مرور روزنامه‌های یکشنبه ۲۷ بهمن ماه؛

جوراب رییس‌جمهور گم شد! ‎/ ‏مدیرمسئول کیهان: به چه کسانی نباید رأی داد! ‏/علت دلسردی حامیان روحانی چیست؟

اعلام آمادگی ایران برای گفت‌وگو با عربستان، حمله به دولت و مجلس؛ دفاع از رد صلاحیت ‏ها، یک پرونده مخوف بانکی، حیرت ناظران جهانی از تاب‌آوری ملت در برابر آمریکا، پنج پرسش اقتصادی از ‏رئیس‌جمهور، دوئل تهران و ریاض در مونیخ، نگرانی از فروپاشی اتحاد غرب، سخنان روحانی درباره ‏انتخاب وزیر زن، محاکمه محترمانه اسکوچیچ، نسخه امیر کبیر علیه ترامپی ها، اصلاح طلبان یک انتخابات و دو راهبرد و ‏جولان وعده‌های عجیب انتخاباتی در خلأ قانون! از مواردی است که موضوع گزارش‌های خبری و تحلیلی روزنامه‌های امروز ‏شده است. ‏

کد خبر: ۹۵۹۲۷۶

تاریخ: ۲۷ بهمن ۱۳۹۸ - ۰۳:۱۳

به گزارش «تابناک» روزنامه‌های امروز یکشنبه ۲۷ بهمن ماه در حالی از چاپخانه‌ها راهی پیشخوان مطبوعات در سراسر ‏کشور شد که بیانات رهبر انقلاب در جمع مداحان، انتشار لیست‌های انتخاباتی اصلاح طلبان، سخنان روحانی درباره انتخاب وزیر ‏زن و آمادگی ایران برای مذاکره با عربستان در صفحات نخست روزنامه‌های امروز برجسته شده است. ‏

شرق موضوع پرونده قضایی داریوش امان کی و شرکا را با عنوان یک پرونده مخوف بانکی برجسته کرد و در سرمقاله امروش ‏که به قلم علی خرم نوشته شده، مطلبی با تیتر ایران و آمریکا در صحنه برجام را منتشر کرده است. ‏
کیهان جمله «حیرت ناظران جهانی از تاب‌آوری ملت در برابر غول وحشی آمریکا» را از بیانات رهبر انقلاب در دیدار با مداحان ‏برجسته کرد و در صفحه نخست خود قرار داد و در گزارشی دیگر به استقبال نشست خبری رئیس جمهور رفت و ۵ پرسش ‏اقتصادی را مطرح کرد. ‏

روزنامه‌های ابتکار و مردمسالاری در نیم صفحه نخست خود لیست‌هایی با عنوان لیست اصلاح طلبان منتشر کردند و تصاویر ‏مدیران مسئول خود را در بالای لیست گنجانده اند. ‏

روزنامه خراسان تیتر یک امروزش را از گزارشی با عنوان جولان وعده‌ها در خلأ قانون‎! ‎‏ انتخاب کرد و طی آن از وعده‌های ‏واهی برخی نامزد‌ها همچون یارانه یک میلیونی و لزوم دقت رای دهندگان و قانون در مواجهه با این وعده‌ها نوشته است. ‏

در ادامه تعدادی از یادداشت‌ها وسرمقاله‌های منتشره در روزنامه‌های امروز را مرور می‌کنیم؛‏

