بيمارستان‌هاي دولتی دیگر رایگان نیستند

کد خبر: ۹۶۴۴۱

تاریخ: ۱۳ ارديبهشت ۱۳۸۹ - ۱۳:۲۵

افزايش تعرفه پزشكي، بالا رفتن آمار نارضايتي از برخی پزشكان و مساله هيات امنايي شدن بيمارستان‌هاي دانشگاهي ازجمله محورهايي است كه دكتر ايرج فاضل، رئيس جامعه جراحان ايران درباره آن با فرهيختگان گفت‌وگو كرده است.

او كه عنوان وزير بهداشت را نيز در كارنامه كاري خود دارد، معتقد است كسي نمي‌تواند تعيين كند كه پزشك چه مبلغي بابت ويزيت و درمان بيمار دريافت كند. او اگرچه ديد مثبتي با هيات امنايي شدن بيمارستان‌ها دارد اما منتقدانه به روند هيات امنايي شدن بيمارستان در ايران مي‌نگرد و بر اين باور است كه احتمال سوءاستفاده در اين طرح بسيار است. او همچنين نگاه از بالا به پايين دكتر به بيمار را آفت موضوعي مي‌داند كه درنهايت به افزايش نارضايتي بيمار از پزشكان در سال گذشته منجر شده است.

وضعيت اخير تعيين تعرفه‌هاي پزشكي را چطور مي‌بينيد؟

به نظر من تعرفه درمان بايد بين بيمه و پزشك تعيين شود و كسي نمي‌تواند تعيين كند كه پزشك چه مبلغي بابت ويزيت و درمان بيمار دريافت كند.
يعني بايد مشخص شود چه بخشي از هزينه‌ها را بيمه برعهده مي‌گيرد. در حال حاضر اين پزشكان هستند كه بخشي از هزينه درمان بيماران را به عهده گرفته‌اند.

به باور من تعيين تعرفه بازي جديدي است كه پيش از اين مرسوم نبوده است. از صدها سال پيش طبابت وجود داشته اما مساله بيمه و تعيين نرخ بين پزشك و بيمار پديده تازه‌اي است و اگر كسي توان پرداخت نداشت مجبور به پرداخت نبود. در دوران گذشته نرخ ويزيت بستگي به ميل و استطاعت بيمار داشت. اما به نظر من تعرفه‌هايي كه اخيرا تعيين شده، بيهوده است و همخواني ندارد. با توجه به هزينه متفاوت پزشكان در مناطق مختلف نمي‌توان نرخ مشخصي را براي درمان و هزینه ويزيت آنها مشخص كرد.

براي شخص من توهين‌آميز است كه بگويم اين مقدار پول را بابت معاينه بپردازيد. تعيين تعرفه رابطه بيمار و پزشك را خدشه‌دار مي‌كند و از طرفي پزشك عمومي بايد مخارج هنگفت برق، آب و... را بپردازد و طبيعي است كه با اين نرخ ويزيت پزشك مجبور به قانون‌شكني مي‌شود و قانون‌شكني حاصل بي‌عدالتي است.

چگونه مي‌شود فهميد كه يك تعرفه درست است يا غلط؟

ما از فقيرترين كشورهاي منطقه مثل عراق، سوريه و هند معدل گرفتيم و بر اين اساس مشخص شد پايين‌ترين ويزيت پزشك عمومي در آن كشورها دست‌كم سه برابر بيشتر از بالاترين ويزيت ما است.
به اين ترتيب با اين تعرفه‌ها سوبسيد پزشكي مردم را پزشكان مي‌دهند، نه دولت.

تبعات هيات امنايي شدن بيمارستان‌هاي دولتي چگونه خواهد بود؟

هيات امنا يك اصل مترقي است. امروز بزرگ‌ترين دانشگاه‌ها هيات امنايي هستند اما ما دست و پاي اين اصول مترقي را مي‌زنيم و به اين ترتيب انتظاري كه داريم برآورده نمي‌شود.
در حال حاضر نماينده شهردار، نمايندگان كميسيون بهداشت مجلس، يك خير و نماينده استاندار جزو تركيب 9 نفره هيات امنا هستند در حالي كه اين افراد ممكن است دو بار در اين جلسه‌ها حضور يابند و به دليل مشغله، بدون شك نمي‌توانند حضور فعالي داشته باشند.

اولين اتفاقي كه مي‌افتد اين است كه داروخانه و آزمايشگاه بيمارستان را به افراد سودجو واگذار مي‌كنند و به اين ترتيب بيمارستان دانشگاهي دست به خودفروشي مي‌زند. اين يعني خصوصي شدن بيمارستان‌هاي دولتي. بيمارستان دانشگاهي كه آزمايشگاهش اجاره داده شود ديگر مركز آموزشي به شمار نمي‌آيد.

