مرور روزنامه‌های دوشنبه ۲۹ مهرماه؛

اضلاع داخلی آمدنیوز به روایت روزنامه جوان/پیشنهاد کیهان به روحانی!؛ نیم متر پارچه سفید به جای رفراندم/آیا لبنان به دنبال تغییر قانون اساسی است؟

رسیدن حاشیه‌های آمد نیوزی به نهاد ریاست جمهوری، شعار جالب توجه گلزن پرسپولیس، ردپای مؤسسات کنکور در صندلی فروشی، آخرین تلاش‌ها برای نجات برجام؛ این بار فرمول فرانسوی ـ ژاپنی، لبنان به دنبال تغییر قانون اساسی، کشت سرطان در زمین‌های خشک جنوب شهر، عقب نشینی دولت لبنان در برابر اعتراض واتس اپی مردم، دست دوستی ابوظبی به سوی ایران و گره‌های تاریخی صنعت خودروسازی ایران، از مواردی است که موضوع گزارش‌های خبری و تحلیلی روزنامه‌های امروز شده است.

کد خبر: ۹۳۱۵۴۸

تاریخ: ۲۹ مهر ۱۳۹۸ - ۰۳:۳۲

به گزارش «تابناک»؛ روزنامه‌های امروز دوشنبه ۲۹ مهرماه در حالی چاپ و منتشر شد که انتقاد رئیس کل بانک مرکزی از صنعت خودروسازی و اتاق فشار دلار از یک سو و پیامد‌های اعتراض خیابانی مردم در لبنان در کنار تیتر‌هایی مرتبط با احتمال آغاز گام چهارم هسته‌ای از نیمه آبان ماه در صفحات نخست روزنامه‌های امروز برجسته شده است.

در ادامه تعدادی از یادداشت‌ها و سرمقاله‌های منتشره در روزنامه‌های امروز را مرور می‌کنیم؛

اضلاع داخلی آمدنیوز به روایت روزنامه جوان
محمد جواد اخوان طی یادداشتی در شماره امروز جوان با عنوان ضلع داخلی باند آمدنیوز را رها نکنیم درباره اضلاع داخلی این شبکه نوشت: اکنون سرکرده این شبکه در تور اطلاعاتی سپاه گرفتار آمده و به دست قانون سپرده خواهد شد، اما نمی‌توان فراموش کرد که این شبکه عملیات روانی-رسانه‌ای تنها به اتاق فکر خارجی و اداره‌کنندگان چند کانال تلگرامی محدود نمی‌شود و همراهان و همکاران داخلی آن‌ها نیز در این مدت چند ساله را باید تعقیب کرد. روشن است که اینجا مقصود از همکاران و همدستان داخلی این فتنه نیوز‌ها تنها مخبرین و جاسوسک‌های متصل به آن‌ها نیست، بلکه علاوه بر کسانی را که اخبار محرمانه و اسناد طبقه بندی شده در اختیار آن‌ها قرار داده‌اند، دو دسته دیگر از کسانی که با عمل خود راه آن‌ها را هموار کردند، نیز در اعمال خرابکارانه آن‌ها شریکند، چه دانسته این راه را هموار و یا چه نادانسته پازل دشمن را تکمیل کرده باشند. این دو دسته که می‌توان از آن‌ها به عنوان «همدستان داخلی باند آمدنیوز» یاد کرد، عبارتند از؛

۱- برخی مدیران و مسئولان به رغم اطلاع از اعمال خرابکارانه و فتنه انگیزانه کانال‌های اینچنینی در شبکه تلگرام، نه تنها هیچ گونه اقدام مؤثری برای حل این مسئله و اعمال فشار به گردانندگان خارجی تلگرام انجام نداده‌اند، بلکه در مقطعی خواسته یا ناخواسته با ایجاد بستر‌های فنی زمینه تقویت این قبیل شبکه‌های اجتماعی را فراهم کردند.