جوراب رییس‌جمهور گم شد! ‎

محمدرضا ستوده طی یادداشتی با عنوان جوراب رییس‌جمهور گم شد! ‎‏ در شماره امروز جهان صنعت نوشت: حسن روحانی ‏رییس‌جمهور بسیار محبوب کشورمان که محبوبیتش پدر مردم را درآورده در مراسم روز زن گفت: «دست رییس‌جمهور را برای ‏انتخاب وزرای زن باز بگذارید.» ‎
بعد از گفتن این جمله کل کشور در سکوتی عمیق فرو رفت و ۸۰ میلیون ایرانی به این فکر کردند که چه کسانی در کشور دست ‏رییس‌جمهور را برای انتخاب وزیر زن بسته‌اند؟ رییس‌جمهور اولین مقام اجرایی کشور است و هر چقدر بخواهد می‌تواند وزیر زن ‏انتخاب کند. او از فعل جمع استفاده می‌کند و می‌گوید: «باز بگذارید!» این یعنی تعداد زیادی هستند که قدرت‌شان از رییس‌جمهور ‏بیشتر است و نمی‌گذارند او وزیر زن انتخاب کند. چرا تعداد زیادی در کشور وجود دارند که قدرت‌شان از رییس‌جمهور بیشتر ‏است؟!
اگر رییس‌جمهور می‌دانست که تعداد زیادی در کشور هستند که قدرت‌شان از او بیشتر است، چرا وعده داد که زنان را وارد کابینه ‏می‌کند؟

اما مگر می‌شود در یک کشور رییس‌جمهور بخواهد وزیر زن انتخاب کند، اما عده‌ای زورشان از او بیشتر باشد که اجازه ندهند؟ پس ‏ما چرا رییس‌جمهور انتخاب کردیم؟! ما اگر می‌دانستیم وضعیت این‌گونه است از همان اول می‌رفتیم به همان کسانی رای می‌دادیم ‏که قدرت‌شان از رییس‌جمهور بیشتر است و خواسته‌هایمان را به آن‌ها می‌گفتیم! در آن صورت اگر آن‌ها به مطالبات توجهی ‏نمی‌کردند، می‌توانستیم آن‌ها را به بی‌توجهی به خواسته‌های ملت محکوم کنیم. اما الان هر چه به روحانی می‌گوییم، می‌گوید: من ‏می‌خواهم این کار را بکنم، ولی عده‌ای که زورشان از من بیشتر است نمی‌گذارند! ‎
اگر این «عده‌ای» نبودند، روحانی تا الان ایران را اقتصاد چهارم دنیا می‌کرد، زنان داخل استادیوم‌ها بودند، زنان کاندیدای ‏ریاست‌جمهوری می‌شدند، زنان هر چه دل‌شان می‌خواست می‌پوشیدند، هر چه دل‌شان نمی‌خواست نمی‌پوشیدند و… حتی روحانی ‏ذاتا از لحاظ قیافه و تیپ شبیه جاستین ترودو است، اما «عده‌ای» نمی‌گذارند که او ظاهر واقعی خودش را نشان دهد‎! ‎
در پایان این مراسم که برای پاسداشت و تکریم مقام والای زن برگزار شد، رییس‌جمهوری در راستای اثبات جایگاه متعالی و ‏تاثیرگذار زنان در هر جامعه‌ای گفت: «اگر زن‌ها نباشند، مرد‌ها حتی نمی‌توانند جوراب خود را پیدا کنند.» ‎
این‌گونه بود که زنان حاضر در جلسه متوجه شدند جایگاه‌شان در ذهن رییس‌جمهور کجاست و از میزان تاثیر خود در جامعه باخبر ‏شدند. خبر‌ها حاکی از آن است که دیروز صبح حسن روحانی با اینکه همسرشان در منزل بود، اما نتوانست جوراب خود را پیدا کند ‏و به گفته همسرشان گویا قرار است تا آخر عمر بدون جوراب عمر خود را سپری کند تا به دیگر وجوه تاثیرگذار زنان در جامعه ‏پی ببرد. ‎

