مجمع جهانی اقتصاد:

یک چهارم آمریکایی‌ها «هیچ» پس‌اندازی برای بازنشستگی ندارند

مجمع جهانی اقتصاد گزارش داد یک چهارم بزرگسالان بازنشسته نشده آمریکایی ابدا هیچ پس اندازی برای بازنشستگی یا مستمری ندارند.

کد خبر: ۹۱۷۳۵۷

تاریخ: ۲۰ مرداد ۱۳۹۸ - ۱۳:۲۷

به گزارش فارس، مجمع جهانی اقتصاد گزارش داد یک چهارم بزرگسالان بازنشسته نشده آمریکایی ابدا هیچ پس اندازی برای بازنشستگی یا مستمری ندارند. تنها 36 درصد فکر می‌کنند که پس‌اندازی داشته باشند.

درحالی‌که آمادگی مالی با سن افزایش می یابد اما یک گزارش جدید از سوی فدرال رزرو آمریکا نشان می دهد پس‌اندازهای ناکافی هنوز در میان افرادی که به بازنشستگی نزدیک می شوند، متداول است. حتی در میان آنهایی که بیش از 60 سال دارند، 13 درصد هیچ توشه‌ای برای متوقف کردن کار ندارند و در عین حال کمتر از 45 درصد فکر می کنند، پس اندازهایی داشته باشند.

با وجود جریمه‌های مالیاتی، بخش قابل توجهی از مردم سال گذشته تصمیم گرفتند تا سرمایه‌هایشان را از صندوق های بازنشستگی خارج کنند.

* به ترتیب از بالا: دلایل دیگر، سپری کردن زمان بیشتر با خانواده، عدم سلامتی، مسئولیت‌های خانوادگی، عدم علاقه به کار، اجبار به بازنشستگی

بیش از یک چهارم بزرگسالان امریکایی خود را بازنشسته درنظرمی‌گیرند و نزدیک به نیمی از بازنشستگان سال گذشته کار خود را پیش از 62 سالگی ترک کردند. یک چهارم بازنشستگان میان 42 تا 64 سال سن داشتند.

سواد مالی میان این جمعیت عمومی نسبتا پایین است، اکثریت قریب به اتفاق بزرگسالان نتوانستند به سوالات طراحی شده برای سنجش دانش این افراد در مورد پس‌انداز پاسخ دهند. و بسیار به ویژه زنان، در مورد تصمیمات سرمایه‌گذاری ابراز ناراحتی کردند.

قومیت نیز در برنامه‌ریزی‌های مالی نقش دارد. افراد سیاه‌پوست و اسپانیایی بیش از سفیدپوستان هیچ پس‌انداز بازنشستگی ندارند و کمتر این دیدگاه را دارند که پس‌اندازهایی داشته باشند.

این تصویر در آمریکا آینه‌ای از تصویر در جهان است. یک گزارش جدید مجمع جهانی اقتصاد نشان می‌دهد که بازنشستگان بیش از پس اندازهایشان عمر می‌کنند.

در 6 اقتصاد بزرگ جهان، صندوق‌های بازنشستگی پیش از آنکه به آنها نیازی نباشد، پولی ندارند: شکاف پس اندازی در برخی از موارد بیش از 20 سال است. بازنشستگان و زنان ژاپنی از جمله افرادی هستند که بیش از پس‌اندازهایشان عمر می‌کنند.

کمبود پس‌انداز دولت‌ها را به شدت تحت فشار قرار داده است تا سیاست‌های خود برای سودرسانی به نسل‌های پیرتر را کاهش دهند و برنامه های حمایتی از کارفرمایان برای پرداخت مستمری را کم کنند.