۲- برخی فراتر از گروه اول با موج سازی روانی در جامعه، دلسوزانی را که در خصوص خطر پیام‌رسان‌های فتنه‌گر هشدار می‌دادند، تخطئه کرده و با ژست لزوم شفافیت و دسترسی به اطلاعات راه را برای ضدانقلاب فراهم آورده‌اند. آیا از کسانی که سال‌ها نان امنیت ملی را خورده‌اند و خود را خبره در این امر می‌دانند، می‌توان پذیرفت که تهدیدات جولانگاه گروه‌های تروریستی و منافقین را درک نکنند و خلاف منافع ملی، میدان را برای ضدانقلاب باز کنند؟ قطعاً چنین افرادی در هر سمت و جایگاهی که باشند باید در مقابل مردم و خون شهدای مقابله با فتنه پاسخگو باشند و مسئولیت اشتباهات و اصرار خود بر مسیر خطا را بپذیرند.

۳- برخی نخبگان سیاسی که بعضاًَ از اعضای فعلی و پیشین قوای سه‌گانه هستند، حتی پا را فراتر نهاده و با استناد به اطلاعات غلط منتشر شده در کانال‌های فتنه‌گر، طی چند سال گذشته، اقدام به تکرار ادعا‌ها و اتهامات ضدانقلابی علیه اشخاص و مسئولان دیگر و کلیت نظام کرده و باعث تشویش اذهان عمومی و تضعیف سرمایه اجتماعی و اعتماد عمومی شده‌اند. طی این مدت اینان با تکرار اتهام‌پراکنی‌های فتنه نیوزها، به اعتبارزایی برای این کانال‌های ضدانقلاب پرداخته و موجب تقویت آن شده‌اند. اینان باید بابت اشتباه خود در اتهام افکنی با استناد به دروغ‌های کانال ضدانقلاب از مردم و کسانی که با این اتهام افکنی‌ها چهره آن‌ها را تخریب کردند، عذرخواهی و در پیشگاه خداوند استغفار کنند. البته استغفار اینان کافی نیست و مراجع ذی‌صلاح باید تمام کسانی را که طی چهار سال گذشته با تکرار ادعا‌های منتشر یافته از سوی این باند جنگ روانی به این اتهامات و منشأ آن اعتباربخشی کرده اند، در وضع موجود شریک تقصیر قلمداد کنند و تحت پیگرد قرار دهند.
تجربه تلخ فتنه آشوب‌های دی ماه ۱۳۹۶ که هرچند از اعتراضات معیشتی شروع شد و با موج سواری ضدانقلاب و میدان‌داری شبکه‌های پیام رسان اجتماعی به سمت و سوی ساختارشکنانه و آشوبگرانه حرکت کرد باید درس‌های بسیاری برای مسئولان و متولیان امر داشته باشد. از جمله یکی از عبرت‌های آن روز‌های تلخ، اولویت دانستن منافع ملی بر انگیزه‌های جناحی و سیاسی است

آیا لبنان به دنبال تغییر قانون اساسی است؟
علی بیگدلی استاد دانشگاه، طی یادداشتی با عنوان لبنان به دنبال تغییر قانون اساسی است درباره اتفاقات اخیر در لبنان در شماره امروز آرمان ملی نوشت: حادثه لبنان شـاید از قبل هم قابـل پیش بینی بود بـه خاطر اینکه وضعیت مالـی و اقتصـادی لبنـان خیلـی خـراب اسـت و از طرف دیگر یک قشـری از فسـاد، نهاد‌های قدرت را در لبنان دربر گرفته. مسـأله سـوم موضوع قومیت گرایی و دخالت پیروان ادیان مختلف در هرم قـدرت در لبنان اسـت که مشـکل اساسـی تری محسـوب می‌شـود که پشـت مشکلات اقتصادی پنهان شـده؛ بنابراین این مسـائل از جملـه مسـائل اساسـی اسـت کـه مـردم را بـه اعتراض واداشـته اسـت. به گونـه‌ای کـه در همه شـهر‌های لبنـان اعتراض وجـود دارد و از همه قشـرها، قومیتهـا، مذاهـب و فرقه‌ها دخالت دارنـد.

