ممیزی سخت پس از رحمان ۱۴۰۰ این بار گریبان فیلم مجید صالحی را گرفت

اکنون شرایط به سمت و سویی رفته که کم کم فیلمسازان ریسک ساخت کمدی را بالا تلقی کنند و اندکی از ژانر کمدی فاصله بگیرند؛ اتفاقی که در صورت تحقق، تأثیر چشمگیری بر گیشه خواهد گذاشت، چون در سال‌های پیشین و سال جاری، کمدی‌ها سهم اصلی را از اقتصاد سینمای ایران به خود اختصاص داده‌اند.

کد خبر: ۸۹۶۸۹۳

تاریخ: ۱۵ ارديبهشت ۱۳۹۸ - ۲۰:۵۶

پس از آنکه شورای پروانه ساخت در نخستین نشست در سال جدید، چهار فیلمنامه را رد کرد و تنها یک فیلمنامه مشروط به اصلاحاتی پذیرفته شد، اکنون خبرهای خوبی از شورای پروانه نمایش به گوش نمی‌رسد و در این شورا نیز وضعیت صدور پروانه نمایش نخستین فیلم مجید صالحی همچنان در بلاتکلیفی است؛ رویکردی که شائبه‌ها درباره افزایش سخت‌گیری‌ها در صدور پروانه ساخت و نمایش را به واسطه حواشی فیلم سینمایی «رحمان 1400» پررنگ می‌نماید.

به گزارش «تابناک»؛ با صدور پروانه نمایش سه فیلم «شبی که ماه کامل شد»، «سامورایی در برلین» و «ما همه با هم هستیم» و در شرایطی ترکیب اکران عید فطر به عنوان یکی از نوبت‌های اکران‌ مهم سال مشخص شد، فیلم سینمایی «تحت نظر» به کارگردانی مجید صالحی و با بازی رضا عطاران، امیر جعفری، سروش جمشیدی، مهران احمدی و آزاده صمدی همچنان موفق به دریافت پروانه نمایش نشده و همین مسأله شائبه‌ها را نسبت به افزایس سخت‌گیری برای صدور پروانه برای فیلم‌های کمدی تقویت کرده است.

این اتفاق پس از آن رخ داد که در نخستین جلسه شورای پروانه ساخت فیلم‌های سینمایی در سال 1398، هفت فیلمنامه بررسی و درباره پنج فیلمنامه تصمیم‌گیری و چهار فیلمنامه مردود شد و با فیلمنامه «بی‌سر» به تهیه کنندگی سمیرا برادری، کارگردانی کاوه سجادی حسینی و نویسندگی مشترک کاوه سجادی حسینی، پیام لاریان، صادق خوشحال با موضوع اجتماعی، مشروط به انجام اصلاحات، موافقت و تصمیم‌گیری درباره دو فیلمنامه دیگر نیز به جلسه بعدی شورای پروانه ساخت موکول شد.

این نوع مواجهه با فیلمنامه‌ها در تاریخ شورای پروانه ساخت فیلم‌های سینمایی بی‌سابقه نیست و در برخی اوقات چنین برخوردی شده اما هیچ‌گاه این برخورد رسمی همچون این نوبت اعلام نشده بود. از این منظر، اعلام رد چهار فیلمنامه از پنج فیلمنامه تصمیم‌گیری شده در یک جلسه شورای پروانه ساخت، آن هم پس از حواشی که درباره فیلم سینمایی «رحمان 1400» مطرح شد، این ابهام را پیش آورد که آیا این نوع مواجهه با سناریوها برای کاهش فشارها و مخابره این پیام است که رفتار شورای پروانه ساخت سخت‌گیرانه‌تر شده است؟

ممکن است این شائبه با توجه به اعلام این موضوع توسط سازمان سینمایی که صورت خوشی برای آن سازمان ندارد، تقویت شود. مخاطب این پیام قاعدتاً می‌تواند گروهی از چهره‌ها و گروه‌هایی باشد که به تولید و نمایش برخی فیلم‌های کمدی از جنس «رحمان 1400» نقد دارند و فقط نوک کوه یخ‌ِ نقدهایشان در رسانه‌های نزدیک به آنها بازتاب داشته و خودِ کوه یخ‌شان می‌تواند کشتی مدیریت برخی را غرق کند. قاعدتاً مخابره این پیام برای این گروه می‌تواند تصمیمی از حسن تدبیر توسط شورای پروانه ساخت یا مدیران بالادستی تلقی شود.

البته این پیام می‌تواند مخاطب دیگری نیز داشته باشد و آن هم سینماگران است. در واقع با رد تعداد قابل توجهی از فیلمنامه‌ها در یک بازه زمانی اندک با مضامین خاص، شبکه درونی سینماگران درمی‌یابند که ضوابط سازمان سینمایی سختگیرانه‌تر از قبل شده و نباید سراغ برخی از مضامین ـ دست کم در این مقطع ـ بروند. این شائبه‌ها در صورت صدور پروانه ساخت برای فیلم‌نامه‌هایی که مضامین پیشین را دارند، برطرف می‌شود اما بعید به نظر می‌رسد دست‌کم در کوتاه مدت شاهد صدور پروانه ساخت و تولید آثار مشابهی باشیم.

چنین به نظر می‌‌رسد ممیزی سخت پس از رحمان 1400 این بار گریبان فیلم مجید صالحی را گرفت و اکنون شرایط به سمت و سویی رفته که کم کم فیلمسازان ریسک ساخت کمدی را بالا تلقی کنند و اندکی از ژانر کمدی فاصله بگیرند؛ اتفاقی که در صورت تحقق تأثیر قابل ملاحظه‌ای بر گیشه خواهد گذاشت، چون در سال‌های پیشین و سال جاری، کمدی‌ها سهم اصلی را از اقتصاد سینمای ایران به خود اختصاص داده‌اند.