مرور روزنامه‌های دوشنبه ۲۱ بهمن ماه؛

نامه سرگشاده زیباکلام به رئیس‌جمهور: انتقادتان نوشداروی بعد از مرگ سهراب است/ کیهان: ائتلاف حاکم بر دولت و مجلس؛ مقاومت محافظه‌کارانه مقابل تغییر‏/ الزامات قوی شدن از نگاه یک اصلاح طلب

یک اتفاق نادر در اقتصاد ایران، تلاش سردار سلیمانی برای رفع کدورت ها، اقتصاد در یک‌قدمی لیست سیاه، گره کور ادلب در ‏سرنوشت سوریه، ازدواج برای بی‌پول‌ها ممنوع!، بیعت با انقلاب در اربعین حاج قاسم، جزئیات لایحه اصلاح قانون مالیات ها، ‏مخاطب حرف‌های شهاب حسینی چه کسی بود؟ هشدار‌های فرشاد مومنی درباره ابرچالش‌های اقتصاد ایران، معمای لیست در ‏دقیقه نود و دعوت به حضور گسترده در راهپیمایی ۲۲ بهمن، از مواردی است که موضوع گزارش‌های خبری و تحلیلی روزنامه ‏های امروز شده است. ‏

کد خبر: ۹۵۸۰۴۹

تاریخ: ۲۱ بهمن ۱۳۹۸ - ۰۳:۱۲

به گزارش «تابناک»؛ روزنامه‌های امروز دوشنبه ۲۱ بهمن ماه در حالی چاپ و منتشر شدند که علاوه بر تیتر‌ها و تصاویر ‏مرتبط با سالگرد پیروزی انقلاب اسلامی و مراسم چهلم شهادت سردار سلیمانی ادامه بحث‌های انتخاباتی و تحلیل‌هایی درباره ‏ملزومات قوی شدن که در بیانات اخیر رهبر انقلاب مورد تاکید قرار گرفته بود مورد توجه روزنامه‌ها قرار گرفته اند. ‏

سرنوشت اعضای شورای انقلاب، گذر از اقتصاد نفتی، گره کور ادلب در سرنوشت سوریه و لیست پیشنهادی اصولگرایان برای ‏اصلاح‌طلبان همزمان با مطرح شدن احتمال تایید صلاحیت عده‌ای دیگر از کاندیدا‌های انتخابات مجلس نیز از دیگر عناوینی ‏هستند که در صفحات نخست روزنامه‌های امروز برجسته شده اند. ‏

در ادامه تعدادی از یادداشت‌ها و سرمقاله‌های منتشره در روزنامه‌های امروز را مرور می‌کنیم؛

شرق: نامه سرگشاده زیباکلام به رئیس‌جمهور ‏

صادق زیباکلام، استاد علوم سیاسی دانشگاه تهران و از فعالان ستاد انتخاباتی حسن روحانی در سال‌های ۹۲ و ۹۶، در نامه‌ای ‏سرگشاده خطاب به رئیس‌جمهور، انتقادات دیر‌هنگام او از عملکرد ناظران انتخابات را نوشداروی بعد از مرگ سهراب دانست.

‏متن این نامه که در اختیار «شرق» قرار گرفته به شرح زیر است:‏
سرور عزیز و مکرم، جناب آقای دکتر حسن روحانی، رئیس‌جمهوری اسلامی ایران
با سلام و تحیات، اعتراض جناب‌عالی به نحوه عملکرد شورای محترم نگهبان در انتخابات ایران، حکایت نوشدارو بعد از مرگ ‏سهراب است. نفس حرفتان درست است، ولی ابراز آن حالا چه سودی دارد؟ این ادعا که در تمام کشور‌ها بالاخره یک مکانیسمی ‏وجود دارد به‌منظور غربالگری داوطلبان و هرکس که ثبت‌نام کرده لزوما نمی‌تواند در انتخابات شرکت کند، بی‌پایه است. ‏
‏ مردم‌سالاری را هرطور تعریف کنیم، انتخابات با آزادی انتخاب‌کردن و انتخاب‌شدن، یکی از اصول بنیادین آن است؛ یعنی مردم ‏به هرکس که بخواهند می‌توانند رأی بدهند. به هر عذر و بهانه‌ای و به هر دلیلی که ممانعت از انتخاب مردم صورت بگیرد، ‏پذیرفته نیست. ‏

