ماده ۴۷۴ قانون آیین دادرسی کیفری چیست؟

از آنجا که پذیرش اعاده دادرسی، اعتبار امر مختومه را مخدوش و قطعیت احکام دادگاه ها (اعم ازاینکه حکم مذکور به اجرا گذاشته شده یا نشده باشد) را متزلزل می کند، بنابراین موارد اعاده دادرسی به صورت حصری از سوی مقنن در ماده ۴۷۴ قانون آیین دادرسی کیفری احصا شده است و خارج از این موارد تقاضای اعاده دادرسی قابل پذیرش نیست.

کد خبر: ۹۹۱۵۱۰

تاریخ: ۲۹ تير ۱۳۹۹ - ۱۷:۲۱

به گزارش «تابناک»، درخواست اعاده دادرسی در مورد احکام محکومیت قطعی دادگاه‌ها اعم از آنکه حکم مذکور به اجراءگذاشته شده یا نشده باشد ذیل ماده ۴۷۴  و در موارد زیر پذیرفته می‌شود:

الف – کسی به اتهام قتل شخصی محکوم شود و سپس زنده بودن وی محرز گردد.
ب – چند نفر به اتهام ارتکاب جرمی محکوم شوند و ارتکاب آن جرم به‌گونه‏ای باشد که نتوان بیش از یک مرتکب برای آن قائل شد.
پ – شخصی به علت انتساب جرمی محکوم شود و فرد دیگری نیز به موجب حکمی از مرجع قضایی به علت انتساب همان جرم محکوم شده باشد، به طوری که از تعارض و تضاد مفاد دو حکم، بی‌گناهی یکی از آنان احراز گردد.
ت – درباره شخصی به اتهام واحد، احکام متفاوتی صادر شود.
ث – در دادگاه صالح ثابت شود که اسناد جعلی یا شهادت خلاف واقع گواهان، مبنای حکم بوده است.
ج – پس از صدور حکم قطعی، واقعه جدیدی حادث و یا ظاهر یا ادله جدیدی ارائه شود که موجب اثبات بی‌گناهی محکومٌ‌علیه یا عدم تقصیر وی باشد.
چ – عمل ارتکابی جرم نباشد و یا مجازات مورد حکم بیش از مجازات مقرر قانونی باشد

گفتنی است، اعاده دادرسی فقط نسبت به احکام قطعی امکان پذیر است؛ بنابراین نسبت به قرارها هرچند هم نهایی باشند، درخواست اعاده دادرسی قابلیت استماع و پذیرش ندارد. البته این امر مورد انتقاد واقع شده است. چرا که قرارهای نهایی اغلب نتایجی مثل احکام دارند ودارای همان خصوصیتی هستند که احکام دارای آن هستند.