مرور روزنامه‌های شنبه بیستم اردیبهشت

پاسخ تند حسین شریعتمداری به سرمقاله انتقادی مسیح مهاجری / آیا زلزله بزرگ و تاخیری در انتظار تهران است؟ /تاثیر اخراج صفر‌ها بر رفتار اجتماعی ایرانیان

زلزله دماوند؛ خطر زلزله در تهران، علل ناکامی اصلاح‌طلبان به روایت علوی تبار، کرونا و ٢٦٥ میلیون گرسنه، دو پرسش ‏فراموش‌شده درباره معمای قیمت مسکن، تاب‌آوری میان دو خطر زلزله و کرونا، تاجگذاری تزار بر نفت؟ تثبیت اوضاع سیاسی ‏عراق، شکست سنا مقابل جنون ترامپ، خودروسازان در بن بست دلالان، سهامداران عدالت در دو راهی، انتخابات١٤٠٠؛ یک ‏شگفتی ساز شاید، رسیدگی سریع به موضوع افزایش قیمت خودرو و تحقیق درباره مرگ مهاجران افغان از مواردی است که ‏موضوع گزارش‌های خبری و تحلیلی روزنامه‌های امروز شده است. ‏

کد خبر: ۹۷۷۱۳۱

تاریخ: ۲۰ ارديبهشت ۱۳۹۹ - ۰۴:۳۶

به گزارش «تابناک»؛ روزنامه‌های امروز شنبه بیستم اردیبهشت ماه در حالی چاپ و منتشر شد که زلزله دماوند و بازتاب‌های ‏اجتماعی و فنی -کارشناسی آن از یک سو و ‏‎ ‎تشدید رقابت «اصولگرایان» برای ریاست مجلس به روایت روزنامه‌های اصلاح ‏طلب و انتقاد از مواضع اصلاح طلبان در قبال تحرکات منتخبین مجلس یازدهم از سوی برخی روزنامه‌های اصولگرا در صفحات ‏نخست روزنامه‌های امروز برجسته شده است. ‏

تعدادی از یادداشت‌ها و گزارش‌های روزنامه‌ها نیز به تحلیل دلایل ناکامی اصلاح طلبان، پیگیری غرق شدن تعدادی از ‏مهاجرین افغانستانی، مساله افزایش تند قیمت خودرو و دستور‌های رسیدگی به آن، شکست سنا در برابر جنگ طلبی ترامپ با ‏تیتر‌ها و عناوین مختلف در روزنامه‌های امروز مورد توجه قرار گرفته اند. ‏

در ادامه تعدادی از یادداشت‌ها و سرمقاله‌های منتشره در روزنامه‌های امروز را مرور می‌کنیم؛‏