وضعیـت لبنـان وضعیت نابسـامان و آسـیب پذیری اسـت که بـه نظر نمی‌رسـد بـه راحتـی بـه پایـان برسـد و کاملا بـه نفع اسـرائیل دارد تمام می‌شـود. الان اختلافی بین گروه هشت مارس و ۱۴ مـارس به وجود آمـده که ایـن موضوع توجه هـا را به حـزب ا... جلب کـرده، هـر چنـد سید حسـن نصـرا... تلاش کـرده بـا حفظ دولت سـعد حریری وضعیت را آرام کنـد. از طرفی یکـی، دو نفر از وزرایی که مربوط به مسـیحیان هسـتند اسـتعفا داده انـد و کابینه سـعد حریری تا حدودی متزلزل شـده و ممکن اسـت تـا روز‌های آینـده بـه اسـتعفای سـعد حریـری منتهـی شـود کـه ایـن اتفاق وضعیت را بدتـر خواهد کـرد. هرچند سـعد حریری پیشـنهاداتی مثـل کاهش ۵۰ درصـدی حقـوق تمـام وزرا و نماینـدگان فعلی و سـابق پارلمان لبنـان، لغـو تمـام صندوق هـا، تعیین سـقف برای حقـوق و هزینه هـای کمیته هـا، کاهش حقـوق مدیـران و تعیین ۲۴ درصـد مالیـات بـر بانک هـا و شـرکت‌های بیمـه و... مطـرح کرده، ولی این پیشـنهادات راهگشـای بحـران لبنان نیسـت و تنها دارو‌های مسـکن آنی اسـت.

به خاطر اینکه دولت سـطح مالیات‌ها را خیلی عمیق و گسـترده کـرده و با توجه به اینکـه درآمد عمومی جامعه پایین اسـت و سـطح منابع مالی دولـت هم محدود، فشـار مالیاتی، مـردم را برانگیخته و از طرفی فسـاد مالـی نارضایتی‌ها را عمیق و گسـترده کرده اسـت. بـا چنیـن اقداماتی که مثلا حقوق وزرا کـم شـود مشـکل را حـل نمی‌کنـد، چون لبنـان با مشکلات اقتصـادی بسـیار گسـترد‌های روبه روسـت. مگر اینکـه کمک‌های خارجـی بـه سـعد حریـری و یـا سـرمایه گذاری‌های بیشـتری در لبنـان صـورت گیـرد. مسـأله دیگـر، برتری جویی هـای قومـی، قبیلـه‌ای و آیینـی اسـت که بایـد فروکـش کند کـه البتـه ممکن اسـت کاسـتن از ایـن مـوارد آسـان نباشـد و طرف هـای ذی نفـع دربرابـر آن مقاومـت کننـد.

خانـواده سـعد حریـری از دوسـتان نزدیک دربار عربستان هسـتند و اصالتا اهل عربستان هستند و در سـرمایه گذاری‌های مشـارکتی هم در عربسـتان و هم لبنان و هم اروپا و آمریکا کرده اند؛ بنابراین روابط بسـیار نزدیکی دارند و زمانی که دربار سـعودی، چند روزی سـعد حریـری را بازداشـت کرد، به خاطر اختلافات شـخصی خودشـان بود.
عربسـتان از آنجا که آغاز اختلافش با ایـران بود، می‌خواسـت سـعد حریـری را تـا حدودی تحت فشـار قـرار دهـد تا مقـداری جلـوی قـدرت حـزب ا... گرفته شـود. سـعد حریری بعـد از آن هـم باز به عربسـتان سـفر کـرده و احتمالا طی روز‌های آینده هم سـفر خواهد کـرد.

درحقیقت مرد پیشـنهادات اصلاح اقتصادی سـعد حریری را دیگر باور ندارند. این موضوع بر خلاف آنچه در گذشـته در لبنـان اتفاق می‌افتـاد این بار سراسـر لبنـان را دربرگرفتـه و تاکنون سـابقه نداشـته و هرچقدر نارضایتـی بوده در خـود بیروت بـوده ولـی الان در تمام شـهر‌های لبنان ایـن نارضایتـی روزبـه روز افزایش بیشـتری پیـدا میکند تا جایی که حتی یکی از تقاضاهایشـان این اسـت که قانون اساسـی بایـد تغییـر کند. قانـون اساسـی لبنـان براسـاس زمانی اسـت که مسـتعمره فرانسـه بود و قرار بر این بود که رئیس جمهور مسیحی، نخسـت وزیر سـنی و رئیس مجلس شـیعه باشـد ولـی الان دنبال این هسـتند که ایـن قانون اساسـی بایـد تغییـر کند و آن اسـاس قومیت گرایی که در قانون اساسـی اسـت باید از بین برود و اسـاس بر شایسـته سالاری باشـد. درواقع گرایش‌های مذهبـی، قومی و طایفگی بایـد از بیـن بـرود و قانون اساسـی باید اصلاح شـود.

