چرا تحریم نفتکش‌ها این دفعه فرق دارد؟

کد خبر: ۹۸۷۴۴۰

تاریخ: ۱۰ تير ۱۳۹۹ - ۰۱:۳۴

برنامه دولت ترامپ برای افزودن ۵۰ نفتکش به فهرست طولانی نفتکشها برای بالا بردن هزینه‌های حمل نفت در شرایط معمولی کافی است اما ممکن است این بار فرق کند.

به گزارش ایسنا، سقوط تقاضا برای نفت در بحبوحه شیوع ویروس کرونا ممکن است باعث بیکار شدن نفتکش‌های بیشتری شود و برخلاف سال گذشته که تحریمهای آمریکا علیه واحدهای بزرگترین شرکت کشتیرانی چین باعث صعود سرسام‌آور هزینه حمل نفت شده بود، این بار مانع از صعود نرخ کرایه این کشتیها شود.

پیتر سند، تحلیلگر کشتیرانی در گروه صنعتی بیمکو با اشاره به عدم توازن میان عرضه و تقاضا که ناشی از سقوط تقاضای جهانی برای نفت بر اثر شیوع ویروس کرونا است، گفت: افزودن ۵۰ کشتی بیشتر به فهرست ممکن است برای افزایش نرخ کرایه نفتکش‌ها کافی نباشد.

مقامات آمریکایی مکررا نفتکش‌ها و شرکت‌های کشتیرانی را سر همکاری با ونزوئلا در لیست سیاه قرار داده‌اند. واشنگتن از ژانویه سال ۲۰۱۹ شرکتی نفتی دولتی PDVSA ونزوئلا را با هدف سرنگونی دولت نیکلاس مادورو، رئیس جمهور این کشور هدف تحریم قرار و هشدار داده است اگر دیگران تحریم‌ها را رعایت نکنند، هدف تحریم قرار خواهند گرفت.

یک منبع آگاه ماه گذشته اظهار کرده بود وزارت خزانه داری آمریکا آماده می‌شود برای مقابله با تجارت میان ایران و ونزوئلا، تحریم‌های دریایی را تشدید کند. ایران اخیرا برای ونزوئلا که با کمبود شدید بنزین مواجه است، ۱.۵۳ میلیون بشکه بنزین و مشتقات آن را از طریق پنج نفتکش ارسال کرده است.

طبق اطلاعات وب سایت دفتر کنترل داراییهای خارجی وزارت خزانه داری آمریکا، حدود ۱۳۰ نفتکش در حال حاضر تحت تحریمهای آمریکا قرار دارند که بالاتر از ۸۰ نفتکش در سال گذشته است. این کشتیها شامل کشتیهای کوچک و بزرگی هستند که نفت خام، محصولات نفتی و سوخت حمل می‌کنند.

وزارت خزانه داری آمریکا اخیرا به صنعت کشتیرانی درباره هشیاری در خصوص شیوه‌های دور زدن تحریم‌ها هشدار داده و دستورالعمل خود در خصوص کشورهای ایران، کره شمالی و سوریه را به‌روز کرده است.

جان هیوز، نایب رییس سابق سیاست تحریمها در وزارت خارجه آمریکا و نایب رییس گروه البرایت استون بریج در این باره به بلومبرگ گفت: توجه فزاینده به کشتیرانی در سیاست تحریمهایی که از سال  ۲۰۱۸ برقرار شده است، احتمالا پس از انتخابات امسال ریاست جمهوری آمریکا استمرار خواهد داشت.

به گفته جورجی اسلاووف، مدیر تحقیقات منابع طبیعی شرکت مارکس اسپکترون، بیش از دو سوم جریان تجارت جهان از طریق دریا و توسط کشتی‌های بزرگی انجام می‌شود که در تجارت نفت، عامل حمل حدود ۴۰ درصد از نفت هستند.

به گفته استفانو کازانتزیس، مشاور ارشد شرکت مک کیلینگ در امور کشتیرانی و فاینانس، در سناریویی که تحت آن ۲۸ کشتی VLCC به تازگی به فهرست تحریمها اضافه شده اند، ممکن است کرایه این کشتی‌ها برای حمل نفت از آمریکا به چین از ۶.۵ میلیون دلار فعلی به حدود ۸.۵ میلیون دلار افزایش پیدا کند.

زمانی که واحدهای شرکت کشتیرانی کاسکوی چین در سپتامبر گذشته هدف تحریم قرار گرفتند، هزینه حمل نفت از آمریکا به آسیا به حدود ۲۰ میلیون دلار افزایش پیدا کرد و به بازار صادرات آسیب زد.

مطمئنا در صورت تشدید تحریم‌های کشتیرانی، نرخ کرایه نفتکشها تنها فاکتوری نخواهد بود که بازار به آن توجه می‌کند. کاهش عرضه نفت، روی فعالیت ناوگان نفتکشها تاثیر گذاشته است و کشتی‌داران برای تاخیر در بارگیری یا تخلیه محموله با جریمه‌های سنگینی روبرو خواهند شد.

بر اساس گزارش بلومبرگ، همچنین کاهش اخیر ظرفیت مخازن شناور ممکن است هر گونه افزایش چشمگیر نرخ کرایه کشتیها را محدود کند.