پاسخ تند حسین شریعتمداری به سرمقاله انتقادی مسیح مهاجری

حسین شریعتمداری مدیرمسئول روزنامه کیهان در بخشی از سرمقاله امروز این روزنامه با عنوان لطفاً قیاس به نفس نفرمائید! در ‏نقد سرمقاله هفته گذشته مسیح مهاجری در روزنامه‌ها جمهوری اسلامی در انتقاد از تحرکات مجلس یازدهمی‌ها نوشت: ‏ بعد از انتخابات اخیر مجلس که رویگردانی معنی‌دار مردم از مدعیان اصلاحات را در پی داشت، انتظار آن بود که این جماعت به ‏خود آمده و از بلا‌های فراوانی که بر سر ملت آوار کرده‌اند، توبه کنند! ولی انگار توبه از گناهانی که مرتکب شده‌اند و تلاش برای ‏عبور از کارنامه سیاه خود، در قاموس آن‌ها جایی ندارد! به جای عبرت.
ساز مخالفت و تهمت‌پراکنی به منتخبان مردم برای مجلس یازدهم را کوک کردند و علیه مجلسی که هنوز تشکیل نشده است به ‏بدگویی و دروغ‌پراکنی روی آوردند. در این باره اگرچه گفتنی‌های بسیاری هست، ولی از آن میان چند نکته شنیدنی‌تر به نظر ‏می‌رسد. بخوانید! ‏
‏- جماعت مورد اشاره درباره مجلسی که هنوز تشکیل نشده است به پیشگویی نشسته و ادعا می‌کنند که مثلاً انقلابیون منتخب مردم ‏در فلان جلسه گرد هم آمده‌اند تا پُست‌های ریاستی را بین خود تقسیم کنند! و یا بر سر ریاست مجلس و کمیسیون‌ها با یکدیگر ‏اختلاف پیدا کرده‌اند! و... چرا اینگونه تصور می‌کنند؟! یکی از اصلی‌ترین علت‌های قابل اشاره، آن است که به درجه‌ای از ‏مادیگری و منفعت‌طلبی رسیده‌اند که حتی در دورترین افق ذهن خود نیز نمی‌توانند تصور کنند که کسانی برای خدمت به مردم و ‏دفاع از اسلام و انقلاب کمر همت بسته باشند! چرا که با موضوعات و گزاره‌هایی نظیر خدمت خالصانه، دلسوزی برای مردم و ‏نظام، بیگانه‌اند و از این روی، دیگران را هم مانند خود می‌پندارند! ‏

‏- بدیهی است انتظار طبیعی و قانونی مردم از اصلاح‌طلبان، آن است که پاسخگوی فاجعه و خسارت‌های کلانی باشند که به مردم ‏تحمیل کرده‌اند، چرا که بسیاری از اقدامات آن‌ها در چارچوب فعالیت سیاسی و جناحی قابل تعریف نیست بلکه عمل مجرمانه و از ‏نوع فساد اقتصادی است که در محاکم قضایی قابل تعقیب خواهد بود. جماعت مورد اشاره با خبر شده‌اند که یکی از اولویت‌های ‏مجلس یازدهم، پیگیری فساد اقتصادی برخی از مدعیان اصلاحات و از جمله فساد مالی نزدیک به۸۰ تن از نمایندگان کنونی ‏مجلس خواهد بود. یکی از انگیزه‌های این طیف در حمله پیشاپیش به مجلسی که هنوز تشکیل نشده، می‌تواند حاشیه سازی برای ‏فرار از پیگرد قانونی باشد. ‏
‏- و بالاخره، گفتنی است که تهمت‌پراکنی این جماعت به نفع انقلابیون پیروز در مجلس یازدهم است. چرا که به مصداق
‏ «تعرف الاشیاء باضدادها» وقتی مردم مخالفت این عده را با نمایندگان منتخب خود می‌بینند و از سوی دیگر به کارنامه آنان ‏می‌نگرند، به طور طبیعی و منطقی به این نتیجه می‌رسند که در انتخاب نمایندگان شایسته برای مجلس یازدهم اشتباه نکرده‌اند و ‏اگر اینگونه نبود، مخالفت جماعت یاد شده با آن‌ها دلیلی نداشت. ‏