در يك سال گذشته ميزان شكايت از پزشكان افزايش يافته، علت را چه مي‌دانيد؟

يكي از علت‌هاي مهم رفتار پرشكان است. برخورد با تكبر و نگاه از بالا باعث ايجاد فاصله بين بيمار و پزشك مي‌شود. به نظر من هر انسان يك موجود عظيم است و ما بايد اين احساس توام با احترام را به بيمار منتقل كنيم. از يك طرف اين احساس به بيمار داده نمي‌شود و از سوي ديگر پول زيادي هم بايد بپردازد.

جامعه پزشكي بايد با احساس دلسوزانه، عاطفه و محبت درد را درمان كند و مسائل مالي را در مرحله بعد قرار دهد.البته اين وضعيت در كل مملكت وجود دارد و هركس در هر كاري كه مشغول است فكر مي‌كند سلطان است و اين يك فاجعه ملي است و پزشكان هم جزوي از اين جامعه هستند.

لازم مي‌دانم اين نكته را هم مورد تاكيد قرار دهم كه به پزشكان جامعه بايد به ديده احترام و توجه نگريست چرا كه هم نوع شغل و هم نوع خدمتگزاري آنها جزو مشاغل حساس به‌شمار مي‌آيد و در اين راه بايد به مردم نيز آموزش‌هايي داد چنانچه مي‌بينيم گاهي مردم مدام از دكتري به دكتر ديگر مي‌روند و نمي‌توانند به دانش پزشكي افراد اعتماد كنند. اين رويه نيز بايد از سوي مردم تصحيح شود و نگاه احترام به شغل پزشك در دستور كار قرار گيرد.

وضعيت سطح علمي جراحي در ايران را در چه سطحي مي‌دانيد و چرا همگان به استفاده از امكان جراحي تخصصي دسترسي ندارند؟

جراحي در كشور پيشرفت خوبي داشته و انواع عمل جراحي در ايران انجام مي‌شود. تمام جراحي‌هاي پيشرفته دنيا در ايران قابل اجرا و انجام است اما در اختيار داشتن اين خدمات براي همگان بستگي به سيستم‌هاي حمايتي دارد.براي نمونه دستگاه «ام‌آرآي» چند ميليون تومان قيمت دارد و با هر بار استفاده، مريض مجبور به پرداخت هزينه زيادي مي‌شود.

نمي‌توان از اين هزينه‌ها در بيمارستان صرف‌نظر كرد اما اگر بيمار توان پرداخت ندارد، بيمه بايد از او حمايت كند اما وضعيت كنوني بيمه مردم را سرگردان و ناراضي كرده است و بهبود وضعيت بيمه عزمي قوي مي‌خواهد وگرنه چرا بايد يك بيمار براي نداشتن هزينه جراحي دغدغه داشته باشد.

در حال حاضر بيمارستان‌هاي دولتي به دليل نداشتن تجهيزات و حمايت مالي رو به ورشكسته شدن هستند و در واقع بيمارستان دولتي به آن معنا كه در دو دهه قبل وجود داشت (رايگان) ديگر وجود ندارد. قرار بر اين بود كه در انتهاي برنامه چهارم مردم 30 درصد از هزينه‌هاي درمان را برعهده داشته باشند ولي اين مقدار از 60 درصد تجاوز كرده و گفته مي‌شود اگر كسي از اعضاي خانواده در قشر متوسط جامعه نياز به جراحي پيدا كند و نتواند در بخش دولتي بستري شود كل خانواده زير خط فقر خواهند رفت.

چرا بسياري از پزشكان اين روزها آزمايش گرانقيمت ام‌آرآي را تجويز مي‌كنند؟

بخشي به اين موضوع بر مي‌گردد كه برخي پزشكان در مراكز ام‌آرآي و سي‌تي‌اسكن ذي‌نفعند و مدام چنين آزمايش‌هايي را براي بيماران تجويز مي‌كنند.

خواسته مهم جامعه جراحان از دولت چيست؟

جامعه جراحان، جامعه بزرگي است كه براي برگزاري همايش‌هاي علمي و بين‌المللي خود هنوز فضاي مناسبي در اختيار ندارد. جامعه جراحان اعلام آمادگي مي‌كند كه در صورت مساعدت همكاري شهرداري تهران آمادگي ساخت مركز بين‌المللي را در اختيار دارد.

منبع: فرهیختگان