عجیب ترین دو قلوهای به هم چسبیده

کد خبر: ۸۵۹۱۰۵

تاریخ: ۱۹ آذر ۱۳۹۷ - ۱۰:۵۰

پس از انتشار یک فیلم مستند، زندگی عجیب این دو قلوی بیست و هشت ساله دوباره بر سر زبان ها افتاده است. این دو یکی از نادرترین دوقلوهای روی زمین هستند که در بین هر 200 هزار تولد، یک مورد با شانس زنده ماندن بسیار پایین ممکن است اتفاق بیفتد. زنده ماندن این دو خواهر چیزی شبیه یک معجزه است!

به گزارش روزنامه خراسان، بریتنی و ابیگل هنسل در سال 1990 میلادی در شهر مینه سوتا در حالی به دنیا آمدند که بیشتر اندامشان مشترک بود و بیش از این که شبیه یک دوقلوی به هم چسبیده باشند، به نوزادی دو سر شباهت داشتند. این دو یک جفت دست، پا و یک تنه مشترک و اعضا و جوارح داخلی کاملا جدا دارند.

هنگام تولد پزشکان اصرار داشتند که آن ها عمل و جدا شوند، اما پدر و مادرشان به دلیل ترس از مرگشان رضایت ندادند. هر یک از آن ها قادرند نیمی از بدن خود یعنی یک دست و یک پا را کنترل کنند. در واقع در زمان نوزادی برای یادگیری بعضی حرکات فیزیکی مثل دست زدن و راه رفتن به هماهنگی و همکاری هر دو نیاز بوده است؛ این درحالی است که هر دو همزمان و جداگانه می توانند غذا بخورند یا چیزی بنویسند و تایپ کنند. برای بعضی فعالیت ها همچون راه رفتن، دویدن، دوچرخه سواری و شنا کردن به هماهنگی و همکاری متقابل نیاز دارند. جالب این جاست که برای رانندگی کردن و شانه زدن موهایشان، هر یک عمل جداگانه اما هماهنگ و همزمان انجام می دهند. آن ها مجبور بودند دو بار امتحان رانندگی بدهند و هرکدام یک گواهی نامه مخصوص دارند، در حالی که «ابی» کنترل کننده موارد سمت راست است و «بریتنی» موارد سمت چپ را باید مدیریت کند. به هنگام غذا خوردن نیز هر یک وعده غذایی جداگانه ای دارد اما به دلیل راحتی و سلامتی، معمولا غذای مشترکی انتخاب می کنند.

این دوقلوها شخصیت و علایق متفاوتی دارند، یکی علاقه مند به ریاضی و دیگری نویسندگی است. این دو خواهر عجیب در سال 2012 از دانشگاه بتل با مدرک کارشناسی هنر دانش آموخته شدند. پس از دانشگاه، شغل خود را به عنوان معلم در مدرسه ابتدایی آغاز کرده‌اند. اگرچه هر دو مجوز تدریس دارند اما یک حقوق دریافت می‌کنند. در تمام این سال ها بریتنی و ابیگل زندگی را با همه مشکلاتش تحت نظر پزشکان ادامه دادند، اما گاهی آرزوی زندگی مستقل آن ها را برای جدا شدن و رفتن به اتاق عمل وسوسه کرده است. بااین حال با بالاتر رفتن سن شان، احساس رضایت بیشتری از تصمیم پدر و مادر خود مبنی بر جدا نشدنشان دارند. آن ها سال های زیادی در کنار هم زندگی کرده اند و زندگی بدون آن یکی برایشان غیر قابل تحمل است.