عضو کمیسیون اجتماعی مجلس در گفت‌وگو با «تابناک»؛

ابرچالش بیکاری و بحران معیشتی و فقر را در کشور داریم/ درآمد زیر پنج میلیون زیر خط فقر به شمار می‌آید

انتقادات به افزایش حقوق 20درصدی در سال 98 همچنان در مجلس شورای اسلامی وجود دارد. بسیاری از نمایندگان از این اقدام دولت ناراضی هستند و این میزان افزایش را متناسب با تورم موجود در جامعه نمی‌دانند و بر این باورند که ادامه این روند باعث می‌شود مردم فقیرتر شوند.

کد خبر: ۸۷۳۷۰۷

تاریخ: ۰۸ بهمن ۱۳۹۷ - ۱۱:۱۱

رسول خضری، عضو کمیسیون اجتماعی مجلس در گفت‌وگو با تابناک در خصوص این موضوع اظهار داشت: تورم عینی یعنی آنچه امروز در بازار ملموس و محسوس است؛ یعنی 80 درصد، ولی آنچه دولت اعلام کرده، چیزی حدود 40 درصد است که به نظر من، حداقل دو برابر آن چیزی است که واقعاً وجود دارد.

این نماینده مجلس شورای اسلامی گفت: نکته جالب اینکه در این شرایط برای کارمندان افزایش حقوق و دستمزد 20 درصد در نظر گرفته ‌شده، ولی برای کارگران هنوز کاری انجام ‌نشده که به نظر من، به‌ شدت جای نگرانی دارد، قشر کارگری در ایران، بیش از 50 درصد از جامعه را در بر می‌گیرد.

وی در ادامه افزود: متأسفانه در کشور ما کارفرما دولت است. اگر بخواهند امسال 20 درصد در حقوق‌ها افزایش دهند، یعنی 60 درصد از تورم واقعی کمتر خواهد بود. در حال حاضر بیش از 40 میلیون ایرانی زیر خط فقر زندگی می‌کند.

وی گفت: دولت اعلام کرده که زیر 3 میلیون تومان درآمد، زیر خط فقر به حساب می‌آید؛ اما به نظر من با این تورم موجود، بالای 5 میلیون درآمد هم زیر خط فقر به شمار می‌آید. نمی‌شود این را انکار کرد و باید این را از مردم پرسید که چگونه گذران زندگی می‌کنند.

وی در ادامه افزود: ابرچالش بیکاری و بحران معیشتی و فقر در کشور داریم. ما در سال 97 فقیرتر شدیم و تورم ما تا 80 درصد رشد کرد و اگر همه اینها را کنار هم بگذاریم، نمی‌توان با 20 درصد جوابگوی نیاز مردم باشیم.

این نماینده با اشاره به اوضاع مجلس و انتقاد از رفتار برخی نمایندگان گفت: متأسفانه نمایندگان مجلس در شورای عالی کار و یا شورای عالی حقوق و دستمزد، حق رأی ندارند و تنها ناظرند و بیشترین تأثیرات را خود دولتی‌ها و وزیر کار و پس از آن هم شرکت‌های بزرگ بیمه‌ای و صندوق‌های بازنشستگی دارند.

این نماینده همچنین خاطرنشان کرد: مجلس نمی‌تواند قانونی بیشتر از 3 درصد در افزایش‌ها دخالت داشته باشد؛ اما ابزارهای دیگری در دست نمایندگان است که می‌تواند دولت را مجاب به پذیرش نظریات خود کنند. برخی از نماینده‌ها گاهی با لابی و اقدامات دیگر آن‌ قدر به دولت فشار وارد می‌کنند که به خواسته خودشان می‌رسند و می‌توانند یک پروژه میلیاردی را در یک حوزه تعریف کرده و یا حتی در عزل و نصب‌ها دخالت کنند اما کمتر نماینده‌ای در این مواقع به فکر کارگران است. متأسفانه انسجام لازم در مجلس وجود ندارد و نمایندگان هم خیلی به این مسائل کلان توجه ندارند.

اما انتقاد از دولت هم وجود دارد؛ برای مثال دولت لایحه اصلاح قانون کار را در زمان احمدی‌نژاد به مجلس آورد، ولی به دلیل مشکلات زیادی که داشت، رد شد و جالب این که دو سال پیش همین لایحه بار دیگر با امضای خود احمدی‌نژاد و پاراف جهانگیری به مجلس بازگشت داده شد.

وی در پایان گفت: هنوز لایحه قانون اصلاح کار که مشکلات زیادی داشت، توسط این دولت بررسی و اشکالات آن رفع نشده است. این‌ها لایحه تکراری را به مجلس آورده‌اند، بدون آنکه حتی یک ویرگول آن حذف شده باشد. دولت باید این کار را انجام دهد اما می‌بینیم که نه اقدامی از سوی دولت می‌شود و نه متأسفانه مجلس به فکر مردم است و ما فقط در حد شعار باقی ‌مانده‌ایم.