جنجال بر سر قیمت واگذاری ایران ایرتور به بخش خصوصی؛ قیمت واقعی ایران ایرتور ۳۴ میلیارد تومان بوده است؟

این روز‌ها جنجال بر سر واگذاری شرکت ایران ایرتور به بخش خصوصی بالا گرفته است. از یک سو نماینده مشهد در مجلس شورای اسلامی مدعی است که در حالی شرکت ایران ایرتور ۳۴ میلیارد تومان واگذار شده است که تنها برند آن ۵۰۰ میلیارد تومان ارزش داشته و از سوی دیگر مالک ایران ایرتور گفته است در زمان واگذاری این شرکت ۱۵۴ میلیارد تومان دارایی داشت و ۵۴۰ میلیارد تومان هم بدهی داشت، این بدان معنا بود که ارزش این شرکت منفی ۳۸۵ میلیارد تومان طبق صورت‌های مالی حسابرسی شده است.

کد خبر: ۹۱۶۶۳۶

تاریخ: ۱۶ مرداد ۱۳۹۸ - ۱۸:۲۷

این روزها جنجال بر سر واگذاری شرکت ایران ایرتور به بخش خصوصی بالا گرفته است. از یک سو نماینده مشهد در مجلس شورای اسلامی مدعی است که در حالی شرکت ایران ایرتور 34 میلیارد تومان واگذار شده است که تنها برند آن 500 میلیارد تومان ارزش داشته و از سوی دیگر مالک ایران ایرتور گفته است در زمان واگذاری این شرکت 154 میلیارد تومان دارایی داشت و 540 میلیارد تومان هم بدهی داشت، این بدان معنا بود که ارزش این شرکت منفی 385 میلیارد تومان طبق صورت‌های مالی حسابرسی شده است.

به گزارش تابناک اقتصادی، خصوصی سازی کلیدواژه ای است که در این سال ها زیاد در مورد آن شنیده شده است.  واگذاري هایی که به بخش خصوصي انجام می شود يکي از الزامات پيشرفت اقتصاد کشور می باشد اما برخی خصوصی سازی ها در چند سال اخیر بحث برانگيز بوده اند. از جمله این موارد که در چند ماه اخیر بسیار بر سر آن جنجال برپا شده، واگذاری شرکت هواپیمایی ایران ایرتور به بخش خصوصی بوده است. اما ماجرا چیست؟

شهریور 1394 ایران ایرتور به مالک فعلی آن واگذار شد

در 22 آبان ماه 1389 بود که واگذاری شرکت ایران ایرتور به بخش خصوصی در هیات واگذاری به تصویب رسید. این شرکت در تاریخ 25 بهمن ماه 1389 توسط شرکت های تعاونی چند منظوره هسایار و احیاء صنایع خراسان طی فرآیندی رقابتی خریداری گردید و در تاریخ 29 فروردین ماه 1390 به شرکت های مذکور واگذار شد.

به دلیل عدم ایفای تعهدات خریدار و همچنین معوق شدن چندین قسط، دوباره سازمان خصوصی سازی طی 4 نوبت در سال های 1393 و 1394 از طریق مزایده اقدام به واگذاری شرکت ایران ایرتور کرد. قیمت پایه ای که برای این مزایده ها در نظر گرفته شده بود 34 میلیاردتومان بود. در هر 4 نوبت مشتری برای شرکت ایران ایرتور پیدا نشد. نهایتاً در 23 شهریور ماه 1394 و در پنجمین مزایده ای که برگزار شد این شرکت به شخصی به نام مجید شکاری بیرق واگذار شد.

مجید شکاری بیرق پسرخاله رئیس سازمان خصوصی سازی است؟

مجید شکاری بیرق متولد سال 1361 و زاده تبریز می باشد. طبق اظهارات خود او، از دهه 80 در سطوح مختلف حمل‌ونقل هوایی فعالیت کرده‌ و نمایندگی یک شرکت هواپیمایی هلندی-ترکیه ای در ایران را برعهده داشته است. در سال 86 تصمیم گرفته که دفتر خدمات هوایی تأسیس کند و به گفته خودش این شرکت در مدت کوتاهی به یکی از برترین شرکت‌ها در منطقه شمال‌غرب کشور تبدیل شده است.

بررسی ها نشان می دهد که شرکت خدمات مسافرتی که مجید شکاری بیرق از آن در مصاحبه خود نام برده است به احتمال زیاد شرکت خدمات مسافرت هوایی آسمان پرواز ایرانیان می باشد که وی مدیرعامل آن است.

نکته جالب در مورد مالک فعلی ایران ایرتور این است که یک مقام مسئول سابق ایران ایرتور طی مصاحبه ای در مورخه 16 مرداد 1398 با خبرگزاری مهر مدعی شده است که مجید شکاری بیرق رابطه فامیلی با رئیس فعلی سازمان خصوصی سازی دارد. وی ادعا کرده است که پدر خریدار ایران ایرتور، شوهرخاله رئیس سازمان خصوصی سازی است. شایان ذکر است که علی اشرف عبدالله پوری حسینی رئیس فعلی سازمان خصوصی سازی نیز متولد 1340 در شهر تبریز می باشد.

این ادعا در مورخه 16 مرداد ماه 1398 توسط مجید شکاری بیرق رد شد. وی طی یک نشست خبری عنوان کرد: پدر من حاج غلامحسن شکاری است که 40 سال در این صنعت فعال بوده است، پدرم هیچ نسبتی با رئیس سازمان خصوصی‌سازی ندارد، ما فقط هر دو اهل تبریز هستیم‌.

جنجال بر سر قیمت واگذاری شرکت ایران ایرتور

جنجال بر سر قیمت واگذاری شرکت ایران ایرتور به مجید شکاری بیرق از اواخر زمستان سال گذشته آغاز شد اما در خرداد ماه سال جاری به اوج رسید. حجت‌الاسلام نصرالله پژمان‌فر نماینده مردم مشهد در تاریخ 13 خرداد ماه 1398 طی مصاحبه ای گزارشی مجمل از موضوعات مرتبط در واگذری ها و تخلفات انجام شده ارائه نمود که یکی از این شرکت های واگذار شده شرکت ایران ایرتور بود. پژمانفر در این مصاحبه عنوان کرد: یکی از واگذاری‌ها موضوع واگذاری شرکت ایران ‌ایرتور بود که این شرکت با قیمت حدود ۳۴ میلیارد تومان در یک پرداخت سه ساله واگذار شده که هنوزم که هنوز است این مبلغ از سوی خریدار پرداخت نشده است. وی افزود: این واگذاری با این قیمت در حالی که طبق گفته وزیر راه تنها برند یک شرکت هواپیمایی بیش از ۵۰۰ میلیارد تومان ارزش دارد، صورت گرفته است؛ این در حالی است که شرکت ایران‌ایرتور دارای ۵ هواپیمای MD و همچنین دارای اراضی، املاک و مستقلات بود و تعداد زیادی هواپیمای توپولف داشت و اموار و دارایی‌های فراوان دیگری داشت که همه آنها به ۳۴ میلیاردتومان فروخته شد و همانطور که گفتم هنوزم که هنوز است اقساط آن پرداخت نشده است.

همچنین همان گونه که عنوان شد یکی از مقامات مسئول سابق ایران ایرتور در مورخه 16 مرداد ماه سال جاری با خبرگزاری مهر مصاحبه ای را داشته است. وی نیز در این زمینه عنوان نمود: در حال حاضر برند این ایرلاین به تنهایی بیش از ۵۰۰ میلیارد تومان ارزش دارد. ساختمان این شرکت در خیابان احمدآباد مشهد ۴۵ میلیارد تومان، ساختمان واقع در خیابان کلاهدوز مشهد ۱۰ میلیارد تومان و ساختمان این شرکت در دفتر مرکزی تهران نیز تا ۲۵۰ میلیارد تومان تخمین زده می شود. به این دارایی های غیر منقول، هواپیماها را هم باید اضافه کرد.

این صحبت ها در حالی است که مالک شرکت ایران ایرتور و سازمان خصوصی سازی آن ها را رد کرده اند. مجید شکاری بیرق طی مصاحبه ای اعلام کرد: آقای پژمان‌فر مدعی است که ایرتور با رانت خریداری شده است و یکبار می‌گوید 500 میلیارد تومان ارزش دارد، یکبار می‌گوید 700 میلیارد تومان ارزش دارد، یکبار گفته است یک‌هزار میلیارد تومان ارزش دارد، و به تازگی گفته است ایرتور6  هزار میلیارد تومان ارزش دارد.

وی افزود: آن زمان ایرتور از سوی سازمان خصوصی‌سازی با قیمت 34 میلیارد تومان برای فروش گذاشته شده بود، این شرکت در آن زمان 154 میلیارد تومان دارایی داشت و 540 میلیارد تومان هم بدهی داشت، این بدان معنا بود که ارزش این شرکت منفی 385 میلیارد تومان طبق صورت‌های مالی حسابرسی شده است.

مالک ایرتور گفت: بلافاصله پس از آنکه ایرتور را خریدم، طلبکارهایی که سالها به دنبال طلب خود نیامده بودند، به یکباره همه پیدا شدند، روزی که به ایرتور آمدم، شرکت فرودگاه‌‌ها بابت طلب خود به ما خدمات نمی‌داد، شرکت پالایش و پخش به ما سوخت نمی‌داد، بخش کترینگ به ما ساندویچ نمی‌داد، بخش هندلینگ به ما پله نمی‌داد، بیمه تأمین اجتماعی پرسنل مرا بیمه نمی‌کرد، سازمان امور مالیاتی حساب‌های من و خانواده‌ام را بست و همه به  ما حمله کردند، اما توانستیم بدهی‌های معوق را پرداخت کنیم و حسن‌نیت خود را به طلبکاران ثابت کنیم و امروز بهترین مشتری‌ شرکت‌‌ فرودگاه‌ها‌، شرکت‌‌ پالایش و پخش فرآورده‌های نفتی، کترینگ، شرکت‌های هندلینگ و غیره هستیم. شکاری با ادعای تسویه بدهی خود با سازمان خصوصی‌سازی بیان کرد: بابت خرید ایرتور هیچ بدهی از آن رقم 34 میلیارد تومان ندارم و آخرین قسط را سال 96 پرداخت کردم.

همچنین سازمان خصوصی سازی در این رابطه طی اطلاعیه ای در مورخه 14 مرداد ماه 1398 اعلام کرد: در حال حاضر خریدار بخش نقدی و کلیه اقساط قرارداد مزبور را با رعایت کامل تعهدات پرداخت نموده و بدهی خود را به موقع و مطابق قرارداد تسویه نموده است و هیچ گونه بدهی به این سازمان ندارد.

مقصود اسعدی سامانی دبیر انجمن شرکت‌های هواپیمایی  نیز طی مصاحبه ای در مورخه 14 مرداد 1398 در این رابطه گفت: حدود چهار سال پیش، زمانی که بخش خصوصی ایرتور را خریداری کرد، این شرکت هواپیمایی هم دارایی داشت و هم بدهی، ‌آن زمان شرکت هواپیمایی ایرتور بیش از ۵۰۰ میلیارد تومان بدهی داشت و سازمان خصوصی‌سازی با لحاظ این رقم بدهی، قیمت فروش را ۳۴ میلیارد تومان ‌‌اعلام کرد. وی افزود: به هر حال خریدار طبق قرارداد، پرداخت این ۵۰۰ میلیارد تومان بدهی را هم باید متقبل می‌شد که با احتساب این بدهی در واقع ایرتور با قیمت ۵۳۴ میلیارد تومان به فروش رفت. اسعدی سامانی با بیان اینکه بخش عمده‌ای از بدهی ۵۰۰ میلیارد تومانی ایرتور امروز تسویه شده است، اضافه کرد: کل مبلغ ۳۴ میلیارد تومان از سوی خریدار به سازمان خصوصی‌سازی پرداخت شده است. وی ادامه داد: همچنین بخش عمده‌ای از بدهی‌های ایرتور به شرکت پالایش و پخش فرآورده‌های نفتی، سازمان تامین اجتماعی، شرکت فرودگاه‌ها و ناوبری هوایی ایران و سازمان امور مالیاتی پرداخت شده است و سررسید بخشی از بدهی‌ها هم ‌در آینده نزدیک خواهد بود.

با این حال در روزهای اخیر علاوه بر نصرالله پژمانفر، ضیاءالله اعزازی عضو مجمع نمایندگان آذربایجان شرقی نیز در نامه های جداگانه ای به رؤسای قوه قضائیه و سازمان بازرسی کل کشور، موضوع پربحث و پرحاشیه واگذاری ایرتور را متذکر شده است.

به هر صورت همان گونه که ملاحظه می شود چندین پرسش در این رابطه مطرح می باشد که باید برای رسیدن به پاسخ آن ها منتظر جواب شکایت های صورت گرفته به قوه قضائیه بود: اول اینکه قیمت واقعی شرکت ایران ایرتور چقدر بوده است؟ دوم اینکه آیا مجید شکاری بیرق تمام تعهدات مالی خود در این زمینه را انجام داده است؟ سوم اینکه آیا ارتباط فامیلی بین وی و رئیس سازمان خصوصی سازی وجود دارد؟ چهارم اینکه در حال حاضر وضعیت شرکت ایران ایرتور در مقایسه با وضعیت قبل از واگذاری این شرکت، چگونه است؟