علی لاریجانی‌ واقعاً به دانشگاه بر می‌گردد؟

سابقه اسلاف لاریجانی نشان می‌دهد،کسی که به کرسی ریاست مجلس تکیه می‌زند سودای پاستور دارد.

کد خبر: ۹۷۹۴۹۲

تاریخ: ۳۰ ارديبهشت ۱۳۹۹ - ۱۳:۰۳

به گزارش تابناک مصطفی داننده در عصرایران نوشت: سرنوشت علی لاریجانی بعد از پایان مجلس دهم چه خواهد شد؟ بعد از 12 سال ریاست و شکسستن رکورد هاشمی رفسنجانی علی لاریجانی‌ تنها رییس مجلس در تاریخ جمهوری اسلامی است که سه دوره پیاپی به صندلی سبز ریاست پارلمان تکیه زده است و از این جهت رکوردار است و به نظر نمی‌رسد حالا حالاها کسی بتواند رکورد او را بشکند.

لاریجانی در واکنش به این سوال که «بعد از مجلس به کجا خواهید رفت؟» با لحنی آمیخته به طنز و جدی گفته است:«کجا برویم خوب است خانه اصلی ما دانشگاه است، حضور من در صداوسیما، دبیرخانه شورای عالی امنیت ملی و مجلس بنا بر وظیفه ام و خدمت به کشور و نظام بود.»

آیا می‌شود باور کرد او به دانشگاه باز می‌گردد؟ سابقه روسای مجلس در ایران نشان می‌دهد که نه! تمام روسای پارلمان قبل از لاریجانی سودای ریاست جمهوری به سر داشتند. بیائید با هم مروری بکنبم:

هاشمی رفسنجانی دو دوره و نیم رییس مجلس بود. با رحلت امام خمینی و انتخاب آیت‌الله خامنه‌ای که در آن روزها رییس جمهور ایران بودند، هاشمی رخت ریاست مجلس سوم را از تن بدر آورد و نامزد انتخابات ریاست جمهوری شد و توانست با کسب ۱۵ میلیون و ۵۵۰ هزار و ۵۲۸ رأی به ریاست جمهوری برسد.

هاشمی تنها رییس مجلسی بود که موفق شد به ریاست جمهوری برسد. ناطق نوری، مهدی کروبی و حداد عادل در مقاطع مختلف عزم رسیدن به پاستور داشتند اما نتیجه رقابت را به رقبای خود واگذار کردند. ناطق نوری که در سال 76 خود را فاتح میدان انتخابات می‌دانست، نتیجه رقابت را به سید محمد خاتمی واگذار کرد و تنها 7 میلیون رای آورد و رقیب اصلاح‌طلب‌اش 20 میلیون رای به دست آورد.

مهدی کروبی در سال‌های 84 و 88 وارد کارزار انتخابات شد و نتوانست راهی پاستور شود. او در هر دو دوره به نتایج انتخابات اعتراض داشت. ماجرای خوابیدن و بیدار شدن‌اش در شب انتخابات 84 و تغییر نتایج تبدیل به ضرب المثل سیاسی شد.

حداد عادل هم در سال 92 لباس نامزدی انتخابات را به تن کرد و بعد از دیدن نظرسنجی‌ها و میزان پایین رای‌اش به نفع دیگر نامزدها انصراف داد.

سابقه اسلاف لاریجانی نشان می‌دهد، هرکسی که به کرسی ریاست مجلس تکیه می‌زند سودای پاستور دارد. البته لاریجانی یک بار در سال 84 نامزد انتخابات ریاست جمهوری شد و تنها یک میلیون و 700 هزار رای آورد و شاید همین تجربه باعث شود او دیگر وارد این کارزار نشود.

حضور لاریجانی در مجلس بعد از شکست در انتخابات ریاست جمهوری شاید بیانگر یک تغییر بزرگ در روش روسای مجلس در ایران بود و آن اینکه بازندگان در انتخابات ریاست جمهوری این بار راهی بهارستان می‌شوند. در مجلس یازدهم هم می‌بینم که بازنده بزرگ انتخابات سال‌های 84، 92 و 96 بعنی محمدباقر قالیباف سودای ریاست مجلس دارد.

باید دید علی اردشیر لاریجانی مثل ناطق نوری که حاشیه نشین سیاست شده است عمل می‌کند و فلسفه را به سیاست ترجیح می‌دهد و با مثل هاشمی رفسنجانی عمل می‌کند که تمام عمر سیاسی خود را بعد از انقلاب در حال رقابت با رقبای خود بود.

آنچه مشخص است به زودی تکلیف آینده سیاسی لاریجانی به عنوان یکی از مهم‌ترین بازیگران سیاسی دو دهه اخیر ایران مشخص خواهد شد.