آیا زلزله بزرگ و تاخیری در انتظار تهران است؟

مهدی زارع در بخشی از سرمقاله امروز اعتماد با عنوان فرصت تغییر رویه نوشت: احتمال وقوع زلزله بزرگ و تاخیری از ‏جمله مباحثی است که امروزه در تهران بسیار مطرح شده است؛ این مساله از ۲۹ آذر ۱۳۹۶ با رخداد زلزله ملارد به‌شدت مورد ‏توجه پایتخت نشینان قرار گرفت. در اینکه تهران شهری زلزله‌خیز است که حتما زلزله در آن رخ خواهد داد هیچ شکی وجود ندارد، ‏کافی است سابقه تاریخی لرزه‌خیزی تهران بررسی شود. معمولا برای محاسبه دوره بازگشت زمین‌لرزه‌ها از روش احتمالی استفاده ‏می‌شود. آخرین زلزله مخرب در منطقه تهران در سال ۱۸۳۰ میلادی در منطقه جاجرود (دماوند-شمیرانات) رخ داد. براساس ‏برآورد احتمالی با در نظر گرفتن تمام گسل‌های اطراف تهران، بازگشت زمین لرزه‌ای با بزرگای ۷ را حدود ۱۶۰ تا ۱۸۰ سال ‏برآورد می‌کنند. اگر زلزله ۱۸۳۰ دماوند شمیرانات را به عنوان آخرین رخداد این دوره بازگشت، در نظر گرفته و عنوان شود که ‏مثلا در وقوع زلزله‌ای با بزرگای ۷ مثلا ۲۵ سال تاخیر شده، مقایسه غلطی صورت گرفته است زیرا زلزله ۱۸۳۰ دماوند ‏شمیرانات در اثر فعال شدن گسل مشا رخ داده، اما بازگشت ۱۶۰ تا ۱۸۰ ساله برای بزرگای ۷ با توجه به لرزه‌خیزی تمام گسل‌های ‏منطقه تهران (مشا، شمال تهران، ایوانکی و...) به دست آمده است. این نوع استدلال به نظر من مخدوش است، اما در اصل ‏موضوع (لرزه‌خیزی بالا و خطر زلزله بالا در منطقه تهران) تردیدی وجود ندارد.

فقط نکته‌ای که همچنان برای نگارنده مبهم و ‏نامفهوم است ان است که از حدود یک هفته بعد از زلزله ۲۹ آذر ۹۶ ملارد، انگار که هیچ اتفاقی نیفتاده، تمام سوالات جواب داده ‏شده و اصولا ابهامی در مورد خطر زلزله بعدی تهران در کار نیست. همین داستان به نظر می‌رسد که از پنجشنبه شب در تهران ‏مجددا آغاز شده است: وقتی زلزله نیمه شب ۱۹/۲/۹۹ رخ داد بیش از ۱۰ تماس تلفنی از متخصصان و مدیران مختلف دریافت ‏کردم که در همان دقایق اول بعد از رخداد می‌پرسیدند که آیا زلزله مهم‌تری در راه است؟ و اگر بله، چه زمانی؟ ولی آنچه ‏حیرت‌انگیز است آنکه اگر به همین مسوولان سه روز بعد بگوییم که برای پاسخ به این پرسش‌ها نیاز به تجهیزات و زیر ساخت و ‏جذب متخصص داریم، یا جوابی نمی‌آید یا جواب می‌دهند که بودجه نداریم و فعلا در اولویت نیست! یاد آن ضرب‌المثل می‌افتم که: ‏جیک جیک مستون که بود، فکر زمستونت نبود؟ از دانشمندان توقع دارید با دست بسته و پای بسته در استخر سوالات و ابهامات ‏دنیای امروز شناکنند و برنده هم بشوند؟

تاثیر اخراج صفر‌ها بر رفتار اجتماعی ایرانیان

مجید ابهری طی یادداشتی با عنوان تاثیر اخراج صفر‌ها بر رفتار اجتماعی در آفتاب یزد نوشت: مجلس دهم نزدیک به غروب ‏آفتاب تقنین خود، حرکتی را انجام داد که شاید تا چندین دوره آثار آن بر جامعه و افکار عمومی‌بماند. در میان این همه موضوع و ‏مورد ریز و درشت و سهل و دشوار فقط صفر‌های پول ملی مانده بود که شکر خدا آنهم با کفایت وشهامت عزیزان بهارستان نشین ‏حل وفصل گردید. زیبا شدن پول ملی ما در این هاگیر واگیر همچون آبی بر آتش مصایب مردم شد. البته قبلا در چند کشور جهان ‏این عمل یعنی کوچک سازی پول ملی صورت گرفته است که دربعضی از آن‌ها توفیقات اقتصادی نصیب مردم و اقتصاد کشورشان ‏شده است. البته شرایط کشور ما با تمام کشور‌هایی که دست به این کار زده اند متفاوت می‌باشد و براساس نظریات نخبگان ‏اقتصادی، تاثیر چندانی براقتصاد ما نخواهد داشت.

