10 تيم برتر تاريخ جام جهاني فوتبال

تيم ملي برزيل در جام جهاني 1970 در هر شش بازي خود به لطف درخشش بازيکناني چون "په له"، "جايرزينيو"، "ريولينو"، "توستائو"، "گرسون"، "کارلوس آلبرتو" و ديگران به پيروزي رسيد. برتري آنها در بازي فينال مقابل ايتاليا اوج فوتبال برزيلي ها بود که اين تيم را يک سر و گردن بالاتر از ديگران قرار داد.

کد خبر: ۹۶۵۶۳

تاریخ: ۱۳ ارديبهشت ۱۳۸۹ - ۲۲:۵۳

جام جهاني فوتبال، مهم ترين مسابقات فوتبال مردان در جهان است و تيم هاي ملي فوتبال تمامي اعضاي فدراسيون بين المللي (فيفا) مي توانند در آن شرکت کنند.

به گزارش ايرنا و به نقل از شيکاگو تريبيون، اين رقابت ها اولين بار در سال 1930 برگزار شد و از آن به بعد هر چهار سال يکبار (به جز دو دوره در سال‌هاي 1942 و 1946 به علت جنگ جهاني دوم) برگزار شده‌ است. فيفا از سال 1991 برگزاري جام جهاني زنان را نيز آغاز کرد. جام جهاني از ابتدا تا کنون 18 بار برگزار شده ‌است که در اين ميان برزيل پنج بار، ايتاليا چهار بار و آلمان سه بار به عنوان قهرماني دست يافته اند.

در آخرين جام جهاني نيز که سال 2006 به ميزباني آلمان برگزار شد، تيم ملي ايتاليا به قهرماني رسيد. اما فهرست پر افتخار ترين تيم هاي تاريخ جام جهاني از زمان آغاز اين رقابت ها تا آخرين دوره به شرح زير است:

- برزيل، 1970: تيم ملي برزيل در جام جهاني 1970 در هر شش بازي خود به لطف درخشش بازيکناني چون "په له"، "جايرزينيو"، "ريولينو"، "توستائو"، "گرسون"، "کارلوس آلبرتو" و ديگران به پيروزي رسيد. برتري آنها در بازي فينال مقابل ايتاليا اوج فوتبال برزيلي ها بود که اين تيم را يک سر و گردن بالاتر از ديگران قرار داد.

- مجارستان، 1954: اين تيم معروف به "جادوگران" با در اختيار داشتن بازيکنان با استعدادي همانند "فرانس پوشکاش"، "ساندور کاسيس"، ناندور هيدگکوتي"، "زولتان زيبور" و "جوزف بوسيک" که در سطح کلاس جهاني بازي مي کردند، فقط يکبار در مدت شش سال طعم شکست را چشيد.

- هلند، 1974: نظريه "Total Football" با عملکرد بي همتاي "يوهان کرايف" و خلاقيت "يوهان نيسکنز"، "جاني رپ"، "راب رنسنبرينک"، "ويم فان هانگم" و "رود کرول" لذت تماشاي بازي اين تيم را تا رسيدن به فينال دو چندان کرد.

- آلمان غربي، 1974: ژرمن ها براي توقف هلند در بازي فينال راه حل پيدا کردند و همانطور که انتظار مي رفت تيم ميزبان در مونيخ با بازي فوق العاده "سپ ماير"، "فرانس بکن باوئر" و "گرد مولر" به قهرماني رسيد.

- ايتاليا، 1982: آتزوري ها در حاليکه "دينوزوف" را درون دروازه و "پائولو روسي" را در خط حمله داشتند، مسابقات را به کندي شروع کردند اما با غلبه بر تيم هايي مثل آرژانتين، برزيل و آلمان غربي قهرمان شدند.

- برزيل، 1958: "په له" که فقط 17 سال داشت شش گل زد اما تاثير "گارينچا"، "واوا"، "ديدي"، "زاگالو" و "زيتو" در اين جام هم به همين اندازه يا حتي بيشتر بود. برزيل همچنان تنها تيم آمريکاي جنوبي است که در خاک اروپا به قهرماني در جام جهاني رسيده است.

- فرانسه: 1986: تيم ملي فرانسه گرچه نتوانست در جام جهاني 1986 قهرمان شود اما "ميشل پلاتيني"، "آليان گيرسه"، "ژان تيگانا" و "لوييس فرناندز" در آن دوره يکي از بزرگترين گروه هافبک هاي تاريخ را تشکيل دادند.

- برزيل، 2002: برزيل در اين جام برابر حريفان خود رکورد 18 گل زده در مقابل 4 خورده را ثبت کرد و همانند مسابقات 1970، با حضور "رونالدو"، "رونالدينيو"، "روبرتو کارلوس"، "ريوالدو" و "کافو" در هر شش بازي خود به برتري دست يافت تا براي پنجمين بار قهرمان جهان شود.

- اروگوئه، 1930: "خوزه ناساتزي" اروگوئه را به مدال طلاي المپيک در سال هاي 1924 و 1928 رساند و سپس در جام جهاني 1930 در کنار "پدرو سئا"، "هکتور اسکارونه" و "خوزه آندراده" با غلبه بر آرژانتين، کاپ قهرماني اولين دوره اين رقابت ها را براي کشورش به دست آورد.

- انگليس، 1966: تيم ملي فوتبال انگليس تنها در سال 1966 توانست جام قهرماني را کسب کند که در آن سال نيز ميزباني پيکارها را برعهده داشت. در اين دوره "بابي چارلتون"، "بابي مور"، "جف هورست"، "گوردون بنکس" و "آلن پيترز" با سرمربيگري "سر الف رمزي" فوتبال انگليس را براي اولين بار به قدرت اول جهان تبديل کردند. پس از آن فوتبال انگليس هيچگاه نتوانست خود را به جمع بزرگان جهان برساند و تنها يکبار در سال 1990 به عنوان چهارمي رسيد.