مرور روزنامه‌های سه شنبه ۲۲ مردادماه؛

مدیران جدید صدا و سیما حتی ادعای ظاهری بی طرفی هم نمی‌کنند/جنگ تمام عیار اقتصادی با تم اداری؟! /چرخش سیاست امارات و تغییر رویکرد عربستان نسبت به ایران و فرصت‌های منطقه‌ای

منطقه خلیج فارس در آستانه احتراق، ادامه گاندو بازی تلویزیون، وجود خانه خالی دو و نیم برابر جهان در ایران، تیر خلاص به ائتلاف ضد یمنی، تاخت و تاز عجیب پزشکان بر سر یک کارتخوان، تکذیب دروغ سازی درباره حادثه منا، جزییات درگیری در محمودآباد، نماز خونین عید قربان در مسجدالقصی، خونسردی پوتین در بدشانسی‌های سریالی، آغاز انتقال شیخ زکزاکی به هند و کنوانسیون دفن پسماند‌های هسته‌ای مصوبه دیگری در تاریکی! از مواردی است که موضوع گزارش‌های خبری و تحلیلی روزنامه‌های امروز شده است.

کد خبر: ۹۱۷۶۹۰

تاریخ: ۲۲ مرداد ۱۳۹۸ - ۰۳:۵۱

به گزارش «تابناک»؛ روزنامه های امروز سه شنبه 22 مردادماه در حالی چاپ و منتشر شدند که تیر خلاص به ائتلاف ضد یمنی و دلایل و پیامدهای رویارویی امارات و عربستان در یمن، وجود 2.5 برابر استاندار جهانی خانه خالی در ایران، گزارش هایی از حادثه محمودآباد و انتقادها از رویکرد صدا و سیما درباره اظهارات قائم مقام صدا و سیما و روایتی از حادثه منا در یکی از شبکه های سیما، از موضوعاتی است که با عناوین مختلف در روزنامه های امروز برجسته شده است.

در ادامه تعدادی از یادداشت ها و سرمقاله های منتشره در روزنامه های امروز را مرور می کنیم؛

چرخش سیاست امارات و تغییر رویکرد عربستان نسبت به ایران و فرصت های منطقه ای

نصرت‌الله تاجيك طی یادداشتی با عنوان ايران در چشم‌انداز منطقه که روزنامه اعتماد در شماره امروز خود منتشر کرده نوشت: با توجه به اخبار و اطلاعات در رسانه‌ها مبني بر چرخش در سياست امارات يا اتخاذ يك رويكرد جديد توسط سعودي‌ها نسبت به ايران و با توجه به مشكلات ما با امريكا و ترامپ، اگر در جهت نزديك كردن ديدگاه‌ كشورهاي منطقه پيش برويم، بدون دخالت كشورهاي خارجي مي‌توانيم به سازوكاري موفق براي امنيت منطقه دست پيدا كنيم كه اين سازوكار در حقيقت تشريح‌كننده منافع همه كشورهاي منطقه به خصوص نسبت به مسائلي كه همه در آن ديدگاه مشترك دارند، باشد. به خصوص موضوعات مربوط به محيط زيست و اقتصاد در منطقه مي‌تواند زمينه خوبي را براي همكاري با كشورهاي منطقه ايجاد كند. از طرفي ديگر اكنون شاهد تحولات جديدي در عرصه بحران يمن هستيم كه ايران مي‌تواند نقش بسيار سازنده‌اي ايفا كند. يكي از ايرادات و انتقادات نسبت به سياست‌هاي منطقه‌اي دونالد ترامپ اين است كه نقش مسووليت‌پذير ايران در حوادث منطقه از جمله خليج‌فارس و خاورميانه را ناديده مي‌گيرد و قائل به ايفاي نقش منطقه‌اي ايران نيست. ولي بايد در خصوص كشورهاي منطقه تا جايي كه امكان دارد از خاصيت قدرت سازنده‌اي كه جمهوري اسلامي در پرتو قدرت نرم و سختي كه از خود نشان داده و در كشور ايجاد كرده، استفاده كرد.