‏ نظارت استصوابی، حتی به‌فرض آنکه با انگیزه کاملا خیرخواهانه و صرفا هم به قصد خدمت و راهنمایی مردم صورت گرفته ‏باشد، با رویه‌ای که گفتم در تناقض است. اینکه یک نهادی به مردم بگوید این چند نفر صلاحیت ندارند و آن چند نفر دارند و شما ‏از میان آن‌ها که ما می‌گوییم صلاحیت دارند انتخاب نمایید، مغایر با نیت خبرگان قانون اساسی، قانون اساسی موجود و مبانی ‏مردم‌سالاری است.

‏
‏ این حق مردم است که اگر خواسته باشند یک فرد نامطلوب را هم بتوانند انتخاب کنند. بگذریم که صلاحیت‌ها همواره به اسم ‏خیرخواهی و هدایت مردم بوده، اما واقعیت آن است که مصالح جریانات خاص لحاظ شده. اما چرا انتقاد درست شما «نوشدار بعد ‏از مرگ سهراب» است، چون زمانی که جناب‌عالی از پشتیبانی مردمی برخوردار می‌بودید انتظار می‌رفت لایحه اصلاح قانون انتخابات را تقدیم مجلس ‏می‌کردید. سلمنا که حتی اگر در مجلس هم رأی می‌آورد، شورای نگهبان آن را رد می‌کرد. اما جایگاه مردمی شما با پشتوانه ۲۴ ‏میلیون رأی باعث می‌شد تا مسئله انتخابات قانونمند با آزادی‌های تالی آن، در سطح جامعه مطرح شود. اماجناب‌عالی بعد از ‏انتخابات ۹۶ مهر سکوت بر لبان مبارک زدید و حالا که دیگر کار از کار گذشته و محبوبیت شما به حد پایینی رسیده، رفته‌اید به ‏دنبال نوشدارو. ‏

الزامات قوی شدن از نگاه یک اصلاح طلب

غلامرضا ظریفیان فعال سیاسی اصلاح‌طلب طی یادداشتی در شماره امروز روزنامه ایران با عنوان الزامات قوی شدن نوشت: ‏تأکید رهبری انقلاب در جمع فرماندهان نیروی هوایی مبنی بر اینکه «ضعیف بودن، دشمن را تشویق به اقدام خواهد کرد و برای ‏آنکه جنگ نشود و برای آنکه تهدید تمام شود، باید قوی شد»، مؤلفه‎های مهمی را در خود جای می‎دهد. قوی شدن، ارتباط ‏مستقیمی با اقتدار ملی دارد که در نگاه کلان، می‎توان در دو سطح به آن پرداخت. بخش مهم از این نگاه نرم افزاری است و بخش ‏دیگر آن به قدرت سخت افزاری باز می‎گردد. ‏

رضایتمندی جامعه؛ نخستین و مهم‌ترین عامل قوی شدن است که در دسته نرم افزاری جای می‎گیرد. در ذهن و روح جامعه این ‏احساس باید وجود داشته باشد که یک نظام تمام تلاش خود را برای رفاه، ساماندهی نظام معیشتی و فرهنگی مردم انجام می‌دهد. ‏یکی از مؤلفه‎های اقتصادی که رهبری هم به آن اشاره کرده‎اند تاب آوری اقتصادی است. به میزانی که جامعه تاب آور شود، توان ‏مقابله با مشکلات را پیدا می‎کند، گردش اقتصادی متکی به تولید و استعداد ملی می‎شود، اقتصاد ملی فعال می‎شود و معیشت بهبود ‏می‎یابد و از سوی مقابل رانتخواری و فساد کاهش یافته و جامعه در ذهن خود احساس رضایت می‎کند. حق تعیین سرنوشت؛ دومین ‏مؤلفه‎‏ قوی شدن است. با وجود این حق، جامعه احساس می‎کند که در تعیین سرنوشت خود نقش اصلی را ایفا کرده و از این ظرفیت ‏برخوردار است که دست به گزینش زده و نظام مدیریتی و تقنینی را با آگاهی و آزادی کامل انتخاب کند. حتی اگر در انتخاب خود ‏نیز اشتباه کند، انگشت اتهام به سوی کسی دراز نخواهد کرد. حضور جامعه برای تعیین سرنوشت خود به میزانی که این حضور ‏را واقعی، عینی و آگاهانه و آزادانه ببیند به اقتدار ملی جامعه کمک می‎کند. ‏