پیشنهاد کیهان به روحانی! نیم متر پارچه سفید به جای رفراندم
حسین شریعتمداری، مدیرمسئول روزنامه کیهان در بخشی از یادداشت روز امروز این روزنامه با عنوان آقای روحانی! نیم متر پارچه سفید هم‌کافی است! نوشت: جناب رئیس‌جمهور آنگونه که از سخنانشان پیداست خواستار برگزاری همه‌پرسی درباره مذاکره با آمریکا هستند! چرا که مذاکره با سایر کشور‌ها غیر از رژیم جعلی و اشغالگر قدس هیچ منع قانونی نداشته و ندارد. حالا باید از رئیس‌جمهور محترم پاسخ این سؤال را که در نکته روز پنج‌شنبه کیهان آمده بود خواست که «مگر طی چند سال گذشته با موضوع برنامه هسته‌ای کشورمان با آمریکا به گفتگو ننشستید؟ و در پاره‌ای از موارد، دل ندادید و قلوه نگرفتید؟ تا آنجا که امضای جان کری را تضمین دانستید و بعد از توافق هسته‌ای، این توافق را فتح‌الفتوح نامیدید و در پی آب و صابون بودید تا صورت منتقدان را بشویید و آنان را از خجالت بیرون بیاورید؟! خب، نتیجه چه بود؟ اگر بفرمایید نتیجه «هیچ» بود! جفا کرده و از بیان واقعیت دور شده‌اید، چرا که صنعت هسته‌ای کشور را از بین بردید، ده‌ها امتیاز نقد به حریف دادید، بسیاری از امکانات و ظرفیت‌های کشور را هزینه کردید، به جای لغو تحریم‌ها که هدف اصلی مذاکره بود، تحریم‌های فراوان دیگری را هم به ملت تحمیل کردید و... بنابراین آنچه به دست آوردید فقط «هیچ» نبود! بلکه ده‌ها پله پائین‌تر از هیچ بود»!

امروز اما، موضوع مذاکره با صراحت از سوی آمریکا و اروپا اعلام شده است و اصلی‌ترین بخش‌های آن، اینکه ایران از صنایع موشکی خود دست بردارد، به حضورش در منطقه و حمایت از جبهه مقاومت خاتمه بدهد و... کوتاه سخن اینکه به لقمه آسان و بی‌دردسری برای بلعیدن توسط آمریکا تبدیل شود! و این، در یک کلمه یعنی تسلیم ذلت‌بار در مقابل آمریکا و اروپا و رژیم صهیونیستی و حکام عیاش و سرسپرده برخی از کشور‌های عرب منطقه.

جناب روحانی! تسلیم که به رفراندوم و مذاکره نیاز ندارد، برای تسلیم شدن نیم متر پارچه سفید کافی است تا در مقابل آمریکا روی دست بلند کنید! آیا غیراز این است؟! آمریکا و اروپا با صراحت اعلام می‌کنند که منظورشان از مذاکره، حل و فصل مسائل فیمابین نیست بلکه نتیجه‌ای که از مذاکره در نظر گرفته و بر آن اصرار دارند را پیشاپیش اعلام کرده‌اند بنابراین چرا آقای روحانی دیکته‌نویسی ایران برای آمریکا و اروپا را مذاکره! معرفی می‌کند؟! مذاکره‌ای که آمریکا کف و سقف و متن آن را از قبل تعیین و اعلام کرده است که مذاکره نیست دیکته‌نویسی ذلیلانه است! آیا جناب رئیس‌جمهور از مردم شریف و پاکباخته ایران دعوت می‌کند که بیایند و در یک همه‌پرسی، نظر خود را درباره تسلیم شدن ذلیلانه به آمریکا و اروپا و رژیم صهیونیستی و برخی حکام بی‌سر و پای عرب اعلام کنند؟! دعوت به این به اصطلاح رفراندوم اگر اهانت مستقیم به ملت نیست -که هست- پس چیست؟!
آقای روحانی پیش از این به درستی مذاکره با آمریکا را دیوانگی دانسته بود حالا چه اتفاقی افتاده؟ دیوانه‌ها عاقل شده‌اند یا عاقلان را به دیوانگی فرا می‌خوانند؟!