بازگشت بی سر و صدای مسمومیت وسیع با الکل در بخشی از کشور؛

از کرمان و هرمزگان تا خراسان و آذربایجان غربی؛ تدبیر مسئولان تنها «انکار» است!

این بار کانون ماجرا شهر پلدشت است؛ شهری در استان آذربایجان غربی که به گفته رئیس مرکز حوادث و فوریت‌های پزشکی این استان، از پنجشنبه تا کنون ۴۵ مسموم الکلی به مراکز درمانی آن مراجعه کرده‌اند که از این بین، یک تن جان باخته، ۲ تن در بخش مراقبت‌های ویژه بستری هستند و ۲۲ تن دیگر به مراکز درمانی دیگر اعزام شده‌اند.

کد خبر: ۸۹۷۰۳۲

تاریخ: ۱۶ ارديبهشت ۱۳۹۸ - ۱۲:۳۱

مسمومیت وسیع با الکل که تا چندی پیش مسئولان «بی سابقه» توصیفش می‌کردند و با این توصیف، «اتفاقی» جلوه می‌کرد، حالا بار دیگر با قوت و قدرت از راه رسیده است.

به گزارش «تابناک»؛ این بار کانون ماجرا شهر پلدشت است؛ شهری در استان آذربایجان غربی که به گفته رئیس مرکز حوادث و فوریت‌های پزشکی این استان، از پنجشنبه تا کنون ۴۵ مسموم الکلی به مراکز درمانی آن مراجعه کرده‌اند که از این بین، یک تن جان باخته، ۲ تن در بخش مراقبت‌های ویژه بستری هستند و ۲۲ تن دیگر به مراکز درمانی دیگر اعزام شده‌اند.

وضعیتی که اگر فکر می‌کنید موردی و اتفاقی بوده، بد نیست بدانید، از دهم اسفند ۹۷ تا ۱۴ اردیبهشت ۹۸، ۱۲۷ تن با مسمومیت شدید الکلی روانه مراکز درمانی این استان شده اند که از این جمه ۱۰ تن جان باخته اند و ۲ تن هنوز بستری هستند. آمار و اعدادی بزرگ که کم و بیش در دیگر استان‌ها نیز دیده می‌شود.

شرایطی وخیم که احتمالا نمونه‌های بزرگی از آن که در سال ۹۷ رقم خورد را به یاد می‌آورید. پرونده مسمومیت شمار زیادی از هموطنانمان در رفسنجان، در استان هرمزگان، در خراسان شمالی، البرز، فارس، کهگیلویه و بویراحمد، قزوین و در بسیاری دیگر از نقاط و استان‌های کشورمان که به جان باختن شمار زیادی از مسموم شدگان و وارد آمدن آسیب‌های بسیاری به جمع بزرگ دیگری از ایشان منجر شد.

پرونده‌هایی که اخبار هولناک از نابینا یا دیالیزی شدن بسیاری از افراد درگیر در آن‌ها منتشر شده و هراس همگان را به دنبال داشته، اما ظاهرا تأثیر خاصی در چرخه بزرگ خرید و فروش الکل و مشروبات الکلی نداشته و حتی نتوانسته جلوی تولید و عرضه سم‌هایی که مشروب الکلی معرفی می‌شوند را بگیرد. همان محصولاتی که برخی می‌خرند و به عقوبتی سخت دچار می‌شوند، اما همگان ترجیح می‌دهند ایشان و فعالیت هایشان را ندید بگیرند!

فعالیتی که شاید می‌شد در گذشته منکرش شد و برای این انکار آسمان و ریسمان کرد، اما مدتی است که ضرورت یافته آشکارا درباره اش سخن گفته شده و تدابیری ویژه برای توقف آن و مهمتر از آن، پایان دادن به آسیب‌های پرشمارش اندیشید و به کار بست. تدابیری که برای رسیدن به آن‌ها نخستین گام، پذیرش این واقعیت تلخ است که ظاهرا گام دشواری برای مسئولان کشورمان است.

گام دشواری که اگر برداشته شود، می‌توان امید داشت آمار و ارقام متفاوت و بعضا درشتی که درباره مصرف الکل و قاچاق مشروبات الکلی به کشورمان منتشر می‌شود، تعیین تکلیف شده و شناسایی و مقابله با قصور کنندگان و عاملان و سودجویان در دستور کار قرار گیرد، اما ظاهرا تا برداشته شود، لازم است شمار زیادی بمیرند؛ آنقدر زیاد که شاید روزی آمار زیادشان موجب تغییری در ماجرا شود!