جلال میرزایی در گفت‌وگو با «تابناک»؛

جریانی در آمریکا هست که دوست ندارد مناقشات بین ایران و آمریکا تمام شود

جریانی در آمریکا هست که دوست دارد مناقشات بین ایران و آمریکا به این مرحله برسد. شما می‌بینید آمریکایی‌ها از یک طرف نخست وزیر ژاپن را می‌فرستند که پیغام مذاکره به ایران بیاورد و اصرار هم می‌کنند که به دنبال توافق هستند و پیش شرط‌های خود را نیز کنار می‌کشند، ولی از سوی دیگر و یکباره این تحریم‌ها را به کار می گیرند!

کد خبر: ۹۰۸۱۹۲

تاریخ: ۰۶ تير ۱۳۹۸ - ۱۵:۳۰

چند روز پیش، ترامپ تحریم‌های جدیدی علیه ایران امضا کرد که به موجب آن، مقام رهبری و محمدجواد ظریف، وزیر امور خارجه کشور نیز در این تحریم‌ها قرار گرفتند.

به گزارش «تابناک»؛ البته این اقدام آمریکا با واکنش‌های بسیاری همراه شد، به گونه ای که برخی سیاسیون گفتند، تحریم بی‌حاصل رهبری ایران و نیز فرمانده دیپلماسی کشور، یعنی بسته شدن همیشگی راه دیپلماسی با دولت مستأصل آمریکا. آنان بر این باورند که دولت ترامپ در حال نابودی همه سازوکار‌های جاافتاده بین‌المللی برای حفظ صلح و امنیت جهانی است.

جلال میرزایی در گفت‌وگو با تابناک در این باره اظهار داشت: افرادی در آمریکا ترامپ را در رابطه با ایران مدیریت می‌کنند. برخی گمان می‌کنند این تحریم‌ها اهمیت چندانی ندارد، ولی به نظر من، تحریم رهبری بی سابقه بوده است. با توجه به نقش مدیریتی مقام رهبری در اداره کشور، این اقدام ترامپ، باعث خواهد شد اگر شانس کوچکی برای دیپلماسی مانده بود، همان نیز کاهش یافته و به نوعی در حال بستن راهکار‌های دیپلماسی برای حل مشکلات است. در واقع ترامپ در یک عمل انجام شده قرار گرفته است. جریانی در آمریکا هست که دوست دارد، مناقشات بین ایران و آمریکا به این مرحله برسد. شما می‌بینید آمریکایی‌ها از یک طرف نخست وزیر ژاپن را می‌فرستند که پیغام مذاکره به ایران بیاورد و اصرار هم می‌کنند که به دنبال توافق هستند و پیش شرط‌های خود را نیز کنار می‌کشند، ولی از سوی دیگر و یکباره این تحریم‌ها را به کار می گیرند!

این نماینده مجلس افزود: گویا این جریان‌ها خود ترامپ را نیز مدیریت می‌کنند و می‌خواهند به نوعی کار را به بن بست بکشانند! البته نباید موضوع صهیونیست‌ها را نیز از نظر دور داشت. آنان از مواضع اخیر ترامپ درباره ایران به شدت مذبذب هستند و درواقع از پالس‌هایی که ترامپ برای مذاکره با ایران می‌فرستد، بسیار احساس خطر می کنند؛ بنابراین، زمانی که نگران شدند، دیگر مثل ما تنها به شعار دادن بسنده نمی‌کنند، بلکه چاره ای می اندیشند تا کاری کنند و راهی برای ترامپ باقی نگذارند. این کاری هم که ترامپ در مورد تحریم های جدید انجام داد، محصول اتاق‌های فکری افرادی است که حافظ منافع اسرائیل هستند.

وی در ادامه یادآور شد: ترامپ از یک طرف نخست وزیر یک کشور را برای میانجی‌گری به ایران می‌فرستد و پیام مستقیم برای مذاکره می‌دهد و از سوی دیگر، افرادی را سرزنش می‌کند و می گوید عده‌ای دوست دارند تا ما را درگیر جنگ کنند، ولی همزمان هم فرمان تحریم علیه وزیر خارجه و رهبری می‌دهد؛ پس به نظر می‌رسد در این بین، کسانی می خواهند تا راه دیپلماسی به کل بسته شود. افردی که در این اتاق‌های فکر هستند، عمدتا با جامعه یهودیان رابطه دارند و هدفشان نیز مشخص است. آنان می‌خواهند جهت گیری سیاست آمریکا در راستای اسرائیل باشد و هم آنان بودند که به شدت با سیاست‌های اوباما مخالفت کردند و هم اکنون توانسته اند نفوذ خود را بیشتر کنند. این‌ها می‌خواهند راه را بر ترامپ ببندند. البته این درست است که خود ترامپ مواضع را اعلام می‌کند، ولی این موضوع گیری‌ها به نظر من محصول همین تفکرات است.

این نماینده مجلس ادامه داد: متأسفانه ما هم در این مدتی که ترامپ بر سر کار آمده است، حرکتی نکردیم و تنها حرکت ما، سفر آقای ظریف ـ آن هم با کلی موانع داخلی ـ به نیویورک بود که همان موضوع تیم (ب) نیز در آنجا مطرح شد و در آن زمان بود که فضای سیاسی امریکا را تحت تأثیر قرار داد که البته کارکردی مقطعی داشت؛ اما ما دیگر از این برنامه‌ها نداشتیم، حال آنکه باید برنامه مدونی برای این دست کارها داشته باشیم که نداریم.

این نماینده مجلس همچنین گفت: متأسفانه ما اصلا برنامه‌ای برای اقدامات امریکا نداریم و سیاست ما فقط واکنشی است. مجلس هم اساسا کاری از دستش برنمی‌آید و حتی کمیسیون امنیت هم که باید کار کارشناسی در این زمینه انجام دهد، برنامه‌ای برای این موضوع ندارد.

این نماینده در خصوص طرح‌های مطرح در مجلس از جمله تحریم افراد در آمریکا نیز گفت: این مدل کار‌ها تو ذوق آدم می‌زند، چون تأثیرگذار نیست. باید بین دیپلماسی و نظامی هم‌پوشانی باشد.

وی در پایان گفت: متأسفانه عده‌ای از مقاومت صحبت می‌کنند، ولی در عمل به ضرر دیپلماسی گام برمی‌دارند و گروهی هم از دیپلماسی سخن به میان می آورند که در تقابل با مقاومت است. ما هنوز در فهم این که این دو مسأله مکمل یکدیگرند، مشکل داریم. یک نفر مذاکره را سازش می‌داند و دیگری مقاومت را در جنگ می‌بیند. با لج بازی که نمی‌شود کار انجام داد. ما باید برنامه داشته باشیم. ما در این دو سال اخیر، آنقدر عرصه را برای خود تنگ کرده ایم که توپ را رسما به زمین دشمن انداخته ایم، حال آنکه دیپلماسی یک جبهه است و نباید ضعف‌های موجود را به حساب دیپلماسی بگذاریم. به نظر من دیپلماسی ابزار کم‌هزینه‌تری برای دفاع از کشور است.