علت دلسردی حامیان روحانی چیست؟

محسن رفیق روزنامه‌نگار طی یادداشتی با عنوان دلیل اصلی؟ روحانی! ‎‏ در شماره امروز همدلی نوشت: دلسردی حامیان اصلی ‏روحانی، از مردم گرفته تا صاحب‌نظران سیاسی و همچنین رخوت و سستی حاصل شده در عملکرد اصلاح‌طلبان، که بیشتر ناشی ‏از درک کم اقبالی طرفداران و همچنین پذیرش زودهنگام شکست در رقابت سیاسی پیش‌رو بود، باعث شد تا از روحانی و دولت، ‏تن‌ها حرف و کلام در ذهن مخاطب و حامیان اصلی او به جای بماند. پس از این مرحله بود که با کنار کشیدن بخش وسیعی از ‏طرفداران روحانی، عرصه برای به پیش آمدن جناح رقیب باز شد. فضایی وسیع که در حقیقت از جانب روحانی به رقیب از پیش ‏برنده در انتخابات آتی، اهدا شد. ‎
این روز‌ها کمتر پاسخی یا بهتر بگوییم کمتر «کامنتی» در جواب به انتقاد‌ها علیه روحانی، از جانب حامیان پیشین او دیده می‌شود. ‏پاسخی که نه از طرف یک معاون یا وزیر یا مدیر دفتر منتسب به روحانی باشد، بلکه از طرف خیل بی‌شمار مردم حامی او و ‏رای‌دهندگان اصلی‌اش، عنوان شود. ‎
بسیاری از رای‌دهندگان به روحانی، او را دلیل و مقصر اصلی این ریزش و رخوت سیاسی در بین اصلاح‌طلبان و حامیان آن‌ها ‏می‌دانند، چرا که برنامه جایگزینی برای برجام طراحی نکرده بود. او همه تخم‌مرغ‌ها را در یک سبد جای داد و حال که برجام فرو ‏ریخته، نسخه دیگری نداشت و ندارد. او گویی خود را در نوعی بن‌بست سیاسی داخلی و خارجی می‌بیند که تنها راه رهایی از آن، ‏شمارش معکوس برای پایان دوره ریاست جمهوری‌اش است. ‎

اگرچه مسئولیت ریاست جمهوری در ایران به عنوان دومین مقام قدرتمند کشور دارای اختیارات بی‌شمار و گسترده‌ای است، اما ‏گویا روحانی از یک گوشی تلفن همراه امروزی تنها به دنبال برقرای تماس (حرف زدن و حرف شنیدن) است‏. ‎
باید به او یادآور شد که هزاران امکان دیگر نیز در آن نهفته است که امکان بهره‌گیری از آن فراهم است. اگر همه‌پرسی در قانون ‏اساسی آمده است، روند اجرایی آن عملکرد رئیس جمهور را می‌طلبد، همانطور که استقرار جمهوریت در نتیجه اجرای قانون ‏توسط او محقق خواهد شد. ‎
شاید که هشت سال زمان زیادی باشد، ولی به هر حال فرصتی است تا زاویه‌ای که به چشم نمی‌آمد، خود را اینگونه مهم نشان دهد؛ ‏زاویه اعتدالی بودن تا اصلاح‌گر بودن. زاویه سخن گفتن تا عمل کردن. مساله‌ای که در این زمان باقیمانده می‌تواند از روحانی ‏همان رئیس جمهور وعده داده شده را بسازد، شاید عمل کردن به حرف‌هایی باشد که اگر خام بمانند از او هم جز فردی که شعار داد ‏و رفت، در اذهان باقی نخواهد گذاشت. رئیس جمهور باید در نظر داشته باشد که قرار داشتن در چنین مسندی، مسئولیت‌های ‏بزرگی برای او فراهم آورده است که فقط با سخن گفتن، توجیه کردن و یادآوری مسائلی که همگان بر آن واقفند، در مرحله اجرایی ‏قرار نخواهند گرفت. شاید هنوز بتوان امید داشت که عملیاتی کردن خطابه‌ها، تغییر و قدری تحرک ملموس روحانی و دولتیان ‏بتواند در این زمان محدود، جانی به جریان از نفس افتاده حامیان اصلاح‌گری بدهد. ‏

