گفت و گو

قطبی:قراربود جای برانکو، سرمربی پرسپولیس شوم!

کد خبر: ۹۰۰۰۹۱

تاریخ: ۲۸ ارديبهشت ۱۳۹۸ - ۲۳:۰۰

افشین قطبی نهم آذرماه سال ۱۳۹۷ پس از هشت سال به ایران برگشت تا سرمربی تیم فولاد خوزستان شود.

به گزارش تابناک ورزشی، خیلی ها معنقدند که قطبی برای برگشتن به نیمکت پرسپولیس به ایران برگشته است اما نتایج برانکو هیچ رقیبی را باقی نمی گذارد. مصاحبه اخیر او را بخوانید.

بهترین بازیکن فصل هجدهم فوتبال ایران از نظر شما چه کسی است؟

اشکان دژاگه بهترین و به نظرم او امسال بی‌نظیر بود.

به نظر شما چرا استقلال خوزستان که قهرمان لیگ پانزدهم بود، امسال به لیگ یک سقوط کرد؟

استقلال خوزستان تیم خیلی خوبی بود. به هر حال موفقیت به مدیریت و برنامه‌ریزی طولانی و امکانات برمی‌گردد. متأسفانه در فوتبال ایران، مدیران مختلف ابزار و امکانات متفاوتی می‌آورند و نبود ثبات نیز باعث می‌شود که تیم‌ها یکسال خوب باشند و یک سال هم شرایط‌شان بد باشد.

موضوعی که اواخر لیگ کمی سر و صدا کرد، شرط‌بندی بود. به نظر شما در لیگ ایران شرط‌بندی صورت می‌گیرد؟

اگر شرط‌بندی صورت بگیرد که واقعاً متاسف هستم چرا که با احساسات مردم، عشق وطن و عشق به این ورزش که در قلب انسان‌ها عمیق است، بازی می‌شود. دعا می‌کنم که این اتفاق نیفتند و در لیگ ایران هم نباشد.

پس از بازی با تراکتور هم که اعلام کردید، توافق اولیه برای ادامه همکاری با فولاد صورت گرفته . آیا تصمیم شما برای ماندن جدی است؟

من می‌خواهم بمانم و خیلی انگیزه دارم که کار ناتمام را تمام کنم. صحبت‌ها صورت گرفت و به توافقات اولیه رسیده‌ایم. من خوزستانی‌ها را خیلی دوست دارم و علاقه‌مند هستم که به آن‌ها کمک کنم، ولی مردم خوزستان هم باید صبر داشته باشند و این صبر هم نیاز به زمان دارد، زیرا ساختن تیمی که بتواند در هر بازی خوب باشد و پیروز شود، نیازمند زمان است.

۱۳ سالگی به همراه پدرتان ایران را به مقصد کالیفرنیا ترک کردید و روی دیگر فوتبال را دیدید.

بعد از این که از ایران رفتیم، پدرم مجدداً ازدواج کرد و در کالیفرنیا به فوتبال ادامه دادم. فوتبال آن موقع ورزشی بود که کم‌کم در کالیفرنیا در حال شروع شدن بود. تیم لس آنجلس گلکسی نزدیک خانه ما بود و این به من برای ادامه فعالیت در این رشته کمک کرد.

بعدش به عنوان دستیار در تیم‌ملی آمریکا مشغول به کار شدید.

من برای چهار سال مربی تیم یوسی‌ال‌ای زنان آمریکا بودم. آن موقع فوتبال بانوان مثل الان خیلی رشد نداشت. پیشنهاد این کار به من شد و پذیرفتم، زیرا به کمک مالی برای تأمین هزینه‌هایم نیاز داشتم. بعد از آن هم سر تمرین تیم‌ملی مردان آمریکا می‌رفتم و اصلاً وقتم هدر نمی‌رفت.

چرا با برکناری سرمربی تیم‌ملی آمریکا، شما هم از تیم رفتید، در حالی که مسئولان باشگاه از شما ترک تیم را نخواسته بودند؟

همیشه با این اصول زندگی کرده‌ام که هر وقت کمک یک سرمربی هستم، با کنار رفتن او، من هم کنار بروم و فکر می‌کنم این حرفه‌ای است. من آن زمان هنوز مدرسه فوتبالم را داشتم و وقتی جام جهانی ۹۸ تمام شد، من به محل کارم در آن مدرسه برگشتم.

