۱۰ دلیل برای استقبال از «ایرانت»؛ شبکه ملی اطلاعات ایران

ایرانت شبکه‌ای است در گستره جغرافیایی ایران، که مبتنی بر پروتکل‌های استاندارد جهانی، ارتباطات و خدمات ارتباطی درون شبکه‌ای و برون شبکه‌ای را با دسترسی نزدیک به صد درصد فراهم می‌نماید. شبکه‌ای که در طول اینترنت است و نه در عرض آن؛ یعنی اتصال به اینترنت و ارائه خدمات ارتباطی و محتوایی اینترنت را فراهم می‌نماید، ولی برای دسترسی به خدمات داخلی خود، متوقف اینترنت نخواهد بود.

کد خبر: ۹۴۷۲۱۹

تاریخ: ۰۷ دی ۱۳۹۸ - ۱۶:۵۶

«اینترنت ملی»؛ این عبارت مدتی است که حساسیت‌هایی آفریده و موجب به بیراهه رفتن برخی شده است، در حالی که می‌شود با انتخاب یک نام خوب و تشریح واقعیت و برشمردن مزایایش، به استقبال اتفاق خوبی رفت که از مدت‌ها پیش برنامه ریزی شده و در آستانه وقوع است.

به گزارش «تابناک»؛ «از نیمه دوم دهه ۸۰ شمسی، پدیده «شبکه کامپیوتری سراسری» در کشور مطرح و عنوان «اینترنت ملی» بر آن نهاده شد. استفاده از دو کلمه اینترنت و ملی حساسیت‌های گسترده‌ای را در بین کارشناسان و نخبگان بر انگیخت چرا که اینترنت یک واژه ثبت شده جهانی برای شبکه بین المللی موجود آن زمان و حال بوده و هست و واژه «ملی» هم ناگهان بدون تبیین موضوع و ارائه یک مدل مفهومی و معماری و مستند توضیحی شگفت انگیز و حساسیت برانگیز بود.»

این مقدمه یادداشتی (متن کامل این یادداشت را اینجا بخوانید) به قلم دکتر رسول جلیلی، دانشیار مهندسی کامپیوتر در دانشگاه صنعتی شریف است که در آن مقطع به عنوان یک عضو هیات علمی این رشته، کارشناس و عضو شورای عالی فناوری اطلاعات از نزدیک دستی بر آتش این طرح داشته است؛ طرحی که با تاسیس شورای عالی فضای مجازی به «شبکه ملی اطلاعات» تغییر نام داد.

همان طرحی که برخی خواسته یا ناخواسته اینترنت ملی می‌خوانندش و بعضی در تلاش هستند آن را در عرض اینترنت معرفی کنند، در حالی که دکتر جلیلی تاکید دارد این شبکه که در راستای توسعه محلیِ اینترنت در هر کشور (مثل میهنمان) شکل می‌گیرد و نتیجه آن، یک هم بندی شبکه‌ای است که می‌توان آن را شبکه ملی اطلاعات آن کشور نامیدش، شبکه‌ای در طول اینترنت است.

شبکه‌ای که کشور‌ها دایر می‌کنند و از این رو بهتر است برای رفع ابهامات پیرامون آن و پرهیز از شبهاتی که استفاده از عناوینی مانند اینترنت ملی یا حتی اینترانت و اینترانت ملی ایجاد می‌کند، نامی درخور برایش انتخاب و معرفی کرد و در چارچوب این نام، آن را توصیف نمود و حدود و قصورش را مشخص کرد. نامی که انتخاب این استاد دانشگاه برایش، «ایرانت» یا همان ایران‌نت است. شبکه‌ای با ویژگی‌هایی از این دست؛

۱. ایرانت شبکه‌ای است در گستره جغرافیایی ایران که مبتنی بر پروتکل‌های استاندارد جهانی، ارتباطات و خدمات ارتباطی درون شبکه‌ای و برون شبکه‌ای را با دسترسی نزدیک به صد درصد فراهم می‌نماید.

۲. ایرانت در طول اینترنت است و نه در عرض آن؛ یعنی اتصال به اینترنت و ارائه خدمات ارتباطی و محتوایی اینترنت را فراهم می‌نماید، ولی برای دسترسی به خدمات داخلی خود، متوقف اینترنت نخواهد بود.

۳. ایرانت شبکه‌ای است که بسیار پهن باند و مرتباً در حال توسعه و تطابق با نسل‌های ارتباطی روز دنیاست. به زودی مقدمات ارتقاء به ۵G را تجربه خواهد نمود و در دهه بعدی همگان مشترک نسل پنجم ارتباطی.

۴. ایرانت در مبادله ترافیک داخلی بسیار ارزان است؛ آنقدر ارزان که در بسیاری از خدمات محتوایی در حد رایگان است و در مبادله ترافیک بین المللی تابع نرخ دلار و یورو و یوان و دینار.

۵. در ایرانت، به تولیدکنندگان پهنای باند، یعنی کسانی که محتوای تولید شده خود را در معرض استفاده مشتریان داخلی و خارجی قرار می‌دهند، اجرت پرداخت خواهد شد.

۶. در ایرانت حریم خصوصی مورد احترام همه ارکان از سطح حکمرانی تا سطح فراهم آورندگان خدمات و دیگر کاربران است.

۷. ایرانت فراهم آورنده زیرساخت اشتغال روزافزون در فضای مجازی و همچنین تسری فعالیت‌های فضای واقعی به فضای مجازی و ممزوج شدن اشتغالات این دو فضاست.

۸. ایرانت باید بتواند تا حد ممکن نیاز‌های شهروندان مجازی (یا بگوییم نت وندان) خود را در داخل خود تامین کند.

۹. ایرانت باید دسترسی شهروندان خود به شبکه جهانی را تضمین و خود را غیر قابل تحریم کند.

۱۰. ایرانت در کلام آخر، استقلال ما را در استمرار استقلال سیاسی‌مان فراهم می‌نماید.