رابطه مجلس یازدهم و دولت روحانی چطور خواهد بود؟ / چهار سناریوی احتمالی پیش روی دولت و مجلس

در حقیقت به نظر می‌رسد با توجه به روحیه‌ای که اکنون از مجلس یازدهم و نمایندگان آن یاد می‌شود، قوه مقننه در دوره یازدهم خود بر انجام وظایف قانونی خود و پرهیز از لابی‌های شخصی و سیاسی تاکید خواهد داشت و دولت هم به همین واسطه با فراغ بال بیشتری می‌تواند به انجام وظایف و مسئولیت‌های خود پرداخته و خود را درگیر تنش‌ها و بازی‌های سیاسی فرسایشی نبیند...

کد خبر: ۹۷۲۵۲۷

تاریخ: ۲۷ فروردين ۱۳۹۹ - ۲۳:۵۱

فرصتی تا آغاز به کار مجلس یازدهم باقی نیست و حدود یک ماه و ده، دوازده روز دیگر، کار پارلمان جدید آغاز خواهد شد. مجلسی که تفاوت‌های زیادی با دوره قبل از خود دارد. اکنون بیش از ۷۵ درصد ترکیب مجلس تغییر پیدا کرده است و در بهترین حالت می‌توان از ۲۷۷ نماینده منتخب حاضر در این مجلس ۶۰ تا ۶۵ نفر را غیر اصولگرا دانست؛ یعنی ترکیب همین تعداد فعلی نمایندگان هم شامل بیش از ۲۰۰ نفر با گرایش اصولگرایی است.

به گزارش «تابناک»؛ در مجلس دهم شاید کمی بیشتر از تصف نمایندگان گرایش اصولگرایی داشتند و مابقی مجلس را عمدتا اصلاح طلبان و اعتدالیون تشکیل می‌دادند، البته برخی چهره‌های مستقل هم می‌توانستیم بین آن‌ها پیدا کنیم که باز گرایش آن‌ها هم به طیف اصلاح طلب و اعتدالی نزدیک‌تر بود؛ اما به هر حال تاثیرگذاری خیلی زیاد این طیف در معادلات مجلس دهم را نمی‌توان نادیده انگاشت.

حالا رفته رفته کار مجلس دهم پایان می‌یابد و به روز‌های واپسین خود نزدیک می‌شود، اکنون یک دولت ائتلافی بین اصلاح طلبان و اعتدالیون می‌ماند و یک مجلس یازدهم با بیش از دویست و اندی نماینده اصولگرا متشکل از مخالف و منتقد دولت و عملکردش که باید سال پایانی عمر دولت تدبیر و امید در سال اول تصدی مجلس توسط بخش زیادی از اصولگرایان بگذرد.

پس از تشکیل مجلس یازدهم تاکنون تحلیل‌های مختلفی از سوی اصولگرایان و اصلاح طلبان پیرامون اینکه رفتار مجلس اصولگرا با دولت ائتلافی اصلاح طلبان اعتدالیون چگونه خواهد بود، ارائه شده است. برخی تحلیل‌ها که بیشتر از طرف چهره‌های تندروی دو جریان ارائه می‌شود، تاکید بر برخورد جدی این دو قوه در سال آتی با یکدیگر دارد و حتی عده ای اعتقاد دارند که طرح‌هایی مثل عدم کفایت سیاسی رئیس جمهور، استیضاح روحانی و وزیرانش برای از نصاب افتادن دولت شکل خواهد گرفت.

برخی می‌گویند، هرچند ممکن است این تمایل بین برخی نمایندگان مجلس یازدهم و به ویژه برخی تصمیم گیران اصلی این مجلس که پیشتر رقیب روحانی هم بوده اند و دل خوشی از او ندارند، شکل بگیرد؛ اما به طور حتم اصطکاک‌ها به این اندازه نخواهد رسید و در رئوس نظام و به ویژه از سوی رهبر انقلاب با در پیش گرفته شدن چنین رفتار‌هایی مخالفت خواهد شد

یک تحلیل دیگر هم در این زمینه وجود دارد که مخالف صد درصدی دو تحلیل اولی است و بر این نکته تاکید دارد که با توجه به نبود روحیه مجلس دهم در بین نمایندگان مجلس یازدهم و ترکیب حاکم بر آن هر یک از دو قوه کار خود را خواهند کرد و اتفاقا همین موضوع باعث خواهد شد که ارتباط خوبی بین دو قوه شکل بگیرد و کار‌ها روی ریل اصلی خود بیفتد.

امثال «عزت الله ضرغامی» هم نوع دیگری به موضوع نگاه می‌کنند و اعتقاد دارند که به هیچ عنوان نباید اجازه داد نوع نگاه و دو تحلیلی که حکایت از برخورد جدی دو قوه با یکدیگر است، شکل بگیرد، چون این موضوع باعث خواهد شد اتفاقا کار‌ها فرسایشی شده و به درستی پیش نرود. او روز گذشته در توئیتی هشدارگونه نوشت: «دولت را از مجلس یازدهم نترسانید.»

این عضو شورای عالی انقلاب فرهنگی با انتشار توییتی با هشتگ مجلس یازدهم، درباره ترساندن دولت از مجلس یازدهم هشدار داد و مجلس را به عنوان نیرویی برای وصل و مفاهمه دو قوه مجریه و قضائیه عنوان کرد و گفت: «دولت را از مجلس یازدهم نترسانید! مجلس محل گروکشی نیست. مجلس، آداپتور وصل و مفاهمه دو قوه دیگر با هم است. از اولویت‌های مجلس آینده، تقویت مدیریت‌های کارآمد در قوه مجریه از طریق اصلاح رویه‌ها و تحول در روش‌های نظارتی قوه قضاییه است.»

همان طور که پیشتر هم عنوان شد، دو تحلیل اولیه که حکایت از برخورد جدی قوای مجریه و مقننه با یکدیگر پس از تشکیل مجلس یازدهم دارد، عمدتا از سوی چهره‌های تندروی دو جناح سیاسی ارائه می‌شود. حتی حجت الاسلام «مرتضی آقاتهرانی» دبیرکل جبهه پایداری و منتخب مردم تهران در مجلس پس از تعیین ترکیب مجلس جدید در گفت و گویی بر لزوم پرهیز از حاکم شدن چنین نگاهی سخن گفته و نسبت به آن هشدار داده است.

در حقیقت به نظر می‌رسد با توجه به روحیه‌ای که اکنون از مجلس یازدهم و نمایندگان آن یاد می‌شود، قوه مقننه در دوره یازدهم، خود بر انجام وظایف قانونی خود و پرهیز از لابی‌های شخصی و سیاسی تاکید خواهد داشت و دولت هم به همین واسطه با فراغ بال بیشتری می‌تواند به انجام وظایف و مسئولیت‌های خود پرداخته و خود را درگیر تنش‌ها و بازی‌های سیاسی فرسایشی نبیند.