ايران اقدامات موثري در مبارزه با داعش و حتي مسائل خاورميانه انجام داده و حتي در موضوعات خليج‌فارس نيز اين نقش را مي‌تواند ايفا كند كه اختلافات عربستان و امارات در بحث يمن بستر مناسبي را براي ايران فراهم مي‌كند. اما ايران نبايد در حقيقت وارد يك نزديكي به يك طرف براي دشمني با گروه ديگر شود. جمهوري اسلامي بايد واقعا به عنوان يك قدرت برتر منطقه مورد رجوع همه كشورهاي منطقه باشد كه از جمله آن مي‌توان به بحث يمن اشاره كرد. سسله تحولاتي كه در منطقه رخ داد كه اگر نخواهيم اضافه برآورد داشته باشيم، يعني از ساقط شدن پهپاد امريكايي گرفته تا جريان نفتكش‌ها، همه آنها به نظر مي‌رسد يك دلسردي از اقدامات ترامپ نسبت به ايران را به وجود آورده است. در حقيقت هم سعودي‌ها و هم اماراتي‌ها اينكه امريكا بخواهد از آنها در برابر جمهوري اسلامي محافظت كند، قدري مايوس شده‌اند و اين رويكرد به وجود آمده كه بهتر است خودمان مسائل‌مان را با ايران حل كنيم و به جاي مواجهه امنيتي و نظامي به سمت مصالحه سياسي حركت كنيم. اكنون اين احساس به وجود آمده كه چنين فرمول‌بندي در منطقه در حال شكل گرفتن است. در نهايت اين نكته را نبايد فراموش كرد كه ما در حال زندگي در منطقه‌اي توسعه‌نيافته هستيم. زمان مي‌برد تا بتوانيم مسائل و مشكلات‌مان را با ساير كشورها حل كنيم. اكنون اگرچه صحبت از برگزاري يك نشست امنيتي منطقه‌اي به ميان آمده است، اما واقعيت آن است كه ترتيبات چنين نشستي در يك الگوي منطقه‌اي و در چارچوب سنتي وجود ندارد. كشورهاي منطقه بايد به سمت الگوهاي نوين پيش بروند. پيشنهاد اين است كه بايد همه طرف‌ها به سمت يك همكاري اقتصادي پيش بروند تا بستري را براي امن شدن همه كشورها از جمله كل منطقه ايجاد كنند.

مدیران جدید صدا و سیما حتی ادعای ظاهری بی طرفی هم نمی کنند
ژوبین صفاری در سرمقاله امروز روزنامه ابتکار با عنوان تو خود حجاب خودی از میان برخیز، در واکنش به اظهارات اخیر قائم مقام شبکه سه سیما نوشت: قائم‏ مقام شبکه سه سیما طی سخنانی گفته بود «به شکستن بت‌هایی چون شاملو ادامه می‌دهیم». این اظهار نظر البته در واکنش به جنجال‌های صورت‏گرفته نسبت به پخش تقطیع‏شده مستند «قدیس» از سوی محسن یزدی بیان شد. البته در پاسخ به این گزاره باید گفت که شکستن بت افراد و رهنمود افکار عمومی به سمت قضاوت عاقلانه تا پذیرش هیجانی مفاهیم و شخصیت‌ها، فی‏نفسه امر پسندیده‌ای است. اما از یک منظر اساساً شاملو، شاعری است که در کارنامه خود آثاری دارد که بارها مورد نقدهای مخالف و موافق بسیاری از اهالی فن چه در زمان حیات و چه پس از مرگش، قرار گرفته است. چنانکه آثار او از ترجمه شعرهای لورکا، پابلو نرودا و... تا سروده‌هایش بارها تجدید چاپ شده و مانند هر شخصیت فرهنگی دیگر گاه با نقدهای منفی و گاه مثبت روبه‏رو شده است. به نظر می رسد این مدیر میانی جوان، پیش از آنکه بخواهد تبر بت‏شکنی به دست گیرد، باید بداند که تعریفش از بت اساساً درست است یا غلط؟

بی‏ تردید شاملو مانند هم‏دوره‌های خود یک چهره فرهنگی اثرگذار با تمام موافقان و مخالفان است که اگر قرار باشد نقدی بر او شود باید نه با تبر سلیقه‌ای، که با بررسی چند وجهی از اظهارنظرها، مورد واکاوی قرار گیرد. محسن یزدی البته در این خصوص گفته بود «می‌گویند شما وقتی مستندی در نقد شاملو ساخته‌اید چرا نمی‌گذارید ما مستندی در دفاع از او بسازیم و همانطور که گفتم قطعاً شوخی می‌کنند، چون هر رسانه‌ای سیاست‌های خودش را دارد». در پاسخ به آقای یزدی باید یادآور شد که این گزاره زمانی درست است که یک رسانه به طور مستقل فعالیت کند و نه عنوان رسانه ملی را یدک کشیده و از بودجه عمومی تغذیه کند. چنانکه وقتی قرار است رسانه ملی منعکس‏کننده دغدغه عموم جامعه باشد و یا حداقل در این راستا قدم بردارد، نمی‌تواند از سیاست رسانه‌ای آن هم با سلیقه شخصی سخن بگوید. محسن یزدی در حالی به نقدهای یک‏طرفه برخی رسانه‌ها از شخصیت‌هایی چون مرحوم سلحشور حرف می‌زند که انگار نمی‌داند در مسند و جایگاه یک رسانه هم‏تراز با فلان سایت و یا روزنامه قرار نگرفته است و قاعدتاً اگر قرار به مقایسه باشد، رسانه ملی هیچ رقیب رسانه‌ای در سطح ملی ندارد. از طرفی در همان رسانه‌هایی که این مدیر جوان از او نام می‌برد بارها در نقد و مخالفت شاملوی شاعر از زبان شاعران و شخصیت‏های دیگر فرهنگی مطالبی بیان شده است.