‏مدیرمسئول کیهان: به چه کسانی نباید رأی داد! ‏

حسین شریعتمداری مدیرمسئول روزنامه کیهان در بخشی از یادداشتی با عنوان به چه کسانی نباید رأی داد! در این روزنامه ‏نوشت: ‏ گروه‌ها و احزاب سیاسی کشور طی چند سال اخیر مواضع و عملکرد آشکار و شناخته شده‌ای داشته‌اند که به آسانی برای همگان ‏قابل شناسایی بوده و در دسترس است. چه کسانی بیت‌المال مسلمین را در میان خود و هم‌حزبی‌هایشان دست به دست کرده‌اند؟! چه ‏کسانی و از کدام حزب و جریان سیاسی، در حالی که مردم با سختی معیشت دست به‌گریبان بودند، بی‌توجه به مشکلات معیشتی ‏مردم برای خود و هم‌حزبی‌هایشان حقوق‌های نجومی تدارک دیده بودند؟! چه کسانی مردم را با گرانی لجام گسیخته کالا و خدمات ‏تن‌ها گذاشته و در حالی که وظیفه نظارت بر امور را به عهده داشتند و برای انجام آن سوگند یاد کرده بودند، در مقابل این پدیده ‏پلشت و خانمانسوز دست به هیچ اقدامی نزدند؟!

کدام جریان سیاسی صنایع موشکی را مانع مذاکره می‌دانستند؟! کدام طیف سیاسی ‏در حالی که خود را متخصص مذاکره و دیپلماسی می‌دانست، همه امکانات و ظرفیت‌های کشور را برای مذاکره با آمریکا هزینه ‏کرد و به جای لغو تحریم‌ها، ده‌ها تحریم دیگر هم به تحریم‌های قبلی اضافه نمود؟! کدام جماعت سیاسی از یک سو شعار زنده‌باد ‏منتقد ما سر می‌دادند و در همان حال نه فقط به هیچیک از هشدار‌های مستند منتقدان توجهی نکردند بلکه آن‌ها را به باد انواع تهمت‌ها و ‏ناسزا‌ها نیز گرفتند. کدام جریان سیاسی ده‌ها، بلکه صد‌ها وعده به ملت داد و تقریباً به هیچیک از آن‌ها عمل نکرد؟! کدام حزب و ‏گروه سیاسی به دروغگویی و سپس به انکار دروغ‌هایی که تحویل ملت داده است شهرت دارد؟ او‎... ‎

یک بار دیگر کلام حضرت امیر علیه‌السلام را بخوانید. نگرانی حضرتش از کسانی است که بیت‌المال را در میان خود، دست به ‏دست می‌کنند (مَالَ اللهِ دُوَلًا)، برای مردم اهمیتی قائل نیستند (عِبَادَهُ خَوَلًا)، با افراد صالح در ستیزند (الصَّالِحِینَ حَرْباً) و با فاسقان ‏همدست و هم‌حزبی هستند (الْفَاسِقِینَ حِزْباً) ‏‎... ‎
حالا باید کلاه خود را قاضی کرد و نتیجه گرفت که آیا می‌توان نامزد‌های وابسته به این جبهه سیاسی و احزاب و جریانات حامی آن ‏را شایسته حضور در خانه ملت دانست؟! این طیف از نامزد‌ها چنانچه با وجود اطلاع از مواضع و عملکرد جبهه مورد اشاره، از ‏آن حمایت می‌کرده‌اند که در جرم و گناه آنان سهیم هستند و چنانچه از مواضع و عملکرد این جبهه بی‌خبر بوده‌اند -که محال به ‏نظر می‌رسد- از ابتدایی‌ترین فهم و درک سیاسی و اجتماعی برخوردار نبوده‌اند و به همین علت شایسته حضور در خانه ملت ‏نیستند و نباید به تابلو‌هایی که در ایام انتخابات روی دست بلند می‌کنند، اعتماد کرد. ‎