران سوریه ثابت می‌کند روندی که آغاز شده است درست است.

در روند آستانه علاوه بر این سه کشور، چند کشور دیگر عربی مثل اردن و عراق نیز مشارکت دارند، این روند یعنی کشور‌های اسلامی و عربی و کشور‌های دیگر می‌توانند تمام تلاششان را برای حل مشکلات به کار ببندند، وحدت رویه کشور‌های اسلامی و بازیگران خارجی و بیگانه موضوعی است که باید برای حل بحران سوریه، یمن، لیبی و حل اختلافات میان اسرائیل و فلسطین بدان توجه داشت، این روند م تواند بر اوضاع منطقه اثر گذار باشد.

سرگئي لاوروف درباره شرایط خلیج فارس گفت، اعتمادمان برای حل مسائل موجود در این منطقه، به همان اصول و اساس‌های سابق است نه آنکه در پی ایجاد ائتلاف‌های جدید مثل ناتوی خاورمیانه، که امروز آمریکایی‌ها از آن سخن می‌گویند، باشیم، چنین اقداماتی می‌تواند سبب انزوای یک طرف قضیه شود ضمن اینکه سیاست رویارویی را در منطقه شدت می‌بخشد. ما در این زمینه ابتکار امنیت جمعی را پیشنهاد می‌کنیم و با ارائه روندی برای وحدت کشور‌های حوزه خلیج فارس در پی امنیت و ثبات منطقه ایم. در این زمینه، مخالف مشارکت هیچ کشور دیگری، از جمله اتحادیه اروپا و اعضای شورای امنیت سازمان ملل متحد هم نیستیم. معتقدیم مشارکت دیگر کشور‌ها موجب ایفای نقش دیگران نیز می‌شود و امیدواریم این روند موجب تامین امنیت و ثبات منطقه و به سود همگان باشد، حتی معتقدیم بدون مشارکت همگان رسیدن به هدف محال است.
طرح سابق ایران نیز در همین مسیر است. البته در این زمینه مشکلاتی از قدیم وجود داشته است که هنوز ممکن است موانعی را در راه تلاش‌ها برای نزدیک کردن دیدگاه‌ها ایجاد کند، اما اصلِ کار درست است و تلاش ما این است که با حرکت در این مسیر در پی راه حل میانه باشیم.

وزیر امور خارجه روسیه درباره امکان موفقیت تلاش‌های آمریکا برای تمدید تحریم تسلیحاتی ایران گفت، شورای امنیت سازمان ملل متحد هنوز درباره ممنوعیت کامل صادرات سلاح به جمهوری اسلامی تصمیمی اتخاذ نکرده است، بلکه این شورا صادرات برخی از انواع تسلیحات به ایران را ممنوع کردع و این ممنوعیت هم زمان دار است و ماه اکتبر به پایان می‌رسد، در نتیجه هر گونه تلاش برای بهره برداری از شرایط، و استفاده از آن به عنوان حربه‌ای برای تمدید تحریم، به ویژه تلاش برای همیشگی کردن ممنوعیت تسلیحاتی، اساس اخلاقی و سیاسی ندارد.
آنچه در قطعنامه تحریم تسلیحاتی آمده است برای یک دوره زمانی خاص است و ارتباطی به برنامه هسته‌ای ایران ندارد به همین دلیل موضع روسیه روشن است و آن مخالفت با تلاش‌ها برای تمدید است. ما معتقدیم دلیل و ضرورتی وجود ندارد که چنین تلاش‌های به موفقیت برسد. ما موضع خود را در قالب سندی در نیویورک منتشر کرده ایم، در این سند به تمام اصولی که ما در این موضوع بدان اعتماد کرده ایم اشاره شده است.

لاوروف درباره دلایلی که موجب شد ایران همچنان نتواند عضوی از مجموعه همکاری‌های شانگ‌های باشد، گفت، از نگاه ما هیچ مانعی برای عضویت ایران در این مجموعه وجود ندارد، ایران با استاندارد‌های مورد نظر مجموعه منطبق است، روسیه نیز همواره نامزدی ایران را برای عضویت در مجموعه تایید کرده است، اما محقق شدن این عضویت، نیازمند توافق اعضاست و تلاش ما این است که این توافق حاصل شود.

خبرنگاری با اشاره به بخشی از کتاب جان بولتون که به نقل از رئیس جمهور روسیه نوشته است، روسیه در سوریه نیازی به کمک‌های ایرانیان ندارد، پرسید، آیا روسیه چنین موضعی اتخاذ کرده و مدعی شده است که حضور ایران در سوریه، مانعی در مسیر منافع روسیه است؟

وزير خارجه روسيه در پاسخ گفت، باور ندارم جان بولتون برای نقل قول از رئیس جمهور روسیه، به مبنا و اساسی توجه کرده باشد، زیرا اولا رئیس جمهور روسیه هیچگاه چنین اظهار نظری نداشت، در مرام ما نیست که وارد بازی‌هایی سیاسی شویم و به شرکایمان پشت کنیم. ما در بحران سوریه به صورت گسترده با ایران و ترکیه همکاری داریم، تشکیل مثلث آستانه و تعهد و تضمین این سه کشور برای پیشبرد روند آستانه، موجب شد تا پیشرفت‌هایی در روند ژنو هم داشته باشیم، روند ژنو نتیجه کمک‌های روسیه، ترکیه و ایران به مردم سوریه است تا به جای آنکه در پی راه حل نظامی باشند، در اندیشه حل سیاسی بحران باشند.

وي افزود در حال حاضر مثلث روسیه، ایران و ترکیه نقش پویا و فعالی در تمامی روند‌های مسالمت آمیز بین المللی که تلاشی در چارچوب قطعنامه ۲۲۵۴ است، دارند. نمی‌خواهم ارزیابی و تحلیل اصولی بر هر آن چیزی که سیاستمداران آمریکایی بیان می‌کنند یا می‌نویسند داشته باشم، این روند می‌تواند در چارچوبی ارزیابی شود که می‌توان آن را فرهنگ سیاسی ویژه آمریکا خواند، اما به نظر من این روند، با یک اقدام فرهنگی تفاوت دارد.