بنابراین بهتر است رویه غلط صداوسیما که پیش از این در مورد حذف برنامه نود هم صورت گرفته بود شکستن انحصار از تصمیم‌های سلیقه‌ای باشد تا به قول خودشان شکستن بت‌هایی که البته در فرهنگ کشور اثرگذار بوده‌اند. انحصار صداوسیما به حدی است که حتی تحمل مستند مورد تایید خود را هم ندارد و «قدیس» تقدیس شده توسط همفکران خود را گزینشی و تقطیع‏شده پخش می‌کند، در این شرایط چطور می‌توان انتظار داشت که ادعای بت‏شکنی شما را مردم به راحتی باور کنند. اساتید علوم ارتباطات بهتر واقفند که برای اثرگذاری محتوا و خبر در رسانه، باید حداقل تظاهر به بی‌طرفی کرد، که صداوسیما با مدیران جدید خود نه‏تنها چنین ادعایی را ندارد که با افتخار از یک‌طرفه به قاضی رفتن خود دفاع می‌کند. بی‌آنکه بدانند مختصات یک رسانه وقتی هزینه‌اش از جیب همه مردم پرداخت می‌شود، چیست. این گونه برخوردها بدون تردید نتیجه‌ای جز بی‌اعتمادتر شدن افکار عمومی نسبت به رسانه به اصطلاح ملی نخواهد داشت. شاید بهتر باشد صداوسیما این روزها به جای تمرکز بر بت‌شکنی، سری به خود بزند که شاید بت انحصار خود را برای اثرگذاری بیشتر در افکار عمومی بشکند. انحصار در صداوسیمایی که البته به قول حسن نمک‏دوست استاد ارتباطات، نه بت‏ساز است، نه بت‏شکن بلکه توهم‏زاست. هرچند باید در نظر داشت که دست باز مدیرهای میانی صداوسیما در این گونه تصمیم‌ها و اظهار نظرها به ایراد در اساس‏نامه سازمانی برمی‌گردد که برای هم‌پوشانی حداکثری افکار عمومی به منظور جذب مخاطب، باید تغییرات جدی در دورن خود داشته باشد.

جنگ تمام عیار اقتصادی با تم اداری؟!
هادی غلامحسینی در بخشی از یادداشتی که در شماره امروز جوان با عنوان جنگ تمام عیار اقتصادی با تم اداری؟! منتشر شده نوشت: باید دانست که نقطه ضعف اقتصاد ایران امروز نقطه هدف امریکایی‌ها است و دشمن می‌خواهد با تنگنای مالی عملاً فشار اقتصادی به طبقات متوسط و ضعیف جامعه را بیشتر کند، از این روی باید پذیرفت که کاهش ارزش پول ملی و پمپاژ تورم به اقتصاد ایران یکی از ریشه‌هایش در بودجه‌ریزی غلط، بانکداری غلط، نظام مالیاتی عقب نگه‌داشته شده می‌باشد. در این میان، امروز اگر به جای انجام اصلاحات اقتصادی صحیح، از جنگ اقتصادی و تحریم بترسیم و بر پایه تولید بدهی در حال و آینده بخواهیم مخارج بودجه‌ای را که به واقع بسیارش قابل‌حذف است، تأمین کنیم، بی‌شک فقط دامنه مشکلات اقتصادی را وسعت بخشیده‌ایم با این مشخصه که نقطه ضعف را ضعیف‌تر کرده و در عمل این سیگنال به امریکایی‌ها ارسال می‌شود که همچنان باید نقطه ضعف اقتصاد ایران، نقطه هدف در جنگ اقتصادی و تحریم باشد.

بنابر این انتظار می‌رود دولت ضمن اخذ آرایش جنگی و فعالیت‌های شبانه‌روزی و حذف بوروکراسی‌های اداری غیر‌ضروری، از تمامی نخبگان و اشخاص باتجربه جهت اصلاحات اقتصادی به ویژه در نظام بودجه‌ریزی، پولی و مالیاتی کمک بگیرد و باید دانست کشور‌های موفق دنیا ده‌ها سال پیش مسیر اصلاحات اقتصادی را رفته‌اند و نتایح آن نیز امروز قابل رؤیت است، از این رو امید است نگاه ملی و انقلابی جایگزین نگاه صنفی، حزبی، گروهی و جناحی، شخصی در سیاستگذاری و برنامه‌ریزی و مدیریت اقتصادی شود؛ چراکه در شرایط جنگ اقتصادی و تحریم همه باید یکپارچه در جهت حل مشکلات اقتصادی و اجتماعی پدید آمده توسط عامل خارجی و ضعف ساختاری سیستم یا انحراف و سودجویی و خدای نکرده فساد در تصمیم‌گیری و سیاستگذاری گام برداریم تا دشمن نتواند به واسطه ایجاد تنگنای مالی عملاً متغیر‌های اقتصادی ایران را به سمت و سویی ببرد که نتیجه‌اش فشار روز افزون بر طبقات متوسط و ضعیف جامعه است و دست آخر خود را در ایجاد این مشکلات اقتصادی بی‌تقصیر نشان دهد و آدرس غلط به افکار عمومی مخابره کند.