چیزهایی هست که نمی‌دانی یادآور سامورایی

برخی کادربندی ها فیلمبردار این اثر همچون زوم بیش از حد بر روی ظرف شیر گربه علی مصفا در یکی از سکانس های کلیدی فیلم، چندان دقیق نبود و پنجره اتاق علی مصفا در این فیلم که یادآور قفس پرنده و پنجره های اتاق آلن دلون در فیلم تحسین شده «سامورایی» است، می‌توانست با یک لانگ شات گرفته شود و تا عمق دنیای خصوصی «علی» پشت آن پنجره های خوش منظره آن خانه کلنگی پیش نرود. صدای اثر هم خوب و به موقع گذاشته شده بود و برای بیننده جدا از کل اثر و یا آزاردهنده به نظر نمی رسید.

کد خبر: ۹۲۸۹۱۴

تاریخ: ۱۷ مهر ۱۳۹۸ - ۲۲:۱۴

«تابناک»، مهدی خرم دل؛ «چیزهایی هست که نمی‌دانی» به کارگردانی فردین صاحب‌الزمانی و تهیه کنندگی منیژه حکمت، یک ملودرام نسبتاً استاندارد با داستانی واجد شالوده ای مشخص است که بیننده را تا انتها با خود می کشد و یکی از نقش آفرینی های متفاوت و قابل تامل زوج علی مصفا و لیلا حاتمی را تقدیم مخاطبی می سازد که بازی بهتری از مهتاب کرامتی انتظار دارد و کرامتی نیز در این فیلم نشان داده می تواند اندکی بهتر بازی کند و حداقل تماشایش برای نگارنده در اواخر شب باعث خواب آلودگی نشد و همین که یک ملودرام مخاطب را تا نیمه های جمعه شب بیدار نگه دارد، حکایت از گیرایی نسبی اش دارد.

در «چیزهایی هست که نمی‌دانی»، علی با بازی «مصفا» روشنفکر سابق و راننده آژانس فعلی است که از درگیری با هر ماجرایی دوری می‌کند، کم حرف است و برای خود خلوتی در خانه کلنگی رقم زده و به قول یکی از بازیگران: «یک دیوار دور خودش کشیده است». سیما با بازی «مهتاب کرامتی»، همکلاس قدیمی هنوز تلاش می‌کند دوستی سالهای دور را زنده کند و او را از انزوا درآورد و هنوز دلبستگی هایی به او دارد. اما وقتی می بیند که علی در پی اش نیست، راه دیگری می رود.

در این میان، یکی از مسافرهای ثابت علی، زن جوانی با بازی «لیلا حاتمی» می شود که اتفاقاتی در طول راه آنها را به هم نزدیک می‌کند اما داستان به همین سادگی به خاتمه نمی رسد و گره های این داستان روان و ساده، مخاطب را تا انتها به صندلی می چسباند.

صحنه ای از نقش آفرینی آلن دلون در «سامورایی»

اما آنچه پس از کندوکاو فیلم مشخص نشد، علت اکران محدود این فیلم در 9 سینمای تهران بود. آیا نمایش گروهی از جامعه که درگیر اعتیاد بودند، محل اشکال فیلم بوده و تعبیر سیاه نمایی از آن شده است؟! آیا نمایش یک پزشک که برخلاف تصور قالب، بی اخلاق و فحاش بود، از واهمه گاردگیری جامعه پزشکی باعث اکران محدود فیلم شده بود؟ اگر در زمان اکران عمومی که مصادف با فصل فیلم سوزی بود، این اثر را تماشا نکرده‌اید، تماشای نسخه کاملش را از دست ندهید.