ای کاش آقای دکتر روحانی قبل از این اقدام با روانشناسان و رفتار شناسان ‏دلسوز دانشگاهی در نشستی اقدام به بررسی تحلیلی موضوع از نظر تاثیرات روانی و آثار اجتماعی این حرکت می‌کرد. بسیاری ‏از مردم کشور ما با جوانب تحلیلی اینگونه اقدامات آشنا نبوده و دچار چند گانگی فکری می‌شوند. در این میان بوق‌های معاندین و ‏دشمنان نظام و کشور آغاز بکار کرده و دست به تولید شایعات مخرب زده ودر صدد تضعیف روحیه مردم هستند. ‏

ادعا‌های دروغ و بی پایه مثل اینکه:‏
‏- «با این کار ارزش دارایی‌های مردم سقوط کرده وهر هزار تومانشان تبدیل به یک تومن می‌گردد». برای مقابله با اینگونه ‏سمپاشی‌ها مدت‌ها قبل از این اقدامات باید از طریق رسانه‌ها مخصوصا صدا وسیما با پاسخ به اینگونه شبهات راه را بر تخریب ‏چیان می‌بستند. ‏
‏- «پس انداز‌های آشکار و نهان و ذخیره‌های سنتی طلا و امثالهم از ارزش واقعی خود سقوط کرده و به یک چهارم قیمت واقعی خود ‏خواهند رسید.» ‏
در ترکیه هنوز عده خاصی از مردم مانند روستاییان و کسبه ارقام واعداد را به میلیون یعنی شکل قبلی پول بیان می‌کنند. چرا که ‏دومیلیون لیر به دو لیر مبدل شده و مثلا برای خرید یک استکان چای باید دولیره پرداخت که با واحد قبلی پول دومیلیون لیر میشده ‏است. این تفاوت ظاهری، بخشی از شهروندان را به جایگاه لجاجت کشانده که آن‌ها واحد جدید و استفاده از آن را نوعی لطمه به ‏خواست اکثریت جامعه ارزیابی می‌کنند. در مقابل این دو گروه یعنی مخالفان و موافقان این حرکت گروه سومی‌نیز در این میدان ‏یکه تازی می‌کنند؛ این افراد که تقریبا تعداد قابل توجهی را شامل می‌شوند اظهار می‌دارند: «نمایندگان دوره دهم مخصوصا ‏افرادیکه دوباره انتخاب نشدند برای ایجاد وقفه در حرکت دولت و تنبیه موکلین دست به این اقدام درست در آخرین روز‌های عمر ‏قانونگذاری خود زدند». تصور نمی‌کنم نمایندگان محترم دوره دهم خالی از عواطف انقلابی و احساسات میهنی دست به چنین ‏حرکاتی بزنند. چرا که حداقل خود آن‌ها اقوام و خویشاوندانشان در این مرز وبوم زندگی می‌کنند. مگر می‌شود برای یک دستمال ‏قیصریه را به آتش کشید؟ تا حالا تنها زیبا شدن اسکناس‌ها دلیل محکمه پسند بوده، اما برای تداوم کار یک حرکت ملی باید پشتوانه ‏قدرتمندتر از زیبایی داشته باشد. امیدوارم جناب رئیس جمهور که همواره پذیرای پیشنهادات معقول ومنطقی هستند با صدور دستور ‏بررسی ابعاد مختلف این حرکت و مطالعه تطبیقی کشور‌های عامل به جامعه شناسان، روانشناسان اجتماعی و رفتار شناسان دستور ‏بررسی همه جانبه صادر فرموده و اجازه ندهند این حرکت گسترده نیز به جاده آزمون و خطا بیفتد. ‏