در سومین نشست «گفتمان فرهنگی انقلاب» با موضوع «جشنواره فیلم فجر؛ فرصت‌ها و تهدیدها» عنوان شد:

فجر بیش از هر جشنواره‌ای در دنیا شبیه دبیرانش است / سهم‌خواهی بلای جان جشنواره

آرتا حضور دائمی برخی افراد در جشنواره را عامل نابودی و فرسودگی سینما معرفی کرد و افزود: تا زمانی که برخی مدیران هستند اوضاع سینمای ما همین است. جشنواره جایی برای دیدن فیلم‌های خوب و کشف استعدادهایی است که آینده سینما را رقم می‌زند اما این فضا به نابودی خلاقیت فیلمسازان جوان تبدیل شده و بر سر ایده سازان جوان می‌زند. چرا که در جشنواره فجر به هر چیزی جز خلاقیت فکر می‌شود. نهایتا باید تاکید کنم که در هر زمینه‌ای بالاخص مدیریت جشنواره‌ها، به معیاری برای سنجش نیازمندیم تاعدالت برقرار شود.

کد خبر: ۸۷۴۲۶۳

تاریخ: ۱۰ بهمن ۱۳۹۷ - ۰۲:۱۹

سومین نشست «گفتمان فرهنگی انقلاب» با عنوان «جشنواره فیلم فجر؛ فرصت‌ها و تهدیدها» به منظور بررسی کارنامه سی‌وشش دوره برگزاری جشنواره فیلم فجر در سازمان سینمایی حوزه هنری برگزار شد.

به گزارش «تابناک»؛ این نشست با حضور حمید محمدی مدیرکل فرهنگی خبرگزاری فارس، کیوان امجدیان از منتقدان و روزنامه‌نگاران سرشناس، فرانک آرتا مسئول بخش سینمای روزنامه شرق و مرتضی رنجبران از خبرگزاری ایرنا در سازمان سینمایی حوزه هنری برگزار شد.

فرانک آرتا، یکی دیگر از میهمانان این نشست تحلیلی به آسیب شناسی جشنواره از دیدگاه دیگری پرداخته است. وی گفت: اصولا جایگاه جشنواره فیلم فجر را باید با آیین نامه‌های موجود بسنجیم. اساسا، این جشنواره با هیچ یک از جشنواره‌های دنیا قابل مقایسه نیست چرا که نه تنها جشنواره است بلکه جشنی است که به رعایت الزامات خاص خود نیاز دارد. این در حالی است که معضل سهم خواهی و دخالت دبیران در تصمیم گیری‌ها نشان از بی توجهی مسئولان فرهنگی به قواعد موجود در این عرصه بوده که به نحوی غیر قابل انکار نمایان است.

وی افزود: در هیچ جشنواره فیلمی در دنیا ندیده ایم که همزمان با تغییر دبیران، تیشه به ریشه سینما زده و جشنواره را براساس سلایق شخصی مدیریت کنند. بلایی که دبیران جشنواره بر سر سینمای ما آورده اند در تاریخ فرهنگی کشورهای دیگر نظیری ندارد و این ویرانی در همه دولت‌ها وجود داشته است.

آرتا اذعان داشت: جشنواره فجر به جای رعایت آیین نامه‌های مدون شده، شباهت عجیبی به نظرات دبیران دارد این در حالی است که افرادی برای این جایگاه انتخاب می‌شوند که سابقه و تجربه خوبی برای این مدیریت نداشته و با اعمال نظرات شخصی خارج از آیین نامه، عملکرد جشنواره را به زیر سوال برده اند و خبرنگاران و فیلمسازان را دچار بحرانی جبران ناشدنی کرده اند بنابراین در جشنواره چیزی به نام آیین نامه وجود ندارد و خود دبیران آیین نامه تلقی می‌شوند.

وی بی اعتباری جشنواره را منوط به بی توجهی مسئولان فرهنگی به ارزش فیلم‌ها دانست و ادامه داد: در همه کشورهای دنیا برای فرهنگ هزینه می‌شود اما در کشور ما به بهانه دهه فجر فیلم‌هایی نظیر «به وقت شام» حاتمی‌کیا را قبل از اکران در جشنواره به نمایش می‌گذارند و برای فیلمساز و تلاش‌های آنها ارزشی قائل نشده و اعتبار جشنواره را خراب می‌کنند.

این فعال رسانه با اشاره به نظر فیلمسازان نسبت به فضای فرهنگی حاکم بر کشور یادآور شد: به گفته شمقدری سینما، سینمای مهد کودک است. این جمله کاملا درست است چرا که نگاه بالغانه‌ای به این رویداد نداریم و با وجود پیرمردهای مدیریتی و نگاه نوستالژی وار به جشنواره، پیشرفتی نخواهیم داشت. جشنواره فجر نباید به آدم‌ها سپرده شود بلکه باید به قوانین، آیین نامه‌ها و آدم‌های بالغ سپرده شود. عملکرد این رویداد بزرگ سینمایی به جایی رسیده که فیلمسازان دوزاری هم برای حضور در جشنواره خط و نشان می‌کشند. واکنش رسانه‌ها نسبت به این فیلمسازان در حمایت و یا عدم حمایت از جشنواره هم عواقبی دارد که رسانه‌ها را نیز به چالش می‌کشاند. در این میان فیلمسازانی هم وجود دارند که با فیلمنامه‌های بسیار بد در جشنواره حضور پیدا کرده و رسانه‌ها را در بلاتکلیفی حمایت و یا انتقاد رها می‌کنند. سیاست گذاری‌های نادرست در سینمای ایران استقلال رسانه‌ها را نیز دچار مشکل کرده و تا جایی پیش می‌رود که رسانه‌ها در بیان اخبار مربوط به فیلم‌ها دچار سردرگمی‌ هستند.

وی اذعان داشت: انتخاب فیلم‌های بد در جشنواره نیز توازن سطح کیفیت فیلم‌ها را برهم زده است چرا که به فیلم‌های بی ارزش اجازه ساخت و اکران داده شده و از نمایش فیلم‌های شاخص بنا بر دستور مسئولان نالایق سینمایی جلوگیری می‌شود. مشکل اصلی سینمای ما فعالیت مدیران نالایقی است که از وظایف خود آگاهی نداشته و به جای کمک به جشنواره، عملکرد آن را به زیر سوال برده اند. جشنواره باید با فیلم‌ها سنجیده شود نه رابطه‌ها و اشخاصی که این فیلم‌ها را می‌سازند. زمانی که معیاری برای سازه‌های سینمایی وجود ندارد ارزش فیلم‌ها مشخص نمی‌شود که این ریشه در غیر حرفه‌ای بودن مدیران در انتخاب فیلم‌های جشنواره دارد.