تکیه بر دانش؛ سومین مؤلفه قوی شدن است. به میزانی که مدیران یک جامعه، مسئولان دانشگاه و سایر مقامات از دانش روز، ‏ملی و جهانی برخوردار باشند، هم موجب افزایش بهره‎وری می‌شود و هم خطا‌ها و اشتباهات سیستمی کاهش می‌یابد. از سوی دیگر ‏اندیشمندان و نخبگان احساس مشارکت جدی در ساخت جامعه می‎کنند و عالمان نقش اصلی را ایفا کرده و کسانی که از صلاحیت ‏برخوردار نیستند، به حاشیه رانده می‎شوند. ‏

زیست اخلاقی؛ مؤلفه چهارم قوی شدن است. جامعه در کنار اینکه خود احساس کند در تعیین سرنوشت مؤثر است، نظام اقتصادی ‏بهره‎ور است و ارزش افزوده با تکیه بر کار و داد و ستد ایجاد می‎شود نه رانت و فساد و نظام مدیریتی کشور هم در مسیر علم و ‏دانش در حال رشد است، یک نظام اخلاقی را رقم می‎زند. صداقت، امانت‏‎داری، انتخاب اصلح و توزیع عادلانه منابع و کاهش ‏دروغ و نیرنگ و حیله به رضایت جامعه کمک خواهد کرد. ‏

همه این مؤلفه‎ها اگر در کنار هم باشند، به انسجام و اقتدار ملی منجر خواهند شد که پشتوانه عظیم قدرت ملی است. ‏
اما همین ۴ بخش نرم افزاری باید با قدرت سخت افزاری حمایت شوند. یکی از ابعاد تکنولوژی که تجربه بشری آن را تأیید ‏می‎کند، تقویت بنیه نظامی است که اگر با نظام اخلاقی و فرهنگ صلح جویانه عجین شود، نتایج مطلوبی را به همراه خواهد ‏داشت. همان نتایجی که از منظر اسلام هم درست و قابل پذیرش است. مفهوم اسلام، صلح و سلم و پذیرش است و از همین روی ‏اقتدار نظامی کشور ما متکی بر پیشگیری خواهد بود و تقویت آن موجب می‎شود که هیچکس به مرز‌های این کشور طمع نکند. ‏
با این تفاصیل، نقش اصلی همیشه با نرم افزار است که با تکیه بر دانش و اخلاق نقش اصلی را ایفا می‎کند. وقتی این امر حاصل ‏شد طبیعی است که نیاز به سخت افزار‌ها و سازوکار‌های مناسب داریم تا بر توانایی‎های نظامی برای بازدارندگی طمع دشمنان ‏تکیه شود. اساساً کشور‌هایی که به دنبال تقویت نظامی خود هستند اگر به نرم افزار‌ها توجه نکرده و صرفاً به سخت افزار بسنده ‏کنند نمی‎توانند اقتدار جامعه را تضمین کنند. ‏

کیهان: ائتلاف حاکم بر دولت و مجلس؛ مقاومت محافظه‌کارانه مقابل تغییر ‏

محمد ایمانی طی یادداشتی در ستون نکته روزنامه کیهان با عنوان ائتلاف حاکم بر دولت و مجلس؛ مقاومت محافظه‌کارانه مقابل ‏تغییر نوشت: ائتلاف مدعی اعتدال و اصلاحات، در پس همه جنجال‌هایی که به راه انداخته‌اند، از چه چیز نگرانند؟ فقدان نامزد؟ ‏آن‌ها که فقط در تهران و برای سی کرسی مجلس، بالغ بر ۴۳ نامزد دارند. از جمله: مجید انصاری، محمد‌علی افشانی، محمدحسین ‏مقیمی، خباز، محجوب، جلودارزاده، کواکبیان، مازنی، وکیلی، پروانه مافی، سید افضل موسوی، راه چمنی، سید فرید موسوی و ‏‏... ده‌ها نامزد دیگر. ‏

بر خلاف ادعا، مشکل ائتلاف دولت و اصلاح‌طلبان، کمبود نامزد نیست. آن‌ها می‌ترسند امید واراده تغییر در مردم شکل بگیرد و ‏تبدیل به پویش تلاش و پیشرفت و عدالت شود. می‌ترسند قالبی که با هراس‌افکنی ساخته و بر ذهن مردم غلبه داده بودند، توسط ‏خود مردم شکسته شود و افق‌های جدید کار و گره‌گشایی پدیدار گردد. ‏
موضوع مهم انتخابات نباید در مجادله‌انگیزی رندان سیاست گم شود؛ و آن مواجهه پرحجم محافظه‌کاران (دولتی‌ها و موتلفان شبه ‏اصلاح‌طلب آنها) با تغییرطلبی است مواجهه طیفی که با قول و فعل گفته‌اند «ما نمی‌توانیم»، با دارندگان روحیات جهادی و انقلابی ‏که می‌گویند ملت ایران توانسته و می‌تواند. مواجهه یاس‌آفرینان و فرصت‌سوزان، با امیدواران و تلاش‌گرایان باورکنندگان ظرفیت ‏ملت. ‏

دو قطبی واقعی این است و جریان محافظه‌کار غالب در دولت و مجلس، می‌ترسد «تغییرطلبی انقلابی»، جای «محافظه‌کاری و ‏ارتجاع غربگرا» را با اراده و رای مردم بگیرد؛ بنابراین متصلبانه و با عملیات روانی سنگین، در مقابل تغییر مقاومت می‌کنند. ‏آن‌ها نگران جریان یافتن روحیه کار و خدمت و مجاهدت در دولت و مجلس هستند؛ گمشده‌ای که تدریجا به عطش و مطالبه جامعه ‏تبدیل شده است. ‏

این عطش و اشتیاق عمومی به حدی بالاست که همین دیروز، روزنامه اصلاح‌طلب «آفتاب یزد» نوشت‌: «کشور به مدیران کاری ‏و جهادی نیاز دارد و نه مدیران اطوکشیده... رئیس‌دفتر رئیس‌جمهور فرمودند: گرانی در شب عید نخواهیم داشت. هر زمان یک ‏مقام دولتی تاکید کرد مشکلی نیست، بیش از گذشته باید نگران باشیم که یحتمل قرار است موضوع جدیدی کام مردم را با برخی ‏مدیران دولتی که برای شرایط موجود ساخته نشده‌اند، تلخ کند. وقتی به صورت دفعی قیمت بنزین سه برابر شد، مسئولین دولتی از ‏تریبون‌های مختلف قول دادند اصلاح قیمت بنزین منجر به گرانی نمی‌شود. بنزین یک‌بار گران شد، ولی از همان تاریخ به امروز ‏قیمت‌ها بالا رفته و هنوز این روند ادامه دارد. شرط تحقق وعده آقای واعظی، حضور مدیران جهادی به معنای واقعی کلمه -نه ‏اطو کشیده- در دولت، است. مدیر اطو کشیده تنها دغدغه‌اش ساعت پایان کار و میزان حقوقش است، ولی مدیر جهادی دغدغه مردم ‏را دارد تا گرهی از زندگی آنان باز کند. ما به چنین مدیرانی نیاز داریم. مدیرانی که میز ریاست را فرصتی برای خدمت صادقانه ‏به جامعه بدانند نه پلی برای پر کردن جیب». ‏

عجیب و تلخ است که همین روزها، گروهک‌های ضد انقلاب و رسانه‌های دولتی بیگانه، برای تحریم انتخابات، به اظهارات ‏مسموم برخی مقامات دولتی و شبه اصلاح‌طلبان استناد می‌کنند. آیا شبکه دولتی ‏BBC‏ که سال ۱۳۳۲ اسم رمز کودتا را اعلام کرد ‏و برای ۲۵ سال دیگر، جمهوریت و انتخابات و مردم‌سالاری را پیش پای استبداد قربانی کرد، تغییر ماهیت داده و جمهوری خواه ‏شده، یا مدعیان اعتدال و اصلاحات آن‌قدر سقوط کرده‌اند که دستمایه عملیات روانی رسانه کودتاگران ۲۸ مرداد قرار می‌گیرند؟! ‏
مردم نباید اجازه دهند فرصت بزرگ تغییر سازنده، در یاس‌افکنی و هراس‌پراکنی اشرافیت سیاسی مرتجع و غربگرا از بین برود. ‏