بعد هم کار در تیم‌ملی کره جنوبی.

من تنها فردی بودم که ایرانی و پرورش‌یافته آمریکا بودم که توانستم به مقام چهارم جهان برسم و این افتخار خیلی بزرگ برای یک ایرانی است، در حالی که هنوز تیم‌ملی ایران در جام جهانی نتوانسته است به مرحله دوم راه پیدا کند. افتخار دیگر من این است که همراه با دو تیم مختلف در دو جام جهانی شرکت کرده‌ام و دوست دارم چهارمین و پنجمین جام جهانی را هم تجربه کنم.

سال ۸۶ و حضور در ایران و تیم پرسپولیس.

وقتی پنج سال با تیم‌ملی کره بودم و در چند بازی هم رو در روی تیم ایران قرار گرفتیم، مسئولان و مدیران فوتبال در ایران متوجه شدند که یک ایرانی به این صورت وجود دارد. پرسپولیس هم به من پیشنهاد داد و من هم قبول کردم، زیرا برای من جذاب بود که پس از ۳۰ سال به ایران برگردم. جالب این‌که من در این ۳۰ سال تنها یک بار مادرم را آن هم در هلند دیده بودم و زمانی که به ایران رسیدم و مادرم را دیدم احساساتی که در قلبم بود، بی‌نظیر بود. البته این احساسات به ایران نیز زمانی که برای سفر به تهران سوار هواپیما شدم، شروع شد و نمی‌دانستم پس از ۳۰ سال باید چه احساسی برای برگشت به خاک و وطنم داشته باشم. وقتی به آن لحظات برمی‌گردم واقعاً اشک در چشمانم جمع می‌شود.

شما پیش از این‌که سرمربی پرسپولیس شوید، یک پرسپولیسی بودید؟

بله من یک پرسپولیسی بودم. تیم‌های استقلال و پرسپولیس تیم‌های بزرگی هستند. زمانی که بچه بودم خیلی علی پروین و کلانی را دوست داشتم و البته ناصر حجازی را هم خیلی دوست داشتم. به نظرم حجازی و روشن دو اسطوره تیم تاج بودند، ولی پرسپولیس همیشه باشگاه مردم بود و من هم آدم مردم هستم.

چرا از تیم محبوب تان جدا شدید؟

زمانی که من رفتم، احساس کردم اتفاقاتی اطراف تیم در حال رخ دادن است و حاشیه‌هایی وجود دارد که واقعاً نمی‌خواست اجازه دهد پرسپولیس در آن سال موفق شود. فکر کردم اگر خودم را دور کنم، اجازه می‌دهم پرسپولیس به اوج خود برگردد و این تفکر من برای خودم نبود و بیشتر برای کمک به پرسپولیس برای موفقیت بود. در واقع تیم مورد علاقه‌ام را اولویت قرار دادم و همیشه به همین صورت کار کرده‌ام. هر وقت مسئولیت پدری یک تیم از نظر فنی برعهده من است، فکر می‌کنم که چه تصمیم بهتری می‌توانم برای بازیکنان و هواداران آن تیم بگیرم.

اردیبهشت سال ۸۹ و بازگشت به ایران، این بار برای هدایت تیم‌ملی.

همیشه در زندگی آرزو داشتم که سرمربی تیم‌ملی ایران شوم و بتوانم هدایت تیم را در جام جهانی برعهده داشته باشم و بتوانم تیم‌ملی کشور را در سطوح بین‌المللی سربلند کنم.

بازی حساس با تیم ملی کره که اگر ایران چند دقیقه دیگر تحمل می‌کرد، به جام جهانی می‌رفت.

کار سخت بود، زیرا در ۱۱ روز سه بازی داشتیم. آن زمان کشور هم شرایط سختی داشت و اتفاقات بدی هم در کشور افتاد که اثرات زیادی روی تیم گذاشت. در دیداری حساس به مصاف کره جنوبی رفتیم و این را هم بگویم که نمی‌دانم چرا آن زمان بازی تیم‌ها به صورت هم‌زمان نبود، زیرا حداقل می‌توانستیم به پلی‌آف برویم. در هر صورت تیم ما خیلی خوب بازی کرد و در سه بازی ۹ امتیاز کسب کردیم، ولی متأسفانه در وقت‌های اضافه نتیجه را به کره واگذار کردیم.

چه تفاوتی بین تیم‌ملی افشین قطبی و تیم‌ملی فعلی ایران وجود دارد؟

من فکر می‌کنم تیم ما خیلی هجومی‌تر بود و تیمی بودیم که خیلی از بازی‌ها را کنترل می‌کردیم. تفکر من این بود که برای بازی‌های دوستانه برابر حریفان خیلی سخت قرار بگیریم. اگر با برزیل بازی کنیم و شکست بخوریم خیلی بهتر است که برابر یک تیم ضعیف به پیروزی برسیم. در دوران من با تیم بوسنی که یکی از تیم‌های خوب اروپا است، بازی کردیم. این تیم آن موقع در مرحله پلی‌آف برای حضور در جام‌جهانی تلاش می‌کرد که با حساب ۳ بر ۲ در زمین حریف بردیم و این اولین پیروزی تیم ایران در خاک اروپا برابر یک تیم اروپایی بود. بعد هم با نتیجه ۳ بر صفر برابر برزیل شکست خوردیم که البته خیلی هجومی بازی کردیم و درس هم گرفتیم. می‌توانستیم تمام بازیکنان را برابر دروازه‌مان نگه داریم تا با تساوی از زمین خارج شویم، ولی تلاش ما پیشرفت و بهبود وضعیت تیم‌ملی بود.

بعد هم که از تیم‌ملی برکنار شدید.

خیر، من برکنار نشدم. من پیش از جام ملت‌ها هم اعلام کرده بودم که از تیم‌ملی می‌روم. به هر حال وقتی احساس کردم که مسئولان به دنبال سرمربی خارجی هستند، فکر کردم که بعد از جام ملت‌ها فرصت خوبی است که تجربه‌ام را به کشور دیگری ببرم. از ژاپن هم پیشنهادی برای من آمد و تصمیم به جدایی گرفتم. موضوعی است که برای اولین بار می‌خواهم در گفتگو با ایسنا بگویم؛ زمانی که برابر کره جنوبی بازی را با حساب یک بر صفر از دست دادیم، من به سفارت ایران در قطر دعوت شدم که رئیس فدراسیون و سفیر نیز آن‌جا بودند که به من گفتند اگر می‌توانی بمان و به کارت در تیم‌ملی ادامه بده و آیا مایل به ماندن هستی؟ که من هم از آن‌ها تشکر کردم و گفتم که با یک تیم ژاپنی قرارداد امضا کرده‌ام و خیلی خوب است که فرد دیگری مسئولیت هدایت تیم‌ملی ایران را قبول کند.

از آن زمان که همراه پرسپولیس و تیم‌ملی بودید تا الان که هدایت فولاد را برعهده داشتید، پیشرفت فوتبال ایران را چطور دیدید؟

فوتبال در ایران چهارچوب لازم را ندارد، البته فوتبال ایران در خیلی موارد پیشرفت کرده و حرفه‌ای‌تر شده است. بازیکنان از نظر جسمی، فنی و تاکتیکی بهتر شده‌اند و امکانات نیز بهتر شده، ولی اگر با یک سرعت پیش می‌رویم، کشور‌های دیگر با سرعت خیلی بیشتری پیش می‌روند و هر چه زمان می‌گذرد، اگر نتوانیم فوتبالمان را بهتر و حرفه‌ای‌تر کنیم، عقب می‌مانیم. اکنون با عشق و استعداد می‌توانیم خودمان را در آسیا نگه داریم، ولی دیگر کشور‌ها سرمایه‌گذاری خیلی سنگین و برنامه‌ریزی با دقتی انجام می‌دهند و اصولی‌تر هم پیش می‌روند.

اکنون مارک ویلموتس، گزینه جدی سرمربیگری تیم‌ملی ایران است. این مربی را چطور می‌بینید؟

فکر می‌کنم باید صبر کنیم تا عملکرد او را ببینیم. من همیشه گفته‌ام که پاسپورت نباید تصمیم بگیرد چه کسی مربی تیم‌ملی است و باید به عملکرد آن شخص نگاه کرد. همیشه در مورد مربی بزرگ خارجی برای فوتبال ایران صحبت شده و واقعاً شاید ویلموتس با ایران بزرگ شود، زیرا مربی